23.03.2025 17:32:48
My sie nie udalo, to podaje profesionalna relacja:
Tysiące widzów w stolicy sprawiły, że Sully Erna powiedział, że była to najlepsza publiczność w Europie
Renesans. Koncerty przeżywają teraz taki okres, a dowodem na to był ubiegły rok, kiedy AC/DC, Metallica, Rammstein i Coldplay w tym samym czasie koncertowali w Europie. Potwierdziła to również informacja, że Guns N' Roses po raz kolejny zamierzają zebrać Axla i Slasha pod jednym „dachem”, którzy odkładają na bok stare waśnie, aby zasilić swoje konta bankowe. Już w styczniu bilety na Narodowy Stadion na ich lipcowy koncert były wyprzedane, a pod koniec ubiegłego roku wyprzedały się wszystkie bilety na koncert Robbiego Williamsa w Vasil Levski.
Dlatego stwierdzenie, że Godsmack wypełnił halę Areny 8888 jest czystą i zwykłą dziennikarską słabością. Ta sala od dawna była za mała dla Lili Ivanovej, Cecy, „Moletsa”, Vesselina Marinova... Krisko zapełniał ją dwa wieczory z rzędu, ale z jedną „drobną” różnicą między wymienionymi wykonawcami: lokalne gwiazdy zapraszają 10-15 gości, aby je zastąpili, na scenę wyszedł Godsmack i przez 1,45 godziny w sali bawiło się blisko 20 000 osób!
Co ciekawe, jest to najszybciej sprzedający się koncert zespołu w ramach ich europejskiej trasy, która rozpoczęła się wczoraj wieczorem w Sofii. Bilety na koncert zostały wyprzedane w grudniu ubiegłego roku.
Ale dla mnie nowiną jest to, że Godsmack połączył pokolenie Z z pokoleniem millenialsów i pokoleniem X. Nie mieliśmy ze sobą nic wspólnego, nie kłóciliśmy się o to, kto jest kim, ponieważ łączyła nas muzyka Sully'ego i spółki. To jest ta sama muzyka, której według zespołu Godsmack chcieli, żeby ludzie słuchali, dlatego nie zamierzają tworzyć nowych. A przy akompaniamencie tej muzyki minęło życie niejednego czy dwóch rodzimych fanów, którzy od 30 lat cieszą się grą amerykańskiego zespołu.
Pod tym mianownikiem zakończył się dla mnie wczorajszy koncert w „8888”, podczas którego Sully Erna był dosłownie zachwycony reakcjami wszystkich z nas, którzy zebrali się ponownie, aby powitać go w naszej ojczyźnie.
Należę do dziesiątek tysięcy fanów, którzy chcą słuchać wielkich hitów bostońskiego kwartetu (z którego pozostało dwóch z pierwotnego składu). I nie chcę słuchać od nich niczego nowego, tylko piosenek, przy których się wychowałem. Piosenki, które przenoszą mnie z powrotem do lat młodości – „Time to rewind”, „Back to 1995 when we were nothing”, „Walking through the streets of Boston”, „No one listening”, „No one careing about”.
Benzyna płynie w mojej krwi, dlatego „1000 KM” jest jedną z moich ulubionych piosenek, ale powyższe zwrotki przenoszą mnie z powrotem do lat, kiedy ja również chodziłem ulicami Widynia, kiedy szukałem siebie, kiedy budowałem siebie i kiedy zespoły takie jak Godsmack kształtowały mój gust. Ten sam, który sprawia, że wciąż mam ponad 20 piosenek tego zespołu ściągniętych na telefon, żeby oderwać się od rzeczywistości, gdy jestem na siłowni.
I Sully obrócił koło czasu i rozpoczął podróż przez całą twórczość Godsmack, rozpoczynającą się w roku 2023. i cofając się do roku 1998, kiedy Erna weszła na scenę ze swoją pierwszą gitarą, kupioną za 4 dolary.
Ale potencjał, jaki zaprezentowała nam bostońska czwórka, był już wcześniej widoczny po występie Drowning Pool, który wypełnił już salę, a najbardziej oddani fani z przodu śpiewali z Ryanem McCombsem. Potem utworzył się pierwszy pogo, ale naprawdę nie spodziewałem się, że tłum zareaguje w taki sposób.
Jeszcze bardziej imponujący był występ Sonny'ego Sandovala z P.O.D, którego potężny głos naprawdę mną wstrząsnął i pokazał, dlaczego grupa ma trzy nominacje do nagrody Grammy.
Po 40-minutowym występie na scenę wyszli Sully Erna i spółka. Jednym z najważniejszych wydarzeń wczorajszego koncertu był fakt, że po raz pierwszy w swojej trasie europejskiej zespół Godsmack przyjechał z własnym koncertem i sceną. Dlaczego jest to interesujące? Ponieważ przed drzemką Shannon Larkin (były perkusista) udzielił wywiadu Metal Roos, w którym powiedział: „Nigdy nie zarobiliśmy żadnych pieniędzy w Europie. Kropka. A byliśmy tam [w Europie] 15 razy lub coś takiego”.
Tematem wywiadu jest fakt, że zespół Godsmack nigdy nie osiągnął pełni swojego potencjału poza Ameryką. Ale tym razem było inaczej, tym razem Amerykanie przyjechali super przygotowani. Tym razem Godsmack dosłownie dał świetny koncert.
Koncert, który znalazł się w moim zestawieniu TOP 5 występów, na których byłem w Bułgarii: Big 4 i Rammstein na Sonisphere w 2010 r., AC/DC (miesiąc przed dwoma kolejnymi dniami na Sonisphere) i Iron Maiden na stadionie Lokomotiv w 2007 r. (straszny dźwięk, ale pierwszy raz na stadionie i w takim składzie). I wczoraj wieczorem Godsmack! Zdecydowanie najfajniejszy koncert w hali, jaki kiedykolwiek widziałem w Bułgarii.
Sully dał z siebie wszystko, dosłownie zachwycając nas swoimi niesamowitymi umiejętnościami. Dźwięk również był najwyższej klasy, co również mnie zaskoczyło, biorąc pod uwagę moje wcześniejsze doświadczenia w tej sali. Dla mnie Sully jest artystą wyjątkowym: wokalista, gitarzysta, sesja perkusyjna była po prostu brutalna, a na końcu zasiadł także do pianina w Under Your Scars. Ponadto Sully Erna pisze książki (w tym jedną nową), pracuje nad projektami filmowymi i prowadzi fundację charytatywną...
Uważam, że jest jednym z największych na światowej scenie, a energia, którą mu przekazaliśmy, była ogromna.
Tysiące widzów w stolicy sprawiły, że Sully Erna powiedział, że była to najlepsza publiczność w Europie
Renesans. Koncerty przeżywają teraz taki okres, a dowodem na to był ubiegły rok, kiedy AC/DC, Metallica, Rammstein i Coldplay w tym samym czasie koncertowali w Europie. Potwierdziła to również informacja, że Guns N' Roses po raz kolejny zamierzają zebrać Axla i Slasha pod jednym „dachem”, którzy odkładają na bok stare waśnie, aby zasilić swoje konta bankowe. Już w styczniu bilety na Narodowy Stadion na ich lipcowy koncert były wyprzedane, a pod koniec ubiegłego roku wyprzedały się wszystkie bilety na koncert Robbiego Williamsa w Vasil Levski.
Dlatego stwierdzenie, że Godsmack wypełnił halę Areny 8888 jest czystą i zwykłą dziennikarską słabością. Ta sala od dawna była za mała dla Lili Ivanovej, Cecy, „Moletsa”, Vesselina Marinova... Krisko zapełniał ją dwa wieczory z rzędu, ale z jedną „drobną” różnicą między wymienionymi wykonawcami: lokalne gwiazdy zapraszają 10-15 gości, aby je zastąpili, na scenę wyszedł Godsmack i przez 1,45 godziny w sali bawiło się blisko 20 000 osób!
Co ciekawe, jest to najszybciej sprzedający się koncert zespołu w ramach ich europejskiej trasy, która rozpoczęła się wczoraj wieczorem w Sofii. Bilety na koncert zostały wyprzedane w grudniu ubiegłego roku.
Ale dla mnie nowiną jest to, że Godsmack połączył pokolenie Z z pokoleniem millenialsów i pokoleniem X. Nie mieliśmy ze sobą nic wspólnego, nie kłóciliśmy się o to, kto jest kim, ponieważ łączyła nas muzyka Sully'ego i spółki. To jest ta sama muzyka, której według zespołu Godsmack chcieli, żeby ludzie słuchali, dlatego nie zamierzają tworzyć nowych. A przy akompaniamencie tej muzyki minęło życie niejednego czy dwóch rodzimych fanów, którzy od 30 lat cieszą się grą amerykańskiego zespołu.
Pod tym mianownikiem zakończył się dla mnie wczorajszy koncert w „8888”, podczas którego Sully Erna był dosłownie zachwycony reakcjami wszystkich z nas, którzy zebrali się ponownie, aby powitać go w naszej ojczyźnie.
Należę do dziesiątek tysięcy fanów, którzy chcą słuchać wielkich hitów bostońskiego kwartetu (z którego pozostało dwóch z pierwotnego składu). I nie chcę słuchać od nich niczego nowego, tylko piosenek, przy których się wychowałem. Piosenki, które przenoszą mnie z powrotem do lat młodości – „Time to rewind”, „Back to 1995 when we were nothing”, „Walking through the streets of Boston”, „No one listening”, „No one careing about”.
Benzyna płynie w mojej krwi, dlatego „1000 KM” jest jedną z moich ulubionych piosenek, ale powyższe zwrotki przenoszą mnie z powrotem do lat, kiedy ja również chodziłem ulicami Widynia, kiedy szukałem siebie, kiedy budowałem siebie i kiedy zespoły takie jak Godsmack kształtowały mój gust. Ten sam, który sprawia, że wciąż mam ponad 20 piosenek tego zespołu ściągniętych na telefon, żeby oderwać się od rzeczywistości, gdy jestem na siłowni.
I Sully obrócił koło czasu i rozpoczął podróż przez całą twórczość Godsmack, rozpoczynającą się w roku 2023. i cofając się do roku 1998, kiedy Erna weszła na scenę ze swoją pierwszą gitarą, kupioną za 4 dolary.
Ale potencjał, jaki zaprezentowała nam bostońska czwórka, był już wcześniej widoczny po występie Drowning Pool, który wypełnił już salę, a najbardziej oddani fani z przodu śpiewali z Ryanem McCombsem. Potem utworzył się pierwszy pogo, ale naprawdę nie spodziewałem się, że tłum zareaguje w taki sposób.
Jeszcze bardziej imponujący był występ Sonny'ego Sandovala z P.O.D, którego potężny głos naprawdę mną wstrząsnął i pokazał, dlaczego grupa ma trzy nominacje do nagrody Grammy.
Po 40-minutowym występie na scenę wyszli Sully Erna i spółka. Jednym z najważniejszych wydarzeń wczorajszego koncertu był fakt, że po raz pierwszy w swojej trasie europejskiej zespół Godsmack przyjechał z własnym koncertem i sceną. Dlaczego jest to interesujące? Ponieważ przed drzemką Shannon Larkin (były perkusista) udzielił wywiadu Metal Roos, w którym powiedział: „Nigdy nie zarobiliśmy żadnych pieniędzy w Europie. Kropka. A byliśmy tam [w Europie] 15 razy lub coś takiego”.
Tematem wywiadu jest fakt, że zespół Godsmack nigdy nie osiągnął pełni swojego potencjału poza Ameryką. Ale tym razem było inaczej, tym razem Amerykanie przyjechali super przygotowani. Tym razem Godsmack dosłownie dał świetny koncert.
Koncert, który znalazł się w moim zestawieniu TOP 5 występów, na których byłem w Bułgarii: Big 4 i Rammstein na Sonisphere w 2010 r., AC/DC (miesiąc przed dwoma kolejnymi dniami na Sonisphere) i Iron Maiden na stadionie Lokomotiv w 2007 r. (straszny dźwięk, ale pierwszy raz na stadionie i w takim składzie). I wczoraj wieczorem Godsmack! Zdecydowanie najfajniejszy koncert w hali, jaki kiedykolwiek widziałem w Bułgarii.
Sully dał z siebie wszystko, dosłownie zachwycając nas swoimi niesamowitymi umiejętnościami. Dźwięk również był najwyższej klasy, co również mnie zaskoczyło, biorąc pod uwagę moje wcześniejsze doświadczenia w tej sali. Dla mnie Sully jest artystą wyjątkowym: wokalista, gitarzysta, sesja perkusyjna była po prostu brutalna, a na końcu zasiadł także do pianina w Under Your Scars. Ponadto Sully Erna pisze książki (w tym jedną nową), pracuje nad projektami filmowymi i prowadzi fundację charytatywną...
Uważam, że jest jednym z największych na światowej scenie, a energia, którą mu przekazaliśmy, była ogromna.
"In vino veritas, in aqua sanitas"