10.06.2015 12:35:18
16 czerwca 2006, piątek
Rano obrządek przy autku, rzut oka na termometr (19 stopni!) i o 9:30 ruszamy do Aradu. To tylko 150 kilometrów.
W Savirsin widzimy bankomat, w Lipovej przypominam sobie, że już od dawna noszę się z zamiarem zobaczenie jej części o nazwie Băile Lipova, w necie widziałem fotki z kąpieliska. Jedziemy tam sprawnie, oznakowanie samo prowadzi. Parkujemy na placyku przed kąpieliskiem, a tu jak nas nie łupnie w łeb żar słoneczny!...
Wchodzimy na kąpielisko – pustawo. Znaczy, coś nie tak. Maczam łapę w basenie – woda raczej chłodna, około 20 stopni, czyli mineralna, a nie termalna. Obok jest kemping, kilkanaście sympatycznych bungalowów, ale w recepcji jeszcze nikogo, toteż bierzemy tylko folderki, kupujemy wodę mineralną z lokalnego ujęcia i wracamy do centrum Lipovej.
Tutaj wreszcie postanawiam rozliczyć się tego nieszczęsnego mandatu... Z zasady nie lubię chodzić po sądach, wójtach, policjach – trzymam się z daleka od tego, co się zwie ładnie i niekoniecznie słusznie "sprawiedliwością". W lipovskim banku nie chcą przyjąć ode mnie przelewu tytułem mandatu. Na szczęście jakiś klient widząc, a raczej słysząc, że personel bankowy nie jest w stanie wejść ze mną w kontakt werbalny w żadnym europejskim języku, przechodzi na angielski i oglądając blankiet mandatu kieruje mnie do pobliskiego budynku urzędu miejskiego, zwanego Primaria.
Tamże reguluję należność w kasie, ale ponieważ - jak się okazuje - przeciągnąłem termin płatności powyżej dwóch tygodni, każą mi wpłacić już 60 lei zamiast 30. Wpłacam, bo mi spieszno w dalszą drogę, ale obiecuję sobie przedyskutować później sprawę z moim znajomkiem z Bukaresztu. Krótko mówiąc, mam „wątpia”.
W portmonetce zostaje już tylko kilka lei, więc w najbliższym sklepiku zamieniam je na puszkę piwa i jakieś wafelki.
We Vladimirescu ponownie stwierdzam, że pensjonaciki przydatne takim jak ja rozmnożyły się tu w ostatnich latach jak grzyby po deszczu. Przed granicą uzupełniam bak, płacę światowo - plastikiem, myję szyby
Rano obrządek przy autku, rzut oka na termometr (19 stopni!) i o 9:30 ruszamy do Aradu. To tylko 150 kilometrów.
W Savirsin widzimy bankomat, w Lipovej przypominam sobie, że już od dawna noszę się z zamiarem zobaczenie jej części o nazwie Băile Lipova, w necie widziałem fotki z kąpieliska. Jedziemy tam sprawnie, oznakowanie samo prowadzi. Parkujemy na placyku przed kąpieliskiem, a tu jak nas nie łupnie w łeb żar słoneczny!...
Wchodzimy na kąpielisko – pustawo. Znaczy, coś nie tak. Maczam łapę w basenie – woda raczej chłodna, około 20 stopni, czyli mineralna, a nie termalna. Obok jest kemping, kilkanaście sympatycznych bungalowów, ale w recepcji jeszcze nikogo, toteż bierzemy tylko folderki, kupujemy wodę mineralną z lokalnego ujęcia i wracamy do centrum Lipovej.
Tutaj wreszcie postanawiam rozliczyć się tego nieszczęsnego mandatu... Z zasady nie lubię chodzić po sądach, wójtach, policjach – trzymam się z daleka od tego, co się zwie ładnie i niekoniecznie słusznie "sprawiedliwością". W lipovskim banku nie chcą przyjąć ode mnie przelewu tytułem mandatu. Na szczęście jakiś klient widząc, a raczej słysząc, że personel bankowy nie jest w stanie wejść ze mną w kontakt werbalny w żadnym europejskim języku, przechodzi na angielski i oglądając blankiet mandatu kieruje mnie do pobliskiego budynku urzędu miejskiego, zwanego Primaria.
Tamże reguluję należność w kasie, ale ponieważ - jak się okazuje - przeciągnąłem termin płatności powyżej dwóch tygodni, każą mi wpłacić już 60 lei zamiast 30. Wpłacam, bo mi spieszno w dalszą drogę, ale obiecuję sobie przedyskutować później sprawę z moim znajomkiem z Bukaresztu. Krótko mówiąc, mam „wątpia”.
W portmonetce zostaje już tylko kilka lei, więc w najbliższym sklepiku zamieniam je na puszkę piwa i jakieś wafelki.
We Vladimirescu ponownie stwierdzam, że pensjonaciki przydatne takim jak ja rozmnożyły się tu w ostatnich latach jak grzyby po deszczu. Przed granicą uzupełniam bak, płacę światowo - plastikiem, myję szyby
to przyjemne żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi....