2021 Góry Riła i Piryn a Chalkidiki na dokładkę

[Nova]

 Środa 7 lipca
Żegnamy Riłę i witamy Piryn.
Rano po śniadaniu wyruszyliśmy w kierunku Pirynu. Po drodze zrezygnowaliśmy ze zwiedzania Stobskich Piramid. Ponad 40 stopniowy upał po prostu nas zaskoczył. Przeszliśmy nawet sporą część trasy, ale w końcu zawróciliśmy. Do tej pory przebywając w górach, temperatura była przyjemna (do Riły przyjechaliśmy w nocy więc podczas jazdy nie odczuliśmy upału) i nawet nam nie przyszło do głowy że jak zjedziemy niżej to będzie tak gorąco.
Koło południa byliśmy już niedaleko Bańska.  Zrobiliśmy zakupy w Lidlu. Nasze zapasy mocno się skurczyły, ponieważ w okolicy Rylskiego Monastyru nie ma sklepu spożywczego, o Tiha Rila już nie wspomnę J .
Po krótkim posiłku w wiacie pod telekabiną ruszyliśmy dalej w góry, biorąc za cel schronisko Wichren które położone jest na 1972 metrze npm.. Od  dawna planowałam aby tam dotrzeć, właśnie ze względu na liczbę 1972.





Planowaliśmy zanocować gdzieś obok schroniska, bo było by to dobre miejsce na wypady w góry. Okazało się to niemożliwe. Fakt - parking obok jest malutki. Pani w recepcji skierowała nas na położony trochę niżej camping Banderitsa. Mijaliśmy go jadąc pod górę. 
Ponieważ było jeszcze trochę czasu do wieczora, popatrzyliśmy na Wichren (szczyt ) z daleka i poszliśmy  wzdłuż rzeki, a właściwie dużego potoku, aż do jeziora Muratovo.
Poniżej kilka zdjęć.




A tak widać z góry schronisko


 
Ponieważ zbliżał się wieczór, zjechaliśmy nieco niżej na nasz camping, żeby zjeść kolację i obgadać na jakich zasadach można przenocować. 



Zasady okazały się proste. Dla osób stołujących się w restauracji postój jest za darmo. Skoro za darmo to nie spodziewaliśmy się wybitnych wygód   i tak też było.
 Jedzenie było bardzo smaczne, porcje duże, piwo pyszne i zimne. I frytki, prawdziwe, kartoflane, z serem. Nigdzie takich nie ma, tylko w Bułgarii   



Mieliśmy zostać trzy noce, trzeba było więc opracować logistykę. Jedzenie- sprawa najłatwiejsza. 20 metrów od samochodu jest knajpka. Najważniejsze potrzeby można było realizować jakieś 100 metrów w głąb campingu. Zostało tylko pytanie. Gdzie się umyć? wprawdzie zaraz obok jest potok, ale zauważyliśmy że przebiega niebezpiecznie blisko schroniska Wichren. Miły pan w restauracji upewnił nas co do tego. Powiedział że woda do mycia może się nadać ale do picia lepiej nie. Dodał że idąc szosą w dół (w kierunku Bańska), przy drodze znajduje się pobór wody, ze strumienia górskiego gdzie nie przechodzą żadne szlaki i woda jest kryształowo czysta i bardzo pyszna. Ponieważ miało to być 900m poszliśmy tam.





W końcu okazało się że to było dokładnie 1400 metrów. Taki więc prawie trzy kilometrowy spacer zapewnił nam wodę na herbatę  i do umycia.   
Na zdjęciu Zbig z wiaderkiem ale ja również niosłam wodę, 3x 1,5 l. 
Beata Tyszkiewicz powiedziała kiedyś że prawdziwa hrabina potrafi się cała umyć  w małej misce wody. Cóż, w nas też odezwała się błękitna krew 
Obok samochodu z tarpa zmontowaliśmy zasłonę prysznicową, zagrzaliśmy wody na kuchence gazowej i lux. Wyglądało to mniej więcej tak: