Zaloguj się

Marek i Buddy · (Ten post był ostatnio modyfikowany: 07.10.2015 23:02:23 przez Marek i Buddy.)

Botiza to niewielka rumuńska wieś której nawet Ceausescu nie udało się skolektywizować . Kiedyś mówiono że tam zegarki odmierzają wieczność a nie czas. By do niej dotrzeć i obejrzeć bardzo starą architekturę trzeba odbić w Sieu z głównej drogi 15 km.
XVII-wieczna drewniana cerkiew stoi na wzgórzu i z dumą (zazdrością?) spogląda w dół na biel ścian nowej murowanej świątyni wybudowanej na 600-lecie wsi.
Jak w tamtych okolicach często bywa, chcąc zwiedzić cerkiew należy liczyć się z koniecznością poszukania kogoś we wsi kto dysponuje kluczami. Tym razem nam się udało. Pani dysponująca kluczami była na miejscu a oprócz niej pod „grzybkiem” i na trawiastym zboczu sporo ludzi w żałobnych strojach. Początkowo myśleliśmy ze to pogrzeb zwłaszcza że nad nieopodal położonym grobem, nad prowizorycznym ołtarzykiem pop kończył modły.
Później okazało się ze odprawiane modły to panichida na 40-ty dzień po śmierci.
Po zwiedzeniu małej cerkwi, kiedy schodziliśmy wraz z towarzyszami podróży w dół, spod „grzybka” podszedł do nas jeden z żałobników i poczęstował nas pierwszym kieliszkiem rakiji., Zaraz doniesiono pyszne sarmale, chleb i ciasto. Następna kolejka rakiji, kolejna i jeszcze kolejna…
Odjeżdżaliśmy stamtąd wcale nie w żałobnych nastrojach mile wspominając zmarłego.
A zaświaty ? Z pewnością tam wyladowalibysmy gdyśmy dłużej pili zdrowie zmarłego Wink