Najpierw nad Czarne, potem nad Północne 2023

[dżek]

Home Sweet Home

[lisek]

Brawo Wy!

[dżek]

Będę kleił relację. Dzień po dniu. Dla Was i dla mnie. Bo za parę lat coś umyka a tak wszystko tu będzie. Po zakończeniu relacji pojawi się plan na wyjazd 2024. W głowie już jest. Oczywiście z Bułgarią. Ale tak jak w tym roku nie tylko.

[dżek]

Dzień 1:
Dom - Łęknica 646 km autem, nocujemy UNESCO Park Residence.

Zwiedzamy w tym dniu Kościół Pokoju w Jaworze. Obiekt robi niesamowite wrażenie. Wchodząc do niego mamy wrażenie jakby czas zatrzymał się w miejscu. Wyglądem nie przypomina znanych nam kościołów, kojarzy się raczej z wielką salą teatralną lub koncertową. Na miejscu po zakupieniu biletów można odsłuchać krótkiej prezentacji puszczanej przez głośniki. Obiekt wpisany jest na listę UNESCO. W tej chwili urzęduje tu lokalna parafia ewangelicka. W kościele oprócz polskiego języka usłyszeć można także język niemiecki.

[dżek]

Po dojeździe do hotelu, chwilowym odpoczynku (tego dnia było jeszcze gorąco) wyruszamy do Parku Mużakowskiego. Przed wojną obiekt stanowił jedną całość natomiast po II w.ś. granica podzieliła park na dwie części - polską i niemiecką. Wchodzimy oczywiście od strony polskiej. Ładnie poprowadzoną ścieżką kierujemy się w stronę granicy, którą tu wyznacza Nysa Łużycka.
Jest godzina 17.30 ale na zachodzie Polski słońce zachodzi kilkadziesiąt minut później więc mamy sporo czasu na spacer. Park jest rozległy i najlepiej byłoby poruszać się po nim rowerem. My idziemy piechotą...

[dżek]

Polska część parku od razu nam się spodobała. Jest czysta, zadbana. Jednak wchodząc do niemieckiej części od razu widać różnicę. Ta część jest wymuskana, dopieszczona. NA początku wchodzimy do ogrodowej oranżerii. Niestety jest już późno i zwiedzanie jest już niemożliwe.

[dżek]

Wreszcie dochodzimy do głównej atrakcji parku - Zamku Hermanna von Pücklera. Zamek w czasie II wojny światowej poważnie ucierpiał.

za Anna Molęda-Kompolt:

Zamek, który możemy podziwiać dzisiaj właściwie nie ma ani grama podobieństwa z pierwotną koncepcją Pücklera. Mam na myśli oczywiście Nowy Zamek, jako że Park Mużakowski skrywa o wiele więcej tajemnic. Gospodarz planował przebudowę istniejącego zameczku w stylu klasycznym, a pomóc miał mu w tym architekt Karl Friedrich Schinkel odpowiedzialny za wiele wspaniałych projektów na terenie Niemiec i Polski m.in. neogotycki  Friedrichswerdersche Kirche w Berlinie czy pałac w Kamieniu Ząbkowickim.

Zamek w Bad Muskau jest zatem przedstawicielem historyzmu,a dokładniej neorenesansu, projektu wspomnianego Schinkela. Trzyskrzydłowa konstrukcja otwiera się od wschodu na park, tworząc między skrzydłami nie zburzoną harmonię. Idylliczną scenerię dopełniają liczne elementy dekoracyjne, szczególnie wyższych partii zamku: pinakle zakończone figurami rycerzy, szczyty o spływach wolutowych czy lukarny.

Czterokondygnacyjne skrzydła boczne nie są równej długości czego powodem było wykorzystanie fundamentów średniowiecznego zamku, który znajdował się tu na początku  XVI wieku. Skrzydło centralne podzielone zostało na pięć kondygnacji, a wybijająca się z bryły zamku wieża ma kondygnacji siedem. Na jej szczycie znajduje się punkt obserwacyjny, skąd można podziwiać pokaźne ogrody Pücklera.

W późniejszej epoce zamek rozbudowano dzieląc go na dwie części. Dopiero pożar z 1643 roku, podczas działań Wojny Trzydziestoletniej, zapewnił mu barokowy wygląd, który tak bardzo pragnął zmienić hrabia von Pückler. Swój obecny wygląd zamek w Bad Muskau zawdzięcza rewitalizacji zakończonej w lipcu 2004 roku. 

[egon]

Relacja pieknie sie zapowiada. Swietne fotki. Dzisiaj mi sie otworzyly wszystkie, wczoraj czesc( tu gdzie teraz przebywam 
jest straszny problem z zasiegiem). Czekam na c.d.

[dżek]

I na tym zwiedzanie parku kończymy. Jesteśmy trochę zmęczeni bo sporo jechaliśmy i teraz idziemy w stronę hotelu. Po drodze mijamy kilka miejsc: wodospad Eichseewasserfall, kamień Pucklera, Kamienny Krąg. Podsumowując - będąc w okolicy warto tu zajrzeć, najlepiej poruszając się rowerem bo obszar parku jest dość spory.

No i zdjęcia:

[dżek]

Dzień 2
Łęknica - Drezno 129 km autem nocujemy na przedmieściach Drezna w Pension Dresdner Panorama. Jakby co to ten pensjonat mogę z całą odpowiedzialnością polecić. Ciche miejsce, duży pokój, świetne śniadanie, darmowy parking.

W Dreźnie parkujemy na darmowym parkingu, nad Łabą i udajemy się spacerkiem na zwiedzanie miasta. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od budynku opery. Warto go obejrzeć. Bilety w przystępnej cenie. My z braku czasu oglądamy budynek tylko z zewnątrz:








Na placu przed operą umiejscowiono majestatyczny pomnik konny króla Jana Wettyna, króla Saksonii. Jest znany z tłumaczenia "Boskiej komedii" Dantego na język niemiecki:




Tuż obok znajduje się wizytówka i symbol Drezna - Zwinger. Piękny, barokowy budynek, w zasadzie w całości zrekonstruowany tuż po II w.ś.  Wnętrza zachwycają. Można zwiedzić Galerię Obrazów Starych Mistrzów z wieloma dziełami malarstwa światowego, m.in. Giorgione, Tycjana, Corregio, Mantegny, Botticelliego i Parmigianino. Bilet wstępu 14 € upoważnia doz zwiedzenia muzeum porcelany i salonu mat - fiz. Decydujemy się na kupienie biletów i spędzamy tu ok. 3 godzin. Niestety dziedziniec jest w gruntownym remoncie co utrudnia swobodne poruszanie się.

Tu wejście na teren Zwinger`a:



Generalny remont na dużą skalę: