Kamchija 2015

[peter]

cd… przyśpieszamy

Od środy do soboty plan dnia wygląda codziennie tak samo – jedziemy całą familią w nasze ulubione miejsce… jest to odcinek plaży na wysokości sanatorium ( mimo to mniej osób niż na wysokości tawerny Olimp ) – baaaaardzo  nam się tu podoba, pusto + cicho + morza szum= to czego szukaliśmy.



Jak widzicie na zdjęciu – jedynym budynkiem zewnętrznym sanatorium widocznym z plaży jest restauracja Kristal i to tu właśnie stołowaliśmy się do końca pobytu ( nie wliczając Pri Pancho i jeszcze raz Obzoru ).
Myślę, że to optymalna opcja na tej długiej plaży dla rodzin  z dziećmi – czysto, normalne toalety, sporo miejsca, uśmiechnięty personel, posiłki gotowane dla kuracjuszy, gdzie każdy może wejść i po zakupie spożyć ( jedyna uwaga – strój kompletny, czyli nie topless ).
Na jedzenie nie trzeba długo czekać, smakowo przyzwoite, cenowo też – za obiad płaciliśmy 35-40leva. 






Na dole bar w którym można kupić cacę, zapiekanki, pizze mrożone ( nawet niezłe, z czuszkami ), piwo, rakije, lody, srody itd.
Udając się na posiłek nie trzeba likwidować obozowiska, co jest wielka zaletą.
Teren sanatorium jest ogromny, zajmuje kilka hektarów, wszystko schowane w lesie – niezwykle uporządkowany, sprawia wrażenie żywcem wyjętego np.: z Holandii, trawa równo przystrzyżona ( wszędzie zielona mimo upałów! śmiem twierdzić, że jest system nawadniania ), architektura zieleni niczym z bajki, budynki mieszkalne i sportowo-rehabilitacyjne zbudowane na wzór tych z zachodniej Europy, idealnie wkomponowane w las – mamy wrażenie, że jedyne co bułgarskie na tym terenie to… właśnie teren, czyli ziemia.
Obiekt oferuje wakacyjny wynajem, ale nie pytaliśmy o szczegóły, możecie sprawdzić na stronie internetowej ( podawałem wcześniej ). Zastanowiła nas pustka na tym obiekcie, tzn. widzieliśmy grupy dzieci ale to mało w porównaniu z tym co obiekt może przyjąć – być może turnusy dla dzieci zaczynają się jesienią, kiedy nie ma już upałów ?... 
Wieczorem odwiedzamy centrum Kamchiji. No właśnie centrum ? Kamchija nie jest typową wsią czy miejscowością – to schowane w lesie ośrodki składające się w głównej z domków, bez uliczek, domów itd., centrum - to miejsce przy przystani rzecznej, gdzie można udać się w rejs stateczkiem ( cena 20leva za naszą czwórkę ), jest parę tawern, kilka straganów, parę sklepów – wszystko sezonowe i to wszystko.  Rozczarowani ? Nie, skąd – dla nas to oaza spokoju. Za wspomnianą wcześniej tawerną Balaton jest miejsce kampingowe, gdzie popasało kilka dużych kamperów, był prąd i woda; natomiast dalej – za Kristal, w stronę ujścia rzeki było parę miejsc zagospodarowanych na dziko przez duże auta kempingowe, fajna sprawa ( i nam zaświecił w głowie pomysł, ale to pieśń przyszłości ).

Plaża rozleniwia strasznie, na wszystkie sposoby - sprawia wrażenie jakby cywilizacja została gdzieś o dzień jazdy stąd. 

na plaży nie jesteśmy sami


Zapomniałbym... któregoś dnia udajemy się do Szkorpilovci, blisko Kamchiji. 
To już miejscowość, przed dojazdem na plażę jest wioska,  mało apartamentów prywatnych, parę ośrodków z domkami, no i jest „perełka” ( hotel Long Beach ) – perełka oczywiście dla tych co lubią takowe. Szybki rekonesans i jedziemy na koniec drogi asfaltowej  - to dobry wybór, duże wydmy, mało ludzi, plaża dla nas - street view . Tu niestety trzeba uważać – są odcinki, gdzie w wodzie są kamienie wielkości auta, schowane pod grzywami fal – nam udało się znaleźć miejsce bez takich niespodzianek. Z tego co się zorientowałem większość plażowiczów udaje się na lewo od słynnego molo ( zamknięte dla turystów - służy do badań meteo i ćwiczeń wojskowych ), tam gdzie był opisywany na ex bulgaricusie ośrodek Jordash.
Samo molo sprawia przygnębiające wrażenie, choć jego wielkość jest imponująca. 
Z tego miejsca można dojść plażą do Kamchiji, raptem 8, może 10 km… nie skorzystaliśmy z tej opcji. 
Może kiedyś, jak AD zacznie przebierać szybciej nóżkami.

Na tym zdjęciu, w głębi opisywane molo


plaża w stronę płd 


Miło spędzamy dzień, choć tu morze jest bardziej gwałtowne, a brzeg bardziej tajemniczy...
Czas na obiad, dziś jedziemy pierwszy raz do Pri Pancho, ale o tym w następnym odcinku.

ps: pewnego dnia wpadliśmy na idiotyczny ( wiedzieliśmy o tym z góry ) pomysł zobaczenia Złotych Piasków... i na tym skończę, potwierdzę, że to był idiotyczny pomysł, w Kamchiji byliśmy z powrotem po 3 godzinach