Kruszyniany, Grodno, D... i ...

[jacky6]

Imponujące wrażenie czyni ołtarz główny.



I jakże się zmienia w zależności od oświetlenia.

Mała lekcja historii.

Gród powstał pod koniec X w., w XII w. stanowił kulturowe, handlowe i przemysłowe centrum Czarnej Rusi. W 1376 Grodno weszło w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1391 otrzymało prawo magdeburskie i zostało jednym z głównych miast Księstwa. Za panowania Jagiellonów Grodno stało się jednym z miast rezydencjalnych. Tu zmarł św. Kazimierz, patron Polski i Litwy oraz król Stefan Batory (który je sobie szczególnie umiłował). Od 1569 miasto współtworzyło, wraz z resztą Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeczpospolitą Obojga Narodów.

Odbywały się tu sejmy Rzeczypospolitej, w tym niesławny sejm grodzieński z 1793 r., który zatwierdził II rozbiór Polski. W Grodnie, zamieszkanym wówczas głównie przez ludność polską i żydowską, znajdowała się rezydencja królewska, z której gościny korzystał często m.in. Stefan Batory czy Stanisław August Poniatowski. Po unii brzeskiej w mieście założono klasztory dominikanów, franciszkanów, jezuitów, bernardynów, karmelitów i brygidek. Pod koniec XVIII w. w Grodnie było 9 kościołów i dwa klasztory unickie. W 1775 utworzona została akademia medyczna, w tym też czasie utworzono pierwszy w mieście teatr. Z woli Jana III Sobieskiego, co trzeci sejm walny Rzeczypospolitej odbywał się w Grodnie, zyskało ono nieoficjalnie status trzeciej stolicy.



Na samym początku prawej nawy znajdujemy tablicę - pomnik poświęconą Antoniemu Tyzenhauzowi - człowiekowi, który nadał Grodnu i okolicy nowego znaczenia i oblicza.
Żyjący w latach 1733 – 1785 został zarządcą majątków królewskich Stanisława Augusta Poniatowskiego na Litwie.
Zarządzając majątkami królewskimi powiększył ich dochody przez zwiększanie obciążeń chłopów (przywrócił pańszczyznę).

Tuż przed upadkiem Rzeczpospolitej podjął próbę ratowania gospodarki obejmującą:
•  wybudowanie w Grodnie i okolicach kilkadziesiąt fabryk i manufaktur (w których zatrudniał 3 tys. pracowników)
•  nadanie Grodnu charakter stolicy - założył teatr, korpus kadetów, szkołę lekarską.
•  wybudowanie kanał przecinającego Puszczę Białowieską, nazwany Kanałem Tyzenhauzowskim
•  regulację rzek na terenie Puszczy Białowieskiej.
W roku 1765 został podskarbi nadworny litewski a dwa lata później wszedł w skład delegacji Sejmu powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej.
Niestety, nieumiejętna polityka gospodarcza – polegająca na znacznym oddaleniu od źródeł surowców oraz faktycznego braku zapotrzebowania na produkowane towary wynikające z większej konkurencyjności produktów zagranicznych doprowadziła ostatecznie do zrujnowania majątków królewskich.