Najpierw nad Czarne, potem nad Północne 2023

[dżek]

Piękne opactwo Orval to klasztor cystersów. Znane jest z produkcji trapistowskiego piwa Orval i smacznego żółtego sera o specyficznym smaku. Podczas wizyty w Orval możemy zwiedzać ruiny z XI wieku oraz muzeum piwa. Na terenie ruin rośnie 300-letni dąb pod którym można usiąść i odpocząć. Znajduje się tu również ogród roślin leczniczych i muzeum aptekarstwa. Piwo i ser, oraz pamiątki oczywiście można zakupić w lokalnym sklepiku znajdującym się na terenie opactwa. Ogólnie rewelacyjne miejsce na spacer aby doświadczyć spokoju w otoczeniu zieleni i ruin. Historia klasztoru i proces produkcji piwa jest przedstawiona w rewelacyjny, multimedialny sposób. [za google maps]

[dżek]

Przemoknięci ruszamy w kierunku Bouillon. Jedziemy przez słabo zaludnione obszary Ardenów. Temperatura miejscami spada poniżej 10`C. Miny mamy nietęgie. W końcu nie tego się spodziewaliśmy. Na szczęście im bliżej dzisiejszego miejsca noclegowego tym niebo staje się jaśniejsze. W końcu codziennie robimy ok. 20 km na nogach i na to teraz liczymy.
W Bouillon chwilę czasu tracimy na znalezienie hostelu, meldujemy się, szybko rozpakowujemy i idziemy coś zjeść. O dziwo, w tej francuskojęzycznej części Belgii niewiele osób mówi po angielsku. Menu w restauracji po francusku. Młoda kelnerka nic nie rozumie w języku Szekspira. Na chybił trafił wybieramy dania...uff...łosoś. Z frytkami. W końcu to Belgia. Frytkami będziemy objadać się przez kolejne dni.

Rzadko który hostel ma taki widok z okna. Choćby dla niego warto tu nocować:



Rzeka Semois:



Łosoś po francusku to będzie...



Ten budynek u góry po lewej z zielonymi akcentami to nasz hostel:

[dżek]

W końcu docieramy do zamku powstałego w X wieku. Jego właścicielem był jeden z przywódców pierwszej wyprawy krzyżowej do Jerozolimy – Gotfryd z Bouillon.

[dżek]

Następnie idziemy pieszo w stronę żeńskiego klasztoru Notre-Dame de Clairefontaine. Niestety jest zamknięty. Wracamy w stronę Bouillon.

Siostrzyczki prawdopodobnie wyrabiają sery:

[dżek]

Wracamy w stronę hostelu. Kolejny udany dzień powoli się kończy.

[dżek]

Dzień 8

Bouillon - Dinant - Mons - Tournai - Wielsbeke 299 km autem, nocujemy pod Gandawą w Maison Blanche

W Dinant parkujemy auto na darmowym parkingu, koło skał Rocher Bayard. To dobry punkt orientacyjny, widoczny z daleka. Do centrum miasta mamy około 3 km. Idziemy wygodnym deptakiem wzdłuż Mozy. To, że pada to wiadomo. Nas to nie zraż, na szczęście nie leje. 

[dżek]

Dianant to miasto z zabytkami i historią. Nas przyciągnął do niego inny fakt. Tu urodził się Adolphe Sax, wynalazca i konstruktor saksofonu. Jak inaczej wyglądałaby współczesna muzyka bez tego instrumentu! Dlatego pielgrzymujemy do miejsca urodzenia Saxa.

[dżek]

Nad Mozą a u podnóża zamku wciśnięty jest kościół Notre Dame. Budynek jest efektownie położony i stał się jednym z symboli miasta:

[dżek]

Nieopodal mieści się budynek, w którym żył konstruktor saxofonu Adolf Sax. Instrument został wynaleziony w 1843 roku a spopularyzowany w 1844 i później. Saksofonów w Dinant jest sporo. Wg mnie powinien być w herbie miasteczka.

[dżek]

Pomnik saksofonu:





NA moście Charlesa de Gaulle też akcenty saksofonowe:





Generał de Gaulle. Ręki brak.