18.08.2015 08:34:09
Oglądanie naczyniek do gjuweczu, opowiadanie co i jak się przyrządza, żonglowanie przepisami – wszystko to rozbudza w nas apetyt, zatem zapłaciwszy za zakupioną ceramikę rozglądamy się znowu za stosowną knajpką.
Decyzja zostaje w pewnym stopniu wymuszona przez "naganiacza".
![[Obrazek: 5k3rc4.jpg]](http://i44.tinypic.com/5k3rc4.jpg)
Wchodzimy do miłego wnętrza, w którym z ław konsumenckich można podziwiać morską panoramę i poznajemy kuchnię bułgarską w praktyce – poprzez jedzenie i w teorii – poprzez wymianę wiedzy kulinarnej.
Dochodzimy do, słusznego skądinąd, wniosku, że bułgarska kuchnia jest zdrowa – należy bowiem do kuchni śródziemnomorskich, w których jada się ogromne ilości warzyw i ryb, a olej roślinny leje się strumieniami.
Do potraw na ciepło Bułgarzy używają „rodzimego” oleju słonecznikowego, co nie dziwi biorąc pod uwagę ilość i rozległość upraw słonecznika w kraju.
Zaś na zimno stosują oliwę z oliwek, oczywiście „ekstra-dziewiczą”, a ponieważ drzew oliwnych w tym kraju nie uświadczysz – rzecz opiera się na imporcie.
Z ryb jadają głównie makrele, turboty i szproty, a z warzyw – pomidory, bakłażany, cebulę, paprykę i fasolkę szparagową.
Zdrowia przydają oczywiście wszechobecne przyprawy – cząber (pobudza trawienie i odrobacza), czosnek (obniża ciśnienie i odgania wampiry), natka pietruszki (wzmaga odporność organizmu i przyspiesza gojenie ran), koperek (pobudza zmysł powonienia tudzież smaku), mielona papryka (ułatwia trawienie), czarny pieprz (działa moczopędnie i przeciwzapalnie), liście laurowe (leczą z łupieżu i żylaków), mięta (działa przeciwbólowo).
Biesiada się toczy, a dyskusja się rozwija – zaczynamy teraz analizować genezę poszczególnych produktów i potraw, nazewnictwa i naczyń.
Kuchnia bułgarska odziedziczyła wiele po innych kuchniach, czemu nie należy się dziwić, jako że naród ten przez setki lat znajdował się pod butem tureckim i nie tylko tureckim. Najsilniejsze piętno wycisnęła więc właśnie kuchnia turecka (to stąd ostre papryczki, kebaby i kebapcze, sosy na bazie jogurtu) oraz grecka (od Grecji Bułgarzy przejęli oliwki, cytryny, liście laurowe i jadalne kasztany).
Dzisiaj nieobce są im także brytyjskie tudzież włoskie zwyczaje żywieniowe w postaci kiełbasek, sandwiczy, spaghetti i pizzy.
Decyzja zostaje w pewnym stopniu wymuszona przez "naganiacza".
Wchodzimy do miłego wnętrza, w którym z ław konsumenckich można podziwiać morską panoramę i poznajemy kuchnię bułgarską w praktyce – poprzez jedzenie i w teorii – poprzez wymianę wiedzy kulinarnej.
Dochodzimy do, słusznego skądinąd, wniosku, że bułgarska kuchnia jest zdrowa – należy bowiem do kuchni śródziemnomorskich, w których jada się ogromne ilości warzyw i ryb, a olej roślinny leje się strumieniami.
Do potraw na ciepło Bułgarzy używają „rodzimego” oleju słonecznikowego, co nie dziwi biorąc pod uwagę ilość i rozległość upraw słonecznika w kraju.
Zaś na zimno stosują oliwę z oliwek, oczywiście „ekstra-dziewiczą”, a ponieważ drzew oliwnych w tym kraju nie uświadczysz – rzecz opiera się na imporcie.
Z ryb jadają głównie makrele, turboty i szproty, a z warzyw – pomidory, bakłażany, cebulę, paprykę i fasolkę szparagową.
Zdrowia przydają oczywiście wszechobecne przyprawy – cząber (pobudza trawienie i odrobacza), czosnek (obniża ciśnienie i odgania wampiry), natka pietruszki (wzmaga odporność organizmu i przyspiesza gojenie ran), koperek (pobudza zmysł powonienia tudzież smaku), mielona papryka (ułatwia trawienie), czarny pieprz (działa moczopędnie i przeciwzapalnie), liście laurowe (leczą z łupieżu i żylaków), mięta (działa przeciwbólowo).
Biesiada się toczy, a dyskusja się rozwija – zaczynamy teraz analizować genezę poszczególnych produktów i potraw, nazewnictwa i naczyń.
Kuchnia bułgarska odziedziczyła wiele po innych kuchniach, czemu nie należy się dziwić, jako że naród ten przez setki lat znajdował się pod butem tureckim i nie tylko tureckim. Najsilniejsze piętno wycisnęła więc właśnie kuchnia turecka (to stąd ostre papryczki, kebaby i kebapcze, sosy na bazie jogurtu) oraz grecka (od Grecji Bułgarzy przejęli oliwki, cytryny, liście laurowe i jadalne kasztany).
Dzisiaj nieobce są im także brytyjskie tudzież włoskie zwyczaje żywieniowe w postaci kiełbasek, sandwiczy, spaghetti i pizzy.
to przyjemne żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi....