Transalpina

[dżek]

I to jest ostatni wpis z przejazdu Transalpiną w roku 2019. Pewnie jeszcze tu wrócimy bo chcielibyśmy pobuszować w górach gdzieś po drodze a sam przejazd trasą zostaje w pamięci na zawsze.

Wykładnie skał połyskują pięknie w słońcu:


Te górki znajdujące się za nami nas zaintrygowały, spodobały się nam i trzeba będzie w nie wyruszyć, next year:


A w dole szałas dla zbłąkanych, oczywiście owieczek:


Trójka rumuńskich turystów, spotkanych wcześniej, wraca już z powrotem:


Ta skała wygląda nam na twarz człowieka:


O, a tam jest nasz samochód!


Jeszcze spojrzenie w stronę trasy:


Z każdej wycieczki trzeba coś wynieść. Tu akurat dosłownie. Skały leżą potem w naszym skalniaku:




My jeszcze skręcamy w bok i zajeżdżamy do monastyru Obârșia Lotrului







Po zejściu zjeżdżamy na północ. Początkowo droga wiedzie malowniczymi serpentynami. Po zjeździe do lasu kolejne 40 - 50 km prowadzi słabej jakości drogą, na której można sobie załatwić zawieszenie samochodu.