Cmentarz w Szatmárcseke

[Marek i Buddy]

Podczas naszej z Iwoną pierwszej podróży do Bułgarii zachęcony przez kocura zajechałem do położonego blisko granicy węgiersko-ukraińskiej węgierskiego Szatmarcseke.
Znajduje się tu unikalny w skali Europy cmentarz kalwiński.  Słynie on z drewnianych nagrobków w kształcie wąskich czółen wbitych pionowo w ziemią. Najstarsze nagrobki pochodzą jeszcze z XVIII w. ale korzenie tego typu nagrobków podobno sięgają tradycji ludów ugrofińskich z terenów Syberii, gdzie zmarłych chowano w łodziach a teraz łodzie symbolizują wędrówkę duszy zmarłego swobodnie puszczoną łodzią z biegiem rzeki do innego świata. Podobno i dziś chowa się zmarłych w podobny sposób. Nagrobków jest ok. 600, różnice w kształtach pozwalają odgadnąć płeć zmarłego, a układ nacięć zdradza jego wiek i status społeczny.
Na cmentarzu znajdziemy też (ten akurat „normalny”) nagrobek węgierskiego poety, autora słów hymnu państwowego, a zaraz przy wejściu płaskorzeźbę z mapą świata przedstawiającą migrację milionów Węgrów po całym świecie.















Świeże groby



Chwile spędzone pomiędzy tak oznaczonymi grobami na długo zapadają w pamięci.
Zafascynowany powyższym szukając informacji natrafiłem w sieci na fotkę cmentarza też „z łodziami” a jakże zupełnie innego. Szukałem go i znalazłem (także po drodze do Bułgarii) w miejscowości Hajduboszormeny. Prawda że zupełnie inny ?