Armenia – Erywań i okolice

[wkrak]

Park Rozrywki

Znajduje się po zachodniej stronie śródmieścia, od dzielnicy Kond schodzimy na dół w kierunku rzeki Hrazdan – nad nią leży stolica. Po lewej widać początek parku rozrywki, ale tak naprawdę trzeba iść w prawo i w dół.



Jest tu trochę urządzeń dla dzieci, można zjeść szaszłyka, naleśnika, lody, itp. Ale kiedyś największą atrakcją była kolej dziecięca. Takie coś to specjalność Związku Radzieckiego, chyba w stolicy każdej republiki sowieckiej była kolejka – chodziło o edukację dzieci i młodzieży. Prawie wszystko było obsługiwane przez dzieci: sprzedaż biletów, zawiadowca na stacji, kontrola biletów w pociągu. I tak to dalej działa w stolicy Białorusi, a najbliższa taka kolejka jest w Budapeszcie. W Erywaniu jest to już tylko atrakcja dla rodzin z dziećmi, obsługiwana w całości przez dorosłych; kosztuje dwa złote, jedziemy 2 km tam i 2 km z powrotem.
Budynek stacji jest w dole po prawej, uchowało się kilka witraży.



Pojazdy prawie w całości z poprzedniej epoki, symbole: sierp, młot i gwiazdy.





Po całym dniu miałem już kilometry w nogach, więc nic mi się nie chciało wracając pod górkę do centrum. Ale zobaczyłem, że przy wyjściu z parku ludzie znikają gdzieś przy rondzie. Na szczęście jest tunel prowadzący do centrum – następna atrakcja.

[dżek]

Ten tunel wygląda ciekawie. Choć lekko klaustrofobicznie.

[wkrak]

Jak zamkniemy kiosk na wieczór, to wszystkie ściany są obłożone reklamą papierosów.



Dużo ludzi z byłych republik radzieckich pracuje w Rosji, więc jest sporo połączeń do rosyjskich miast.



Ciekawy pomysł na nazwę klubu z beer-em – dodatkowo połączenie naszego alfabetu i cyrylicy. A w kraju i tak obowiązuje inny alfabet.



Dziesiątki wejść na podwórka kamienic jest upiększona różnymi malunkami.

[arka]

Jeśli b ktoś poszukiwał noclegu w Erewaniu to najlepiej zapuścić żurawia na stronę o tutaj - http://www.yerevanapartment.net

Wyżej udostępniony link bardzo ułatwia znalezienie sobie kwartiry za nie dużą kasiorę! Przez co można sobie odpuścić wszelakie "Tour Hostele" takie jak daj my na to "Manila" ....

Będąc w Erewaniu w sierpniu znalazłem se w 5 minut mieszkanie dwu pokojowe z pianinem made in CCCP+ inne ekstrasy jak swoje WC,kuchnia,inet i inne wygody za 10 tyś dram w centrum miasta przy samym metrze (tretij uczastok)

[wkrak]

Dworzec autobusowy

Avtovokzał Kilikia (to nazwa głównego dworca i nazwa piwa produkowanego w Erywaniu). Mówią też Avtokayan Kilikia. Busy i czasem autobusy odjeżdżają z różnych miejsc w mieście, ale przede wszystkim stąd i z dworca kolejowego. Kilikia znajduje się w południowo-zachodniej części miasta i trzeba tu dojechać jakąś marszrutką z centrum.
Budynek jest oryginalny. Obok parę lokali z jedzeniem. W środku biura oferujące bilety międzynarodowe i kasy bardziej lokalne.



Wiadomo, o której jedziemy i za ile, ale dokąd?



Trochę sztuki.



Mają też kibelki „na Małysza”, co i tak jest dyplomatycznie powiedziane.

[wkrak]

Dworzec kolejowy

Dojedziemy tu metrem do stacji Sasuntsi David (to bohater ormiańskiej epopei). Dworzec to potężny budynek z poprzedniej epoki. Nie przystaje do czasów, w których z dworca odjeżdża 10 pociągów na dobę. Ale tak to jest w małych krajach. Przed budynkiem wielki plac z pomnikiem wcześniej wspomnianego bohatera. Po bokach można coś zjeść. Parkuje tu sporo samochodów i odjeżdżają nieliczne marszrutki.



Do południa przed samym budynkiem jest spory handel owocami i warzywami, a rano – gdy przyjeżdża pociąg z Gruzji – robi się niezły zamęt, bo pojawiają się jeszcze taksówki i prywatne samochody rodzin.



Po prawej stronie budynku – hala targowa owocowo-warzywna. W środku dworca informacja po ormiańsku i rosyjsku. Przechowalnia bagażu jest tylko teoretycznie. Pani w kasie nie chciała sprzedać biletu na pociąg lokalny – kupi Pan jutro w pociągu. Sprzedają na pewno bilety na pociąg międzynarodowy do Gruzji.
Wewnątrz baaardzo przestronnie …



A to też część dworca …



Jest jeszcze przejście podziemne pod torami kolejowymi i torami metra (tutaj metro wychodzi na powierzchnię), a w nim kantor i trochę jedzenia. Po drugiej stronie torów plac z dużą ilością busiarzy, też coś zjemy.

[wkrak]

Pomysł na restaurację

Za ostatnią stacją metra na północy trafiłem na skwer, a na nim do restauracji. Na końcu jest lokal i w nim gotują, a po bokach są takie altanki, do których przynoszą jedzenie.





Na środku skweru urządzenia dla dzieci, a dalej drugi lokal w tym stylu.
Na ostatniej stacji metra nie ma już informacji po rosyjsku ani po angielsku, tylko ormiańskie szlaczki, więc trzeba pytać, jak wyjść na konkretną ulicę.

[wkrak]

Pamiątki – Vernissage

Tu kupujemy pamiątki/prezenty, bo na mieście ciężko coś znaleźć. 300 m od stacji metra Plac Republiki znajduje się kilkadziesiąt stoisk.

[wkrak]

Jeszcze trochę szwendania

Błękitny Meczet – pilnują odpowiedniego stroju.



Pomnik ludobójstwa Ormian z 1915 roku (wzgórze Cicernakaberd), wewnątrz płonie wieczny ogień.



Yerevan Ararat Brandy-Wine-Vodka Factory (znany z marki Noy), a na przeciwko Yerevan Brandy Company (marka ArArAt), gdzie znajduje się muzeum o tej tematyce.



Takie widoki też się trafiają.

[arka]

Yerevan Ararat Brandy-Wine-Vodka Factory (znany z marki Noy), a na przeciwko Yerevan Brandy Company (marka ArArAt), gdzie znajduje się muzeum o tej tematyce.

W Muzeum Ararat byłem na degustacji .... Jak dla mnie Ararat Dwin je de best! Polecam wziąć z sobą plastykową rureczkę-ciut dłuższą))) ,w muzeum wszędzie stoją beczułki zatkane tylko koreczkiem-szpuntem-łatwo otworzyć))) .... Można się nasiorbać ))))) Nikt raczej aż tak nas nie sprawdza bo czasem idzie się w tłumiku gapiów żądnych ochlania się (Ja tyż taki byłem-żądny) )))

Zresztą Noy to też very zacny koniak! Jak byłem w Stepanakerte to mi na poczęstunku(zgarnęli mnie z ulicy na mały ochlaj)... bardzo posmakował Koniak Karabachski "Maruni" .... bardzo POlecam ))))

Co do piwa to w Armenii może są dwa nie złe piwka .... Jak jechałem do Biurakanu to Dispo z tego autobus wogzału częstował mnie piwem Kilikia która to została przyniesiona prosto z rozlewni obok Dworca(po znajomości) a następnie baniaczyliśmy się "Tutufką" (wódeczka swojska Ormiańska) Tak w ogóle to zajj.... aby tak baniaczyć w czasie pracy.... Ormianie są bardzo Spoko!