Pocztówka z fajnego miejsca. Niekoniecznie z Bułgarii, koniecznie ze zdjęciem.

[Marek i Buddy]

Oglądający telewizję z pewnością spotkali się z reklamą jednego z banków, w której to pani na przekór wszystkim wybiera się do Katmandu. Czy to fajna miejscówka ? Czy jest tam co oglądać ?
Spróbuję Wam co nieco pokazać byście mogli sami ocenić czy miała rację

Na wzgórzu, na zachodnim brzegu Doliny Katmandu, ok. 20 minut jazdy od centrum stolicy stoi jedno z najważniejszych buddyjskich sanktuariów.
2000 lat temu dolinę pokrywało ogromne jezioro. Na środku niego wyrósł kwiat lotosu. Ścięty, niesiony prądem wody osiadł na wzgórzu i samoistnie w magiczny sposób przekształcił się w stupę. Stąd jej nazwa Stworzona Przez Siebie (Swayamhu) Stupa.
Aby dojść do stupy trzeba pokonać 365 starożytnych stopni schodów prowadzących po stromym, zalesionym stoku. Z racji dużej ilości zamieszkujących to miejsce małp, przez turystów znane jako Monkey Temple.
Na końcu schodów z góry ogromna bielona stupa uosabia łono stworzenia zwieńczona falliczną kwadratową wieżą z której na cztery strony świata zwrócone są oczy Buddy. Na platformie na której stoi, wokół głównej stupy są liczne inne sanktuaria i struktury wotywne, które w większości zostały ufundowane przez królów i lamów w ciągu ostatnich czterech wieków.



































Katmandu Durbar Sqare jest jednym z najważniejszych historycznych i turystycznych miejsc w Nepalu. Ten kompleks składający się z trzech luźno powiązanych kwadratów-placów jest domem dla pałaców, świątyń, pomników i wielu podworców. Jest to tętniące życiem miejsce gdzie odbywają się ceremonie religijne, państwowe, gdzie toczy się handel pamiątkarski i wszelkiego innego rodzaju.
Podczas ubiegłorocznego trzęsienia ziemi budowle Durbar Square mocno ucierpiały, zniknęło kilka świątyń w tym najwyższa wtedy 8 kondygnacyjna pagoda Nepalu. Wiele uszkodzonych wtedy budowli dziś stoi podpartych słupami w obawie przed zawaleniem.







































Uliczki starego Katmandu również zachwycają











Pashupatinath, jedna z najbardziej świętych hinduskich świątyń w Nepalu znajduje się na brzegach rzeki Bagmati na wschodnich obrzeżach Katmandu. Pashupatinath to najważniejsza świątynia poświęcona boga Śiwy.
Każdego roku świątynia ta przyciąga setki starszych wyznawców hinduizmu którzy przybywają tutaj aby znaleźć schronienie na ostatnie tygodnie ich życia, aby spotkać śmierć, „doświadczyć” kremacji nad brzegiem rzeki i odbyć swoją ostatnią podróż wodami rzeki Bagmati, by na koniec dotrzeć do świętej Gangi.
Uważa się że ci, którzy umierają w świątyni Pashupatinath odradzają się jako człowiek niezależnie od wszelkich uchybień, którymi mogli za życia pogorszyć swoją karmę. Dokładny dzień ich śmierci jest przewidywany przez astrologów świątyni. Jest to świątynia z wyjątkową atmosferą śmierci; śmierć jest obecna w prawie każdym rytuale i w każdym jej kącie.
Główny budynek świątyni Pashupatinath wieńczy piętrowy dach i złota iglica. Jest uważany za arcydzieło architektury hinduskiej. Jest to sześcienna konstrukcja z czterema głównymi drzwiami, pokrytymi arkuszami srebra. Dachy dwóch parterowych budowli wykonane są z miedzi i pozłacane.. Jednym z najbardziej zdumiewających dekoracji świątyni jest ogromny złoty posąg byka Nandi - Shivy.
Do głównej świątyni mogą wejść tylko wyznawcy hinduizmu. Obcokrajowcy mogą ją podziwiać jedynie z wschodniego brzegu rzeki.
Wzdłuż brzegu Bagmati zbudowane są liczne platformy, miejsca na stosy pogrzebowe. Kremacje na tych platformach są regularną i prawie ciągłą czynnością co powoduje że w powietrzu unosi się specyficzny zapach kremacji ciał. W przeciwieństwie do spodziewanego zapachu nie ma on nic wspólnego z zapachem rozkładającego się ciała, ale raczej przypomina zapach serów(?) zmieszanych z różnymi ziołami. Rzeczą szokującą może być obraz miejscowych kobiet piorących poniżej . Wody Bagmati zawierają tłuszcz zwierzęcy który zawierają popioły z kremacji, który łatwo zmywa brud z pranej odzieży. Uważa się, że w ten sposób zostało wynalezione mydło.