Rodopi / Родопи

[zdzicho]

Zastanawiamy się wspólnie z naszą trójką Bułgarów i z gospodynią nad dalszymi dniami naszej wyprawy. Bo jutro idziemy do Szirokiej Łyki, przez Soliszta, gospodyni pokazuje nam z tarasu, w którą stronę iść. Szlaku nie ma na mapie, a w terenie jest zaznaczony jako droga od Sziroka Łyka do Perelik. Tymi znakami, „odwrotnymi” będziemy się kierować. Ale co dalej? Zamierzaliśmy dojść wg planu niebieskim i potem czerwonym szlakiem do Czepełare, bo z danych internetowych to ok. 5 godzin, ale wszyscy odwodzą nas o d tego, mówiąc, że to ok. 10 godzin. W końcu tyle już mieliśmy niezgodności z planem, że ufamy naszym rozmówcom. W dalszych planach mieliśmy podjazd autobusem w okolice kompleksu Biała Czerkwa, a stamtąd do Baczkowa. Bułgarzy podsuwają nam przejście do schroniska Izgrew (7-8 godzin pod górę), bo oni tam byli, a stamtąd do Czepełare w dół nie więcej niż 5 godzin.. Można też z Szirokiej Łyki pojechać autobusem do Czepełare przez Pamporowo. Z Izgrew rezygnujemy, bo już niewiele czasu zostało. Wybieramy wariant autobusem przez Pamporowo, bo wtedy jesteśmy w Czepełare od razu następnego dnia i mamy jeszcze ewentualnie czas na Białą Czerkwę albo prosto do Baczkowa.
Wspólnymi siłami uzgodniliśmy więc dalszy świetny i wariantowy plan wyprawy.
Idziemy spać, niebo gwiaździste, czujemy wyraźnie, że jesteśmy jedną z planet na wielkiej Drodze Mlecznej, przez okno zagląda do naszego bungalowu gigantyczny Wielki Wóz.

[zdzicho]

Wychodzimy ze schroniska na szlak wg przygotowanego wczoraj opisu: przechodzimy przez róg płotka otaczającego schronisko, trawą w dół, wzdłuż leżącego pnia, do wywróconej metalowej ławki, stąd 10 m na lewo przez prześwit w drzewach do ściętych pni. Stąd około 30 m na skos w lewo do dużego mrowiska, od którego już ścieżką widoczną w trawie na prawo w dól. Drogi, którą dziś idziemy nie ma na mapie. W terenie jest zaznaczona, ale tylko w odwrotną stronę strzałkami na Perelik, kroczymy więc przed siebie jakby „pod prąd”. Raz na jakiś czas pojawiają się znaki niebieskie (nie ma ich na mapie), a żółtego szlaku będącego na mapie i wiodącego do wsi Geła nie ma w terenie. Natomiast ten szlak, którym idziemy prowadzi do wsi Soliszta. Po drodze jest odgałęzienie w prawo znakowane na niebiesko do rzymskiej twierdzy Turłata, ale nie wiemy dokąd dalej, więc tam nie idziemy.



Przez większość czasu ścieżka jest wyraźna, wpierw wiedzie przez las, przekraczamy leśną szosę dalej wchodząc w las, potem szerszą drogę leśną, która przechodzi w drogę polną.



Dochodzimy już asfaltem do skrzyżowania do wsi Stikył.





W tym miejscu wychodzi się z niebieskiego szlaku i gdybyśmy o tym wiedzieli, to byśmy mogli zobaczyć twierdzę Turłata.

[zdzicho]

Po nie więcej niż 2 godzinach dochodzimy do wsi Soliszta.




Gajda Hut 1928

[zdzicho]

[zdzicho]

Od Soliszta początkowo idziemy drogą bitą przez wieś. Droga prowadzi nieustannie w dół, więc gdy pojawiają się wątpliwości, np. na polance czy rozgałęzieniach zawsze należy szukać dalszego szlaku w kierunku spadku powierzchni. A potem jeszcze asfaltem 4 km w dół do Sziroka Łyka.

[wkrak]

Też już przed godziną zajrzałem na Bulgaricusa.
Pozdrowienia dla Twórcy tak wciągającej relacji!

[zdzicho]

Dziękuję Ci Wkraku.

Zbliżamy się do Szirokiej Łyki.

[zdzicho]

Okolice, do których dochodzimy, są już dużo bogatsze, zadbane i bardziej przygotowane na przyjęcie turystów niż Trigrad i Mugła, choć i tamte miały swój klimat.

[zdzicho]

Sziroka Łyka robi wielkie wrażenie, piękna architektura regionalna, zdobienie i wykończenie w drewnie, brukowane ulice, kilka knajpek, centrum informacji turystycznej z oddaną pracownicą znającą dobrze rosyjski i angielski.

[zdzicho]