Być w siódmym niebie oczami Radka, czyli Riła 2017

[myszabe]

Jak widzicie w poprzednim cytacie, żonka byłą nieźle sfrustrowana, więc jak wreszcie udało mi się skontaktować z nią - kamień spadł z jej serca. Na Kiryłowej Poljanie robię sobie krótki odpoczynek i niewiele myśląc próbuję złapać stopa do Rilskiego Monastiru. Droga to już typowa asfaltówka. Po drodze mijam miejscówki piknikowe, gdzie Bułgarzy z całymi rodzinami biesiadują - to w końcu jest sobota, więc nie ma się czemu dziwić. W pewnym momencie widzę zaparkowany samochód na częstochowskich blachach. Przysiadam się więc do właściciela auta na ławeczkę i ucinam sobie z nim pogawędkę. To botanik - z zamiłowania podróżnik po Bułgarii - przeszło od 20 lat spędzający wakacje i wolny czas w Bułgarii, biegle znający język bułgarski, wykładał nawet na Uniwersytecie Jagiellońskim - a może komuś z Was jest On znany, bo Myszy do głowy przyszedł partenokarpik?
Kto wie??? Świat jest przecież taki mały....
Żegnam się i odchodzę mając przed sobą jeszcze 3-4 km marszu. Robię dosłownie kilka kroków i zaraz dogania mnie ów botanik autem, który mimo iż do spotkania ze znajomym Bułgarem ma 20 minut, postanawia w tym czasie podrzucić mnie do Rilskiego Monastiru. W tym miejscu jeszcze raz dziękuję za okazaną pomoc
W Rilskim Monastirze jestem około 12:30.

Kręcę się po dziedzińcach.

Niestety nie mogę zwiedzać wnętrz, gdyż mam ze sobą plecak. Nigdzie nie chcą mnie wpuścić z takim bagażem.





W tym miejscu było akurat Muzeum Rilskiego Monastiru, gdzie mogłem wbić pieczątkę do otrzymanej od bateniki książeczki.

Opuszczam teren Rilskiego Monastiru

Robię sobie jeszcze tylko pamiątkowe selfie

kupuję magnes i udaję się w stronę parkingu dla autobusów i samochodów. Z ulgą siadam na murku i wreszcie zdejmuję buty.
To stąd ma odjechać mój autobus do Riły o 15:00. Mam więc z godzinkę na odpoczynek. Duży autobus przyjeżdża dużo wcześniej, ale niestety nie można wejść do niego wcześniej. Zakup biletów u kierowcy autobusu. Autobus jedzie do Sofii, ale przez Riłę. Gdybym jechał nad morze przez Sofię, jak wcześniej planowałem to właśnie nim dojechałbym do samej Sofii - Ovcha Kupel. Ja jednak jadę do Riły. Podróż trwa z pół godziny. Zasiadam z innymi trekkersami na ławce i czekam na połączenie do Błagojevgradu. W międzyczasie pstrykam dla Was rozkład jazdy autobusów z Riły. Mój autobus odjeżdża o 16:00.

Kolejny etap podróży autobusowej to odcinek Riła-Błagojevgrad - 30 minut jazdy. Na miejscu - na dworcu autobusowym w centrum Błagojevgradu jestem o 16:30. Zgodnie z umową dzwonię do Nikołaja i melduję, że jestem na miejscu. Mimo iż Nikołaj spędza teraz czas z synem, powiedział, że około 19:00 spróbuje do mnie dotrzeć. Mam czas na przebranie i "toaletę" przed dalszym najdłuższym etapem mojej podróży. Przekuwam wreszcie pęcherze na stopach i zakładam lekkie obuwie. Kiedy Niki z synem przyjeżdżają do mnie - zabierają mnie jeszcze na kolację w ich rodzinnym mieście.
A tu poniżej już obiad z Nikołajem w Błagojewgradzie.

Nikołaj okazał tyle serca dla mnie i traktuje mnie tutaj wyjątkowo, za co jeszcze raz dziękuję. Z przyjemnością odwdzięczę się tym samym - jeśli tylko będzie potrzebował jakiejkolwiek pomocy w Warszawie.
Przed 22:00 chłopaki odstawiają mnie znowu na dworzec. Tym razem wsiadam w autobus dalekobieżny - jadący z Błagojevgradu przez obwodnicę Sofii na wybrzeże Morza Czarnego. Trasa wiedzie przez kilka bułgarskich kurortów: przez Burgas, Pomorie, Sunny Beach, zawraca i jedzie aż do Primorska. Jest klimatyzowany i wygodny. Zatrzymuje się właściwie tylko dwa razy - na stacjach benzynowych przy autostradzie, raz to gdzieś w okolicach Starej Zagory. Wysiadam w nowej części Pomorie, ale kawałek za Sunset Resort. Zgodnie z rozpiską żony z obolałymi nogami, parę minut przed 4:00 rano docieram pod hotel. Ufff.... wreszcie mogę wziąć prysznic.
Na zakończenie mojej górskiej opowieści chciałbym jeszcze raz podziękować Nikołajowi..
Bateniki ta podróż była na prawdę wyczerpującą, a logistycznie bez Ciebie byłoby to znacznie trudniejsze. Bardzo, bardzo dziękuję. A w bułgarskie góry na pewno jeszcze powrócę....