03.07.2015 12:27:49
Idę na rekonesans po plaży.
W okolicy ulokowane kioski z fast-foodami, lecz jakieś nieapetyczne, mocno prymitywne, mnie przynajmniej nie gromadzą ślinki pod językiem.
Widywałem swego czasu takowe w Bułgarii, dziś już się ich nie spotyka, ale cóż - tutaj i teraz mają swoją klientelę.
A Mc Donaldów podobno jeszcze w Albanii nie posiadają.
Uwagę przykuwa niesamowita ilość obnośnych sprzedawców, na plaży można kupić nie tylko sprzęt wypoczynkowy, ale także wiele innych artykułów roznoszonych na plecach, rozwożonych na wózkach rowerowych podobnych do "naszych" rikszy, załadowanych na wózki motorowe, alebo osiołki...
W sprzedaży są nawet firany i zasłony.
Plażowanie upływa nader miło, nie chce się odchodzić.
Wracamy jednakże do pensjonatu na posiłek, po czym wybieramy się na spacer po okolicy.
Oglądamy pokoje pensjonatowe znacznie gorszego standardu i w znacznie wyższej cenie niż nasz.
Cała plaża ciągnie się dosyć daleko, widać nawet solidne, właśnie powstające obiekty hotelowe.
Przy drodze-pożal-się-Panie-Boże, czyli nędznym pasku betono-asfaltu szerokości circa dwa metry, napotykamy sporo fast-foodów i prymitywnych stragano-sklepików.
Maryla jednak szybko pasuje, bo przejeżdżające co chwila pojazdy albo wzniecają tumany kurzu i piachu, albo chlapią błotkiem wytworzonym z mieszaniny owego piachu i wody, którą właściciele straganów polewają otoczenie, coby zminimalizować "kurzenie".
Bez większego żalu wracamy do swojego pensjonatu.
Znowu próbuję majstrować przy odbiorniku TV.
Po godzinie wytężonej pracy uzyskuję obraz z lokalnej stacji, nawet wiadomości udaje mi się obejrzeć.
Zapamiętuję reportaż z usuwania awarii wodnej w mieście wojewódzkim i mnóstwo reklam propagujących zakupy sukien ślubnych włoskiego kroju.
Po kolacji wychodzimy na werandę, oglądamy pokazy laserów i słuchamy muzyki z pobliskiej dyskoteki.
No, pora spać... jutro kolejny dzień wędrowania po Europie.
W okolicy ulokowane kioski z fast-foodami, lecz jakieś nieapetyczne, mocno prymitywne, mnie przynajmniej nie gromadzą ślinki pod językiem.
Widywałem swego czasu takowe w Bułgarii, dziś już się ich nie spotyka, ale cóż - tutaj i teraz mają swoją klientelę.
A Mc Donaldów podobno jeszcze w Albanii nie posiadają.
Uwagę przykuwa niesamowita ilość obnośnych sprzedawców, na plaży można kupić nie tylko sprzęt wypoczynkowy, ale także wiele innych artykułów roznoszonych na plecach, rozwożonych na wózkach rowerowych podobnych do "naszych" rikszy, załadowanych na wózki motorowe, alebo osiołki...
W sprzedaży są nawet firany i zasłony.
Plażowanie upływa nader miło, nie chce się odchodzić.
Wracamy jednakże do pensjonatu na posiłek, po czym wybieramy się na spacer po okolicy.
Oglądamy pokoje pensjonatowe znacznie gorszego standardu i w znacznie wyższej cenie niż nasz.
Cała plaża ciągnie się dosyć daleko, widać nawet solidne, właśnie powstające obiekty hotelowe.
Przy drodze-pożal-się-Panie-Boże, czyli nędznym pasku betono-asfaltu szerokości circa dwa metry, napotykamy sporo fast-foodów i prymitywnych stragano-sklepików.
Maryla jednak szybko pasuje, bo przejeżdżające co chwila pojazdy albo wzniecają tumany kurzu i piachu, albo chlapią błotkiem wytworzonym z mieszaniny owego piachu i wody, którą właściciele straganów polewają otoczenie, coby zminimalizować "kurzenie".
Bez większego żalu wracamy do swojego pensjonatu.
Znowu próbuję majstrować przy odbiorniku TV.
Po godzinie wytężonej pracy uzyskuję obraz z lokalnej stacji, nawet wiadomości udaje mi się obejrzeć.
Zapamiętuję reportaż z usuwania awarii wodnej w mieście wojewódzkim i mnóstwo reklam propagujących zakupy sukien ślubnych włoskiego kroju.
Po kolacji wychodzimy na werandę, oglądamy pokazy laserów i słuchamy muzyki z pobliskiej dyskoteki.
No, pora spać... jutro kolejny dzień wędrowania po Europie.
to przyjemne żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi....