Z alpejskich łąk na czarnomorskie plaże 2025

[dżek]

Co do kosztów, bo być może to Was Interesuje. Całość, bez rozbicia na szczegóły kosztowała nas prawie 22 tys zł. W tym noclegi 9,5k, bilety są drogie i to był koszt ok. 4k. Resztę stanowi benzyna, pamiątki, obiady. Jedliśmy w restauracjach (może nie jakiś wykwintnych), dwa razy w McDonaldzie. Kolacji już nie dawaliśmy rady, kupowaliśmy sobie jakąś przekąskę lub coś z nabiału. Śniadania mieliśmy wszędzie (z wyjątkiem Berna).

[dżek]

Dzień 1 Wiedeń

Cały dzień przeznaczamy na zwiedzanie Pałacu Schönbrunn. Wcześniej przez internet kupiłem bilety - Classic Pass, które uprawniają do zwiedzania pałacu i czterech atrakcji w ogrodach pałacowych - oranżerii, Glorietty, labiryntów i Privy Garden (tajny ogród). Bilety na wszelki wypadek wydrukowałem choć miałem je także w wersji elektronicznej. Koszt jednego biletu to 40 €. I muszę powiedzieć, że warto. W pierwszej kolejności zwiedzamy pałac. Dostajemy audioprzewodnik w języku polskim i nieśpiesznie zwiedzamy sale pałacowe. Oczywiście udostępnione są te wybrane, reprezentacyjne pomieszczenia. Tłumy rosną wraz z upływającym czasem. Sporo jest grup japońskich i chińskich które poruszają się w zwartych, trudnych do ominięcia kordonach. Pałac, jak pewnie wiecie jest piękny i jest obowiązkowym punktem do zwiedzenia na liście obiektów w Wiedniu.




























...minęło kilka godzin...

Teraz czas na ogrody pałacowe. W pierwszej kolejności zwiedzamy oranżerię. Wszystkie rośliny są na zewnątrz i w budynku ogrzewanym w zimie w zasadzie nic się nie znajduje. Wzmocnieni kawą podziwiamy palmy, pomarańcze, juki itp

























Budynek Glorietty leży na wzgórzu i wejście w upale jest jakimś tam wysiłkiem. Można dojechać elektryczną "ciuchcią". My wybieramy wejście pieszo. Jest naprawdę gorąco. Tego dnia była temperatura pomiędzy 30 a 35 stopni C. Mamy zapasy wody. Zimnej bo zabraliśmy butelki termiczne. Super sprawa!







Po zwiedzeniu wszystkich atrakcji przyszedł czas na obiad, który jemy w Gasthaus Tirolergarten. Na talerzach wjeżdżają sznycel wiedeński (nie mogło być inaczej) i kluseczki w sosie grzybowym.





Piechotką wracamy do hotelu. To był udany dzień, pełen wrażeń, tych estetycznych. Docieramy wczesnym wieczorem do hotelu i zwyczajnie ODPOCZYWAMY!

[dżek]

Dzień 2 Wiedeń c.d.

Wstajemy rano i po smacznym śniadaniu ruszamy w kierunku centrum Wiednia. Nie mamy daleko bo pieszo zajmuje nam to około 25 minut. Na początek celem naszej wycieczki jest muzeum zlokalizowane w Górnym Belwederze, pałacu księcia Eugeniusza Sabaudzkiego. Bilety w cenie 21 € od osoby zakupiliśmy wcześniej przez internet. Wejście mamy na godz. 9.30. Okazuje się, że audioguide który mamy kupiony za dodatkowe 5 € powinniśmy sobie pobrać na swój telefon. Dokupujemy więc fizyczne urządzenia za kolejne 5 € i ruszamy na zwiedzanie. Pałac jest kunsztownie odrestaurowany i mieszczą się w nim wystawy malarstwa. Najsłynniejszym obrazem jest Pocałunek Gustawa Klimta. 





Sala balowa w Górnym Belwederze prezentuje się okazale. Już chciałem ruszyć w tany...



Teraz mamy Instagrama albo TikToka. Kiedyś podstawą był dobry portret. No i się portretowali. Przynajmniej ci, których było na to stać. Na portrecie rodzina hrabiego Nikolausa Palffyego:



W pałacu działa klimatyzacja. Za oknem cel naszej dalszej wędrówki z temperaturami ponad 30 stopni. A może zostać w pałacu???





Górny Belweder tuż po wyjściu z budynku:









A tutaj Dolny Belweder:



Obraz Pocałunek wrzucam z wikipedii. 






Za wiki wklejam poniższy tekst o obrazie:
Na pierwszy rzut oka obraz tworzy mieniącą się kolorami złotą plamę. Dopiero po chwili wyłania się w górnej części omdlewająca z zachwytu kobieca twarz, jej nagie ramie wystaje z różnobarwnej obcisłej sukienki, a drobna dłoń spoczywa na męskim karku. Kobietę klęczącą na kwiecistym podłożu obejmuje postawny barczysty brunet o ciemnej karnacji. Widoczny jest tylko profil jego twarzy. Rękoma przytrzymuje głowę partnerki, by na jej policzku złożyć pocałunek.

Kochankowie toną w swych stylizowanych w geometryczne wzory szatach. Jej żółtą sukienkę zdobią pęki czerwonych i granatowych kwiatów w kształcie kół, symbolu kobiecości. Jego złoty płaszcz – ciemnobrązowe i białe okolone brązem kanciaste prostokąty. Postać mężczyzny wydaje się chronić i osłaniać kobietę. Ona uosabia miękką delikatność, jest jednak równorzędnym partnerem. Żadna z postaci nie dominuje.

[dżek]

Na Schwarzenbergplatz podziwiamy piękną fontannę Hochstralbrunnen wybudowaną w 1873 roku. Na tym samym placu stoi do dzisiaj pomnik Bohaterów Armii Czerwonej. Fontanna jednak dobrze go maskuje. 





Przy Karlsplatz podziwiamy barokowy kościół św. Karola - Karlskirche. Został zbudowany w czasie epidemii dżumy jako kościół wotywny. 




Mijamy gmach Opery Wiedeńskiej, którą można zwiedzać i sporo naganiaczy dookoła oferuje bilety na spektakl wieczorny.



Idąc dalej przez Burggarten mijamy pomnik i robimy sobie fotki z W.A. Mozartem. 

[dżek]

Kilka zdjęć z Hofburga - rezydencji władców cesarstwa Austrii:





Z daleka dostrzec można słynne lipicany, konie rasy lipicańskiej, które trenowane są w Hiszpańskiej Szkole Jazdy:







Cesarz Franciszek I w oddali...



...i z bliska:

[dżek]

Na koniec tego bogatego w wydarzenia dnia idziemy w stronę katedry św. Szczepana. Mijamy kolumnę morową wybudowaną pod koniec XVII wieku w podzięce za zakończenie epidemii dżumy przez cesarza Leopolda I:




Informacje o katedrze dla zainteresowanych.

Poniżej zdjęcia. Ciężko jest zrobić zdjęcie tak aby mieściła się w kadrze. I to jeszcze w kadrze telefonu. W końcu to wysokość 136,4 m. No ale jakoś robimy zdjęcia. Następnie wchodzimy do środka. Nie ma biletów i każdy może podziwiać wnętrze za darmo.













Zmęczeni i głodni ruszamy w poszukiwaniu czegoś do jedzenia. Nie musimy szukać długo. Trafiamy do pizzerii Pizza Bizi gdzie zamawiamy dwie pizze z napitkami. Płacimy 25,20 € czyli tanio, zjadamy ze smakiem (chyba nawet nie wszystko) i powoli ruszamy do hotelu. 






To był kolejny udany dzień. Ale gorący. Uff... Jutro już nie będzie typowego city tour tylko ruszymy w teren.

[dżek]

Dzień 3. Jeziora Kreuzteich, Grüner See, Graz.

Zaraz z rana po śniadaniu ruszamy na południe w kierunku Graz. Po dotarciu do Bruck aa der Mur skręcamy na północny zachód i po chwili parkujemy na, a jakże, płatnym parkingu. Żwirową ścieżką i przy pięknej pogodzie kierujemy się w stronę wymienionych już jezior. Osób jeszcze mało na szlaku bo jest przed południem. Dróżka wiedzie przez piękny las, idziemy w cieniu wyczekując jezior. No i oto jest - Jezioro Kreuzteich. 

Turkusowy kolor wody w jeziorze to skutek odbijania promieni słonecznych od wody zawierającej rozpuszczone w sobie związki wapnia z podłoża skalnego. Leżące wokół Alpy Styryjskie zbudowane są z triasowych i jurajskich wapieni.

Poniżej fotki. Upajajcie oczy pięknem, najpierw Jeziorka Kreuzteich. Woda o kolorze turkusowym i bardzo przejrzysta. Wokół jeziorka poustawiano ławeczki na których można usiąść, odpoczywać i podziwiać.

[dżek]

Docelowo dochodzimy do Jeziora Zielonego czyli Grüner See. Woda jest rzeczywiście zielona a bardziej turkusowa choć miejscami pokryta glonami. Niestety poziom wody jest niski i jezioro nie prezentuje się tak okazale jak na wiosnę. Poziom wody można sprawdzić na stronie ofcjalnej jeziora. Jak my byliśmy to wynosił on 3,7 m. Pewnie na jakimś wodowskazie. 
Chodząc dookoła zauważyć można rozległe płycizny na których dowcipnisie usypują z kamieni napisy, które potem znajdą się na dnie jeziora.
Poniżej fotorelacja:

[dżek]

Dalsza część relacji już po powrocie z Sozopola. A prognoza pogody w Sozo prezentuje się obiecująco:

[dżek]

Jazda koleją PKP, Uberem, lot samolotem, autobus z lotniska na Avtogara Yug, autobus z Burgas do Sozopola i meldujemy się na starym mieście w Sozopol. Nasz pokój na dole z lewej. Teraz „korytko”.