Bułgaria wita nas dziurawymi drogami, przynajmniej w strefie przygranicznej. Oznakowanie też pozostawia wiele do życzenia. O 18:30 dojeżdżamy do Melnika. Kątem oka koduję starożytną uliczkę po prawej stronie.
Chwilowo celem jest Rożen, a raczej Rożenski Monastir, więc wkrótce stajemy na centralnym placyku w wiosce nieco większej niż Melnik. Tamże klasyczne stragany z duperelami religijnymi i produktami pszczelarskimi, czym z lekka oszołomieni czynimy pierwsze podejście i... omyłkowo bierzemy za monastyr położoną niżej cerkiewkę, akuratnie w remoncie.
Rozczarowani zjeżdżamy do centralnego placu, ale tam nas wyprowadzają z błędu, więc opiat’ pod górkę na jedynce...
Rożenski Monastir jest - nie da się ukryć - malowniczo położony, widać fragmenty słynnych skał, zwanych ponoć piramidami.
Wchodzimy na teren, obchodzimy wytreszen dwor (tak Bułgarzy zowią ponoć wewnętrzny podwórzec).
Prezentuje się skromnie, choć jedna z cel na pięterku ma klimę.
Kłaniamy się ikonostasowi i, niejako przy okazji, wycieczce oprowadzanej przez miejscowego mnicha.
Popadamy w zadumę nad posturą osoby duchownej, bowiem kojarzy nam się z habitem powieszonym na kiju od szczotki... „Habit” ów porusza ustami, opowiadając pewnikiem historię monasteru, ja zaś wyobrażam sobie go jako upiora szczękającego zębami... Obok stoi jakiś wymizerowany „eparcha” ze złotym łańcuchem na szyi, ciążącym niesamowicie - wręcz przygniatającym go do ziemi...
Zwykle w tego typu placówkach obowiązuje zakaz wstępu w szortach, więc na wseki słuczaj dzierżę w rękach długie spodnie od dresu, aż mi się dłonie pocą.
Jednak długie spodnie okazują się niepotrzebne - większość zwiedzających monastyr Bułgarów paraduje w szortach.
Ich szanowne, bułgarskie małżonki wykazują jednak więcej zainteresowania wypowiedziami mnicha niźli gołymi odnóżami mężów.
powolne zakończenie kuracji sanatoryjnej ...
:-(
Chwilowo celem jest Rożen, a raczej Rożenski Monastir, więc wkrótce stajemy na centralnym placyku w wiosce nieco większej niż Melnik. Tamże klasyczne stragany z duperelami religijnymi i produktami pszczelarskimi, czym z lekka oszołomieni czynimy pierwsze podejście i... omyłkowo bierzemy za monastyr położoną niżej cerkiewkę, akuratnie w remoncie.
Rozczarowani zjeżdżamy do centralnego placu, ale tam nas wyprowadzają z błędu, więc opiat’ pod górkę na jedynce...
Rożenski Monastir jest - nie da się ukryć - malowniczo położony, widać fragmenty słynnych skał, zwanych ponoć piramidami.
Wchodzimy na teren, obchodzimy wytreszen dwor (tak Bułgarzy zowią ponoć wewnętrzny podwórzec).
Prezentuje się skromnie, choć jedna z cel na pięterku ma klimę.
Kłaniamy się ikonostasowi i, niejako przy okazji, wycieczce oprowadzanej przez miejscowego mnicha.
Popadamy w zadumę nad posturą osoby duchownej, bowiem kojarzy nam się z habitem powieszonym na kiju od szczotki... „Habit” ów porusza ustami, opowiadając pewnikiem historię monasteru, ja zaś wyobrażam sobie go jako upiora szczękającego zębami... Obok stoi jakiś wymizerowany „eparcha” ze złotym łańcuchem na szyi, ciążącym niesamowicie - wręcz przygniatającym go do ziemi...
Zwykle w tego typu placówkach obowiązuje zakaz wstępu w szortach, więc na wseki słuczaj dzierżę w rękach długie spodnie od dresu, aż mi się dłonie pocą.
Jednak długie spodnie okazują się niepotrzebne - większość zwiedzających monastyr Bułgarów paraduje w szortach.
Ich szanowne, bułgarskie małżonki wykazują jednak więcej zainteresowania wypowiedziami mnicha niźli gołymi odnóżami mężów.
(12.07.2015 23:20:50)Bulgaricus napisał(a): A ja myślałem, że Jacky już dzisiaj nic nie napisze, a tu proszę .... nic nie napisał. Jakiś problem chyba.
powolne zakończenie kuracji sanatoryjnej ...
:-(
jacky6 napisał(a):..
przed sanatorium...
wycieczka do słonecznej Italii...
oczywiście z tym budynkiem sanatoryjnym tobo to jest wszystko w Ogrodzie Kapiasa ...
![[Obrazek: 2wrm8m0.jpg]](http://i57.tinypic.com/2wrm8m0.jpg)
![[Obrazek: rbd642.jpg]](http://i57.tinypic.com/rbd642.jpg)
to przyjemne żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi....