Mój Mierzeyu, mój ty drogi,
plan Twój będzie wystrzałowy.
Zamiast spędzić dzień z rodziną,
wypić sobie zimne wino,
ja tu piszę, ja tu tworzę
a Tereska już nad morzem.

Piszę teraz to dla Ciebie,
byś nie mówił, jesteś zgredem.
Nie wymyślaj nic już proszę,
bo się wkurzę i poproszę
jakichś dwóch nie miłych gości,
co Ci porachują kości.

Peter martwi się tu srodze,
o porządek ja nie mogę.
Weny także ja nie stracę,
obiecuję Ci to bracie.

Mam Cojones, jaja przecie,
wszyscy dobrze o tym wiecie.
Za ten wierszyk, ten króciutki
Mierzey stawia liter wódki.