Historyjka z morałem, czyli jak to rodzinkę nad morze zabrałem :) (sierpień 2012)

[frytowski]

Niedziela 19 sierpnia 2012
__________________________________________________________________________________________________________________________

Pusta droga i śpiąca rodzinka sprzyja naginaniu przepisów ruchu drogowego , o 3:48, 1230km jesteśmy na przejściu granicznym SRB/MK – odprawa trwa raptem 10min.

Potem wstaje świt, mając pod ręką aparat robię kolejną (marną) fotkę autostrady:



Autostrada – czasem wygląda lepiej, czasem gorzej ale poprowadzona jest pięknie przez góry, Tito miał rozmach .

Na autostradzie moje sokole oko dostrzega oznaki FYROM-owej nowohistorii … Przy drodze zostały postawione okazałe napisy, iż autostrada nosi imię Aleksandra Macedońskiego .

O 6:40, 1406km stawiamy się na granicy greckiej, kolejka spora. Słońce zaczyna dokuczać, robi się gorąco w tłumie czekających na odprawę.



Oczekiwanie w upale na granicy trwa ponad godzinę. O 7:45 jesteśmy w Grecji, jedziemy na południe w kierunku Salonik.

Następnie odbijamy na zachód i autostradą Egnatia A2 jedziemy w kierunku portowego miasta nad morzem jońskim - Igumenitsa.
Nowiutka autostrada Egnatia powala widokami i rozmachem. Niezliczona ilość tuneli i wiaduktów robi wrażenie.



Rozmachu niestety zabrakło, może przez kryzys?... na porządne MOPy
Po drodze stanęliśmy na jednym z nich gdzie były stoliki z ławkami.
Ławki były przykotwione do podłoża w odległości ok. 1,5m od stolików co uniemożliwiało normalnemu człowiekowi zasiąść przy stole... ale może Grek? który „Fundamentem Europejskiej Cywilizacji” jest.... potrafi to zrobić , my jednak, biedne słowiańskie misie nie wiedzieliśmy jak to zrobić.



Grekom kryzysowym zabrakło także środków na zadbanie o czystość toalety, do której ze względu na panujący syf nie udało mi się wejść – choć bardzo chciałem.

Potem był już widowiskowy zjazd autostradą do Igumenitsy:



Przejeżdżamy portową Igumenitse, kierujemy się na północny zachód wzdłuż wybrzeża jońskiego do przejścia z Albanią w Qafe Bote:





Po odprawie w upale trwającej ok 1h i w tłumie Macedończyków, których zarówno Grecy jak i Albańczycy trzepią zawzięcie, o 12.25, 1794km jesteśmy w Albanii.
Widoki witają nas takie:













Po drodze osławiony prom koło Butrinit:



Dojeżdżamy do celu naszej podróży – Ksamil



Dawno już nie będący cichą wioską Ksamil wita nas tłumem Macedończyków których jest więcej niż w FYROM-mie .

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
O tym dlaczego Ksamil nie jest już albańskim Sinemorcem i co postanowiliśmy zrobić z naszymi wakacjami – już w następnym odcinku.