10.01.2016 21:34:22
Na samym początku jeszcze przed wyjazdem zapoczątkowaliśmy przygotowania.
Wybór trasy - częściowo z forum, częściowo sam ustalałem niektóre odcinki.
Tak więc przejazd przez Słowację, Węgry i Rumunię.
W międzyczasie doposażenie samochodu w dodatkową apteczkę, kamizelki odblaskowe zestaw zapasowych żarówek.
Kupiłem mapę Bułgarii i Rumunii, Słowację i Węgry stary atlas europy z 1991 roku plus nawigacja z automapą europy.
Przed wyjazdem przegląd samochodu Skoda Fabia I z silniczkiem 1,4 na szczęście jeszcze skodowskim.
Autko z benzyną i gazem, więc przejazd dość tani tylko trzeba brać poprawkę na częstsze tankowania i CPN z gazem.
Przy tankowaniu gazu wybierałem tak trasę żeby gazu starczyło na Słowację i Węgry - tam droższy i miej stacji.
Wiadomo skoro tankowania częstsze to trzeba było planować razem z tankowaniem postoje.
Na moim zbiorniczku przejeżdżałem przeciętnie pomiędzy 330 do 380km.
Godzina wyjazdu planowana była na 23.00 razem z drugim uczestnikiem wyprawy, ponieważ mieliśmy spotkanie w Barwinku z trzecim uczestnikiem na godzinę 5.00.
Plany planami, cztery dni przed wyjazdem zachorował w mojej rodzinie najmłodszy uczestnik wyprawy czyli mój syn, na nieszczęście była to ospa. W domu panika mieliśmy już przekładać wyjazd ale po konsultacjach z lekarzem i rozwoju choroby a raczej jej zatrzymaniu postanowiliśmy wyjechać w zaplanowanym terminie.
Dzień wyjazdu a raczej przełom dwóch dni 23 dojeżdżamy do umówionego miejsca spotkania w Łukowie pod Urzędem Gminy. Wysiadamy krótkie uściski dłoni, sprawdzenie CB i w drogę przez Lublin, Kraśnik, Rzeszów.
W Rzeszowie tankowanie gazu, niestety tylko moja Skodzinka pewnie dotarłaby do Barwinka ale nie kuszę losu, do pełna.
Dojeżdżamy do Barwinka i czekamy na trzeciego uczestnika.
No właśnie tutaj zaczynają się problemy. Po zatankowaniu samochodów, dolaniu do pełna gazu, benzynka jest na wszelki wypadek, drudzy znajomi leją ON do zbiornika. Zjeżdżamy pod bar, może raczej knajpę. Zamawiamy co nie co do zjedzenia i co? Trzeci uczestnik dojeżdża spóźniony dwie godziny. Masakra - dwie godziny jesteśmy w plecy, młody też zły bo wiadomo jak przy ospie i w aucie wszystko swędzi.
Dobra było minęło z jeszcze większą werwą ruszamy na Słowację.
Podjeżdżamy na parking przy przejściu i kupujemy winietki.
Teraz krętą drogą udajemy się do Śvidnik potem do Presov i Koszyc żeby następnie przejechać na Węgry.
Dopiero teraz patrząc na stary atlas widzę a raczej nie widzę dobrego rozwiązania przejazdu.
Przez madziary tłuczemy się jakimiś bezdrożami do Tokaju.
Oczywiście mieliśmy problem z zakupem winietek i jedziemy bez.
W Tokaju oznaczenie masakra kręcimy się jak na karuzeli, miasteczko fajne i w drodze powrotnej zajedziemy na mały postój oraz zakup wina.
Po krótkim kręciołku i krótkim postoju na posiłek wydostajemy się w dobrym kierunku na Nyiregyhaza.
Standardowo w Nyiregyhaza jak w większości miast i miasteczek oznakowanie beznadziejne.
Nawigacja kieruje mnie w inną stronę a drugiego uczestnika w odwrotnym kierunku.
Więc nieplanowany postój próba nawiązania kontaktu z węgrami taka sobie, częściowo wytłumaczyli i tak po przeszło godzinie wyjeżdżamy w kierunku Debreczyna.
Polacy poruszający się innymi autami podają, że na odcinku Beretlyoujfalu do Bors obowiązuje winieta.
Teraz dopiero zaczyna się babska panika i suszenie głów kierowcom. Panowie powinniście wiedzieć co to znaczy.
Wystraszeni takim obrotem sprawy kupujemy winiety na stacji paliw w Debreczynie.
Oczywiście euro nie chcieli przyjąć, jak na złość karty też nie chciały zaskoczyć. Na szczęście za którymś razem poszło.
Poszło to poszło tylko czy aby na pewno raz, tego dowiedzieliśmy się po powrocie przy sprawdzeniu konta (raz).
Do granicy z Rumunią poszło gładko, na podanym wcześniej odcinku tym niby winietkowym stały patrole z lornetkami, jak później się okazało sprawdzali Tiry.
Jesteśmy w Bors i kupujemy winietki na romki, kartą nie monia, euro przemawia ale przelicznik do bani, no cóż nikt nie mówił że będzie łatwo.
Niestety te wszystkie zguby plus postoje skazują nas prawie na wieczór, do nocy już nie tak daleko.
Dalsza jazda przez romki i dotarcie do celu w następnym odcinku.
Wybór trasy - częściowo z forum, częściowo sam ustalałem niektóre odcinki.
Tak więc przejazd przez Słowację, Węgry i Rumunię.
W międzyczasie doposażenie samochodu w dodatkową apteczkę, kamizelki odblaskowe zestaw zapasowych żarówek.
Kupiłem mapę Bułgarii i Rumunii, Słowację i Węgry stary atlas europy z 1991 roku plus nawigacja z automapą europy.
Przed wyjazdem przegląd samochodu Skoda Fabia I z silniczkiem 1,4 na szczęście jeszcze skodowskim.
Autko z benzyną i gazem, więc przejazd dość tani tylko trzeba brać poprawkę na częstsze tankowania i CPN z gazem.
Przy tankowaniu gazu wybierałem tak trasę żeby gazu starczyło na Słowację i Węgry - tam droższy i miej stacji.
Wiadomo skoro tankowania częstsze to trzeba było planować razem z tankowaniem postoje.
Na moim zbiorniczku przejeżdżałem przeciętnie pomiędzy 330 do 380km.
Godzina wyjazdu planowana była na 23.00 razem z drugim uczestnikiem wyprawy, ponieważ mieliśmy spotkanie w Barwinku z trzecim uczestnikiem na godzinę 5.00.
Plany planami, cztery dni przed wyjazdem zachorował w mojej rodzinie najmłodszy uczestnik wyprawy czyli mój syn, na nieszczęście była to ospa. W domu panika mieliśmy już przekładać wyjazd ale po konsultacjach z lekarzem i rozwoju choroby a raczej jej zatrzymaniu postanowiliśmy wyjechać w zaplanowanym terminie.
Dzień wyjazdu a raczej przełom dwóch dni 23 dojeżdżamy do umówionego miejsca spotkania w Łukowie pod Urzędem Gminy. Wysiadamy krótkie uściski dłoni, sprawdzenie CB i w drogę przez Lublin, Kraśnik, Rzeszów.
W Rzeszowie tankowanie gazu, niestety tylko moja Skodzinka pewnie dotarłaby do Barwinka ale nie kuszę losu, do pełna.
Dojeżdżamy do Barwinka i czekamy na trzeciego uczestnika.
No właśnie tutaj zaczynają się problemy. Po zatankowaniu samochodów, dolaniu do pełna gazu, benzynka jest na wszelki wypadek, drudzy znajomi leją ON do zbiornika. Zjeżdżamy pod bar, może raczej knajpę. Zamawiamy co nie co do zjedzenia i co? Trzeci uczestnik dojeżdża spóźniony dwie godziny. Masakra - dwie godziny jesteśmy w plecy, młody też zły bo wiadomo jak przy ospie i w aucie wszystko swędzi.
Dobra było minęło z jeszcze większą werwą ruszamy na Słowację.
Podjeżdżamy na parking przy przejściu i kupujemy winietki.
Teraz krętą drogą udajemy się do Śvidnik potem do Presov i Koszyc żeby następnie przejechać na Węgry.
Dopiero teraz patrząc na stary atlas widzę a raczej nie widzę dobrego rozwiązania przejazdu.
Przez madziary tłuczemy się jakimiś bezdrożami do Tokaju.
Oczywiście mieliśmy problem z zakupem winietek i jedziemy bez.
W Tokaju oznaczenie masakra kręcimy się jak na karuzeli, miasteczko fajne i w drodze powrotnej zajedziemy na mały postój oraz zakup wina.
Po krótkim kręciołku i krótkim postoju na posiłek wydostajemy się w dobrym kierunku na Nyiregyhaza.
Standardowo w Nyiregyhaza jak w większości miast i miasteczek oznakowanie beznadziejne.
Nawigacja kieruje mnie w inną stronę a drugiego uczestnika w odwrotnym kierunku.
Więc nieplanowany postój próba nawiązania kontaktu z węgrami taka sobie, częściowo wytłumaczyli i tak po przeszło godzinie wyjeżdżamy w kierunku Debreczyna.
Polacy poruszający się innymi autami podają, że na odcinku Beretlyoujfalu do Bors obowiązuje winieta.
Teraz dopiero zaczyna się babska panika i suszenie głów kierowcom. Panowie powinniście wiedzieć co to znaczy.
Wystraszeni takim obrotem sprawy kupujemy winiety na stacji paliw w Debreczynie.
Oczywiście euro nie chcieli przyjąć, jak na złość karty też nie chciały zaskoczyć. Na szczęście za którymś razem poszło.
Poszło to poszło tylko czy aby na pewno raz, tego dowiedzieliśmy się po powrocie przy sprawdzeniu konta (raz).
Do granicy z Rumunią poszło gładko, na podanym wcześniej odcinku tym niby winietkowym stały patrole z lornetkami, jak później się okazało sprawdzali Tiry.
Jesteśmy w Bors i kupujemy winietki na romki, kartą nie monia, euro przemawia ale przelicznik do bani, no cóż nikt nie mówił że będzie łatwo.
Niestety te wszystkie zguby plus postoje skazują nas prawie na wieczór, do nocy już nie tak daleko.
Dalsza jazda przez romki i dotarcie do celu w następnym odcinku.