Sarajewo

[dżek]

Przyjeżdżamy do Sarajewa w pełni sezonu turystycznego, na dwa noclegi. Po krótkiej przygodzie z lokalną policją jedziemy do hotelu, rozpakowujemy się i ruszamy na podbój miasta. Sarajewo od razu nas zachwyca - swoją różnorodnością, budowlami, położeniem i pięknymi widokami. Obecna jest wielokulturowość, sąsiedztwo licznych meczetów ze świątyniami chrześcijańskimi. No i ludzie, przyjaźni i uśmiechnięci. Oczywiście Sarajewo to też pamięć po niedawnej przecież wojnie, blizny i niezagojone rany są wszechobecne.

Do centrum z hotelu mamy ok. 200 m stromą drogą w dół. Rzeka Miljacka, która przepływa przez Sarajewo nie jest tak spektakularnie piękna jak choćby Neretwa ale często będziemy wzdłuż niej się poruszać:


Wychodzimy po południu, zamierzamy zapolować na coś smacznego do jedzenia. Mamy upatrzony lokal - Restaurant Bijela Tabija czyli Biała Twierdza i do niego zamierzamy dojść i się w nim posilić:


Zaglądamy do dzielnicy Baščaršija, gdzie na centralnym placu znajduje się Sebilj - studnia będąca symbolem miasta. Jej wizerunek można znaleźć na pocztówkach, magnesacj i inyych tego typu pamiątkach:


Miasto zlokalizowane jest na licznych wzgórzach do których prowadzą kręte uliczki. Uwaga dla zwiedzających - przygotujcie się na strome podejścia (no i oczywiście zejścia):






Z jednego ze wzgórz podjąłem próbę policzenia wież minaretów i wyszła liczba ok. 30:


CDN

[dżek]

W pewnym momencie idąc wzdłuż rzeki dochodzimy do takiego miejsca z którego niestety musimy zawrócić gdyż dojazd jest tylko tunelem albo dojście pionowym urwiskiem skalnym w górę. Po zasięgnięciu języka musimy zawrócić  i zahaczamy ponownie o dzielnicę Baščaršija:


Droga nieustannie pnie się w górę. Ale my czujemy się jak ryba w wodzie (w zasadzie ryby). Moglibyśmy pewnie podjechać tu samochodem ale to nie pierwszy i nie ostatni raz kiedy podążamy pieszo. Samochodem się nie liczy!:


Dochodzimy do muzułmańskiego cmentarza Šhehidsko Mezarje Kovači gdzie pochowany jest Alija Izetbegović polityk bośniacki, prezydent Republiki Bośni i Hercegowiny:


Większość nagrobków pochodzi z lat 1994 - 1995, okresu wojny. Wrażenie jest porażające. W milczeniu oglądamy świadectwo ludzkich dramatów i osobistych tragedii:


Grób Aliji Izetbegovicia:






Jedna z wież (prawdopodobnie związana z Żółtą Twierdzą do której nie udało nam się dojść - później wielokrotnie ją podziwiamy z innych miejsc miasta):


W tym miejscu na około godzinę idziemy do Restauracji Bijela Tabija. Teraz patrząc na mapę widzę, że można by do niej dojść tak jak pierwotnie planowaliśmy, jednak Google Maps działało nam w trybie offline i nie można było ustalić trasy wędrówki pieszej. Na przyszłość chyba trzeba będzie albo pobrać mapy piesze do trybu offline (nie wiem czy się da) albo używać innej aplikacji (np. Maps.me):


CDN

[myszabe]

Piękny spacer

[dżek]

W restauracji zjadamy pyszny obiad w takich okolicznościach przyrody. Widok z tarasu przepiękny, aż się chce jeść. Mimo tego, że tego dnia jest gorąco to na tarasie panuje przyjemny chłód:



Schodzimy w dół. Restauracja Bijela Tabija leży obok Białej Twierdzy lecz jest ona już zamknięta dlatego powoli schodzimy w dół:


Mijamy cmentarz, teraz inaczej już oświetlony:










Dochodzimy do centrum i nad rzekę Miljackę a tu taki widok! Na lewo od minaretu neon z napisem Hotel Herc. To tu stacjonujemy:


Po drugiej stronie rzeki leży Vijećnica - City Hall - Urząd Miasta. W tym świetle prezentuje się naprawdę efektownie:


CDN

[dżek]

Kolejny dzień wita nas pochmurną pogodą, w nocy trochę grzmiało. Rano budzi nas śpiew trzech muezzinów. Dla nas to egzotyka a dla miejscowych codzienny rytuał.
Dzień rozpoczynam od "inspekcji" cmentarza Alifakovac koło którego mieszkamy. Znowu przewijają się te same daty i głównie męskie imiona:






Idąc trochę w górę rozpościera się widok na Żółtą Twierdzę:


A idąc trochę dalej widok na kolejną twierdzę. Tym razem Białą:


Na trzech kolejnych kolejnych fotografiach Inat Kuća - Przekorny Dom, z którym związana jest historia:







Urząd miasta w dziennym świetle:


CDN

[dżek]

I w zasadzie teraz dopiero wchodzimy w "epicentrum" zabytkowe Sarajewa. Dzielnica Baščaršija jest miejscem gdzie zlokalizowane są najważniejsze obiekty turystyczne miasta. Rozpoczynamy nasz tour o godzinie 9 więc tłumów jeszcze nie ma i można spokojnie pochodzić i zrobić jakieś porządne zdjęcie z dobrym kadrem.

Tu jeszcze w drodze na starówkę. Coś się buduje, coś remontuje. Ślady wojny coraz mniej widoczne. Przynajmniej w budownictwie:


A jak ktoś ma ochotę to można i tramwajem. Trakcja trochę leciwo - wiekowa ale co tam:


Sebilj - tu jeszcze bez tłumu turystów, można focić z każdej strony:








Kafejki kuszą zapachami świeżo mielonej kawy. Tu przeważnie oferowana jest w wersji po bośniacku czyli parzona w miedzianym tygielku (z fusami) i podawana ze szklaneczką zimnej wody. Tania jak barszcz bo tylko 1,50 - 3 zł.:












CDN

[dżek]

Wędrujemy dalej, dookoła nas kłębią się zapachy kawy, burków, cevapcici. Logistyka działa dobrze, miejsc gdzie można zjeść, wypić, przekąsić jest mnóstwo a ceny przystępne.

Na kilku poniższych fotkach prezentuję stragany pełne magnesów, zakładek, wyrobów ceramicznych, zestawów do parzenia kawy. Wybór przeogromny a ceny przeróżne. Generalnie sensowne wyroby nie są tanie. Zestaw do parzenia kawy z tygielkiem to koszt około 200 zł i w górę. Magnesy po 2 BAM i drożej za jakieś sensowne:


Coś kupujemy, oczywiście próbując się targować:


W nocy przeszła burza i na chodniku z marmuru jest dosyć ślisko:


Klimatyczne zakątki Baščaršiji:






Bijela Tabija w oddali z lekkim zoomem:


Zaczyna się przecierać:


CDN

[dżek]

Miejskie targowisko. Zakupy od wideł do powideł można tu na pewno zrobić:






Wchodzimy na teren meczetu Gazi Husrev-bega. Zbudowany w XVI w i nazwany na cześć inicjatora i bośniackiego władcy. Kopuła meczetu ma 26 m wysokości a minaret 45. W tym poście wrzucam fotografie z otoczenia meczetu, w nastę pnym poście z jego wnętrza. Bilet wstępu to koszt 3 BAM.


Przepiękna studnia:








Grobowce, m.in. fundatora i inicjatora budowy:




Dywaniki modlitewne do wypożyczenia:










CDN

[dżek]

Kilka zdjęć z wnętrza meczetu. Jesteśmy w środku sami i chwilkę próbujemy się "wkomponować" w jego wnętrze. Czuć atmosferę modlitwy ponieważ meczet oprócz możliwości zwiedzania jest także miejscem kultu religijnego. Panie aby wejść dostają do wyboru chustę do okrycia głowy. Obowiązkowo zdejmujemy obuwie:














CDN

[dżek]

Przechodzimy koło kolejnego, tym razem mniejszego meczetu Ferhadija DŻamija:






Katolicka katedra Srca Isusova, na pamiątkę wizytu papieża Jana Pawła II w 1997 roku wzniesiono przed nią pomnik papieża Polaka:














Na godzinę zachodzimy na wstrząsającą wystawę poświęconą masakrze w Srebrenicy, bilet 15 BAM. Trudno ją opisać gdyż zdjęcia są poruszające do głębi. Niektóre można obejrzeć na stronie poświęconej galerii:



CDN