Tour de France 2026

[dżek]

Tego dnia jemy w takim barze samoobsługowym. Na Google Maps to funkcjonuje jako self service. Jest spora kolejka, dania wybiera się z lady. Jest średnio smacznie ale innego wyboru nie ma. Jest jeszcze jakaś restauracja ale ceny są kosmiczne. Za dwa dania, desery, kawę płacimy ok 60 €. 

[dżek]

Po południu dojeżdżamy do Amboise gdzie nocujemy. Mamy jeszcze trochę sił i schodzimy do miasteczka. 

Taki widok z okna hotelu zachęca nas do krótkiego spaceru:

















Według tradycji grób Leonardo da Vinci znajduje się właśnie tu, w kaplicy św. Huberta na terenie zamku. Tego zamku nie zwiedzamy. Będziemy natomiast w Château du Clos Lucé. Leonardo przyjechał tam w 1516 roku, zaproszony do Francji przez króla Franciszka I. Król przyznał mu tytuł „Pierwszego Malarza, Inżyniera i Architekta Króla”.
Mieszkał w Clos Lucé aż do śmierci w 1519 roku.

[dżek]

Nocujemy w Ibis Budget Amboise. Za dwa noclegi płacimy 687 zł. Ocena 9/10.

[dżek]

Dzień 14:

Chambord

Przyjemną drogą prowadzącą doliną jedziemy w stronę Chambord gdzie będziemy zwiedzać kolejny zamek. Bilety już mamy wykupione. Parkujemy i idziemy "na komnaty". Ten zamek ma inny charakter. Nie ma aż tak wielu utrzymanych wnętrz. Nie dysponuje tyloma dziełami co wczorajszy Chenonceaux. Ma natomiast jedną charakterystyczną rzecz - schody! I to jakie schody! Niezwykłe! Na czym polega ich niezwykłość? Schody posiadają dwa niezależne biegi schodów, wiją się wokół wspólnego, pustego rdzenia. Można po nich wchodzić i schodzić jednocześnie, nie spotykając się na schodach.
Osoba idąca jednym biegiem może widzieć osobę na drugim, ale obie nie mają możliwości bezpośredniego wejścia sobie w drogę. Schody prowadzą przez kolejne poziomy aż na taras, z którego można podziwiać charakterystyczne wieże, dachy i okoliczny krajobraz.

[dżek]

Kilka zdjęć z wnętrza i z zewnątrz zamku Chambord. Zwiedzało się bardzo przyjemnie. Opisy w języku polskim na folderze z zamku ułatwiały zwiedzanie. Podsumowując i cytując klasyka - mieli rozmach.....

[dżek]

Obiad zjadamy w La Rôtisserie du Château. Smacznie, duże porcje, tylko na rachunek musieliśmy długo czekać ( i po napiwku!). Dla nas to jest dziwne, że we Francji większość restauracji czynna jest tak do 13.30, 14.00 czasami dłużej, potem przerwa do 18.00 na przykład. A my o 15.00 obiad chcemy przyjąć i co? I nic.

Za obiad płacimy 50 €. Czyli w normie.

[dżek]

Po obiedzie wracamy do Amboise i kupujemy bilety do domu gdzie ostatnie lata życia spędził Leonardo da Vinci. Był to strzał w dziesiątkę. Oprócz samego domu - muzeum do zwiedzania jest spory park z przepiękną roślinnością a także z instalacjami i machinami będącymi kopiami urządzeń zaprojektowanych przez mistrza Leonardo. Dom jest sporych rozmiarów także Leonardo wiódł w nim wygodne życie. Tu zmarł a ciało spoczywa w kaplicy pobliskiego zamku.















Oczywiście kopia ale jedna z lepszych:

[dżek]

Chodzimy jeszcze po parku i podziwiamy wynalazki Leonardo. Myślę, że niektóre by się mogły przyjąć a niektóre chyba były wbrew prawom fizyki. W parku można kupić kawę, lody. Jest całkiem przyjemnie spacerować w chłodzie drzew a park jest po prostu prześliczny.

[dżek]

Dzień 15:

Amboise - St. Michel

Wstajemy rano, jemy śniadanie i wyjeżdżamy w kierunku północno zachodnim. Naszym celem dzisiaj będzie opactwo św. Michała Archanioła na Mont Saint - Michel. Bilety do opactwa mamy zakupione na godz. 15.00. Czyli trzeba dojechać, zaparkować na płatnym parkingu, w ramach biletu parkingowego w stronę opactwa kursują bezpłatne busy. Korzystamy z jednego z nich. Jest niemiłosiernie gorąco, w środku brakuje klimatyzacji a jedziemy jak sardynki upakowani po brzegi. Po niekomfortowej jeździe wysiadamy. Już po drodze widok opactwa wprawiał nas w zachwyt. Naprawdę pięknie to wygląda. Na zdjęciach wielokrotnie to widzieliśmy ale w realu to co innego.

[dżek]

Turystów sporo, są też grupy zorganizowane z Polski. Trudno zrobić kadr bez osoby w tle. No cóż, takie uroki zwiedzania w wysokim sezonie. Pniemy się po schodach, idziemy wąskimi uliczkami, ciągle do góry, prawie jak pielgrzymi, tylko my nie na kolanach.