Na bułgarskim szlaku jacky @ maryla od lat !

[jacky6]

Drzewiej tak bywało - zaraz za przejściem traciłem kolejne dwa leje z haczykiem na jednodniową rovinietę.
Teraz więcej trzeba wysupłać z sakiewki lub błysnąć zbliżeniówką.

Jedziemy przez Bukareszt. Poprzednimi laty fruwałem przez Ghimpati i Aleksandrię, ale teraz pcham się do stolicy. Decembrie, Jilava, za Jilavą kierunek Piteşti - znakiem drogowym jest Carrefour, widać go z daleka.
Obwodnica ma dobrze zrobioną nawierzchnię, ale źle zorganizowany ruch poprzeczny. 

Tamże całe wariatkowo. Kolejne skrzyżowanie, gdzie główny ruch drogowy obwodnicą podporządkowany jest wjeżdżającym z bocznych ulic / dróg ?
Wystarczyłby jeden partol policyjny, który by szybko rozładował korek, jeżeli brakuje kasiorka na lampki...
Ale patrolu niet. Utykamy w korku ze stratą prawie całej godziny.
I taka historia z dłuższym lub krótszym korkiem powtarza się od lat.
Co prawda w soboty lub w niedziele można mieć więcej fartu ale gwarancji nie ma.
Choć kiedyś udało mi się zaliczyć ową obwodnicę prawie za mgnieniem oka.



Oto charakterystyczny punkt, skrzyżowanie na obwodnicy, gdzie trzeba skręcić w lewo kierując się na carrefoura... 


Mijamy ów charakterystyczny punkt orientacyjny na trasie.
Przyznam się, że już kilkakroć miałem ochotę zajrzeć tam dla porównania z polską wersją owego marketu, ale zawsz coś odwodziło mnie od tego zamiaru.

W Piteşti okradam bankomat na 150 lei, w Lintesti tankuję i chcę płacić kartą, ale automat odrzuca mi Visę Intelligo. Muszę wyciągnąć zwykłą Visę Electron, która szybko oczyszcza się z zasobów.

Temperatura systematycznie spada, przed Milcoiu jest już „zespół barowy”, czyli poniżej 15 stopni i deszcz. Idziemy na dwie zupki i trzy kebaby z chlebem - płacimy aż 17 lei... Rumuńskie zupy to ciorba de burta – zabielane flaczki na giczy cielęcej (ichnia wersja szkembe) i ciorba de vacuta - jarzynowa na mięsie wołowym, też zabielana.



I to jest solidnym punktem odniesienia do kuchni bułgarskiej.
Niby niewielka różnica, ale ...
Nie są złe, ale bułgarskie czorby są o niebo lepsze.
Czorby to zupy niebyt gęste i niezbyt tłuste, powoli gotowane z drobno pokrojonych składników, zwykle mocno przyprawione.

Co ciekawe, Bułgarzy – tak jak my śmietaną - prawie zawsze doprawiają sobie czorby octem winnym; bywa też, że dodają do nich zasmażkę z mąki, posiekanej cebuli i... startych na tarce pomidorów. Najbardziej zaś szokującym daniem z tego gatunku jest czorba octowa – z cebuli, ryżu, przypraw i octu.
Nigdy jej nie jadłem (a nawet nie widziałem w menu żadnej restauracji), ale wyczytałem taką ciekawostkę w „Bałkańskich zapiskach kuchennych” autorstwa pewnej znanej na Śląsku rodowitej Bułgarki, Iliany Genew-Puhalewy.