Piran

[dżek]

Piran (wł. Pirano), miasteczko leży nad morzem, architektonicznie przypomina włoskie miasta gdyż przez jakiś czas było wenecką twierdzą na Półwyspie Istria. Tak jak Koper znalazł się w granicach Jugosławii w 1954 roku. Ok. 10 procent mieszkańców miasta posługuje się językiem włoskim.
My przyjeżdżamy do miasta z samego rana, parkujemy tuż przed miasteczkiem na jakimś dzikim parkingu i zaczynamy zwiedzać.

Zaczynamy od murów obronnych, które okalają miasto od wschodu, wstęp na mury to 2€ ale warto gdyż z kilku baszt roztacza się piękny widok na leżące poniżej miasto:


Zdjęcia wyszły bajkowo, telefon się spisał, kolory są takie jak w rzeczywistości, niebieskie morze, zieleń roślinności i ceglaste kolory dachówek komponują się w oszałamiającą całość:


Na murach zlokalizowanych jest kilka baszt, z każdej widok powala:






Podobno ten parking jest darmowy ale pani w kasie radziła nam tu nie parkować:






















Woda w morzu lazurowa, przepiękna:




Zieleń jakaś taka zielona choć klimat tu jej nie rozpieszcza, szczególnie w lecie jest mało opadów:

A te wszystkie krzewy kwitną całe lato i jest tak pięknie. To chyba oleandry:



CDN

[dżek]

Župnijska cerkev sv. Jurija:


Idziemy teraz deptakiem nad brzegiem morza. Jak już pisałem miejsc do plażowania w zasadzie to tu nie ma, ludzie rozkładają się z ręcznikami dosłownie na skałkach i kamieniach:


Dochodzimy do starej latarni morskiej:

















CDN

[dżek]

Ta uliczka kojarzy się z uliczką w jakimś włoskim miasteczku. Fakt Piran to przecież byłe włoskie miasto, często kojarzone z Wenecją:


Po placu leniwie kręcą się turyści. W końcu to południe i wszyscy "normalni" w tej chwili szukają cienia! Teren na którym leży dzisiejszy plac do 1894 roku był zatoką morską z portem. Zatokę zasypano ze względów higieniczno - sanitarnych. Musiało pewnie cuchnąć i wlewające się fekalia powodowały jakieś nieciekawe konsekwencje (?):


Wkraczamy na centralny plac miasta - Plac Tartiniego - skrzypka, który związany jest z Piranem. A za nami wieża zegarowa przy kościele św. Jerzego:




Tłumy na placu (!):


Jest i Tartini na pomniku, oczywiście ze smyczkiem:






Budynek sądu:


Sąd, Tartini i my: