Maroko

[wkrak]

Warzazat – północny zachód

Jest tu kilka restauracji, płatny parking za 4 zł i sporo atrakcji turystycznych.

Parkujemy przy kasbie Taourirt – wielka budowla, częściowo odrestaurowana. Siedziba berberyjskiego rodu Glawich, który kiedyś był najpotężniejszy po wschodniej stronie Atlasu, przez krótki okres rządzili też w większej części kraju. W połowie XX wieku ród upadł, bo jednak zdradzili swój naród. Obecnie z zewnątrz cała kasba jest odnowiona, a w środku może 1/4 (bilet za 8 zł). Nie ma mebli ani obrazów – podziwiamy detale na ścianach, sufity, schody.







Po tej stronie ulicy są też 3 knajpki, gdzie można coś zjeść. Później wchodzimy w głąb zabudowań – do synagogi. Akurat wykańczali budynki; u nas nazywa się to tynkowanie, a u nich pokrywają ściany warstwą glina+siano+odchody+woda.



Synagoga Żydów berberyjskich – obecnie pełni rolę muzeum etnograficznego, w którym jest mnóstwo eksponatów z regionu. Wejście za darmo, można coś u Pana kupić, ale nie trzeba. Na górze jest punkt widokowy, można usiąść przy herbatce.





Wracamy na parking – po drugiej stronie ulicy muzeum kina oraz po lewej lepsza restauracja i sklepy z pamiątkami.

Ktoś w Hollywood kiedyś wpadł na pomysł, żeby kręcić filmy w Maroku. Tania siła robocza, a przede wszystkich dużo słonecznych dni, więc można solidnie zaplanować plan zdjęciowy.

Muzeum kina (Musée du Cinema) – wejście 12 zł, przy większej ekipie coś stargujecie. Sporo eksponatów w kilku budynkach; w budynkach jest chłodno i jest WC.