Być w siódmym niebie..Pomorie, Primorsko 10-24.08.2017

[myszabe]

Dworzec w Lozenetz

Dworzec w Carewie.
Od razu sprawdzamy autobus powrotny do Primorska. Będzie o 16:00 lub 19:10. Stwierdzamy ze półtorej godziny wystarczy nam na spacer po mieście, szczególnie ze młody został w hotelu. Idziemy cały czas prosto główną ulicą. Miasto jest dobrze oznaczone. Jeździ nawet autobus miejski ale tez taki pół odkryty. My kierujemy się na Miejskie Muzeum Historyczne. Muzeum znajduje się na liście 100 narodowych obiektów turystycznych Bułgarii umieszczonej w specjalnej książeczce, którą Radek dostał od Bateniki. Pierwsze pieczątki już są...

Główną ulicą dochodzimy do charakterystycznego rybnego pomnika
W tym miejscu można zejść na dół do morza lub pójść w górę w stronę centrum. My idziemy do centrum, a wrócimy sobie z portu dołem. Na razie zaspokajamy się widokiem



Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[myszabe]

Dochodzimy do centrum


a przed nami już muzeum.
Wstęp to wydatek 3 lv. Ekspozycja na trzech piętrach, a właściwie trzecie piętro to galeria oferująca obrazy o rzeźby współczesnych bułgarskich twórców. Muzeum jest klimatyzowane i ukazuje efekty odkryć archeologicznych w okolicach Carewa, między innymi skarby z Sinemorca.
Mnie najbardziej przypadła do gustu biżuteria - złote nauszniki wracające teraz do mody...

Zwracam tez uwagę na charakterystyczny strój - to chyba jakaś maskarada - taka tradycja tych okolic



Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[myszabe]

Kukeri w regionie Strandża to rytuał ku czci boga Dionizosa. Święto obchodzone jest na koniec zimy z początkiem wiosny. Kukerami mogą być tylko mężczyzni. Kukeri ubrany jest w owczą skórę z twarzą pomalowaną na czarno. Święto do dziś dzień obchodzone jest we wioskach Brodilovo i Kosti.A może ktoś z Was zagłębi nas w arkana tego święta?

My wchodzimy jeszcze na teren nowej cerkwi








a następnie w stronę portu, potem zaś betonowym chodnikiem wzdłuż morza dochodzimy znowu do pomnika z rybami. O 16:00 mamy powrotny autobus. Carewo jest bardzo spokojnym miastem, z tego co wiem nowsze hotele i zupełnie inne życie jest w jego dzielnicy Nestinarka. Ciekawe jest to że na tak niewielką ilość spotkanych turystów większość to byli Polacy. Sporo też polskich rejestracji..

[myszabe]

Kiedy o 16:30 jesteśmy w Primorsku zgarniamy młodego i idziemy na obiad.

Mehana Czenger na ul. Georgij Kondolov 13 była polecona przez kierowcę busa wożącego do Beglik Tash. Zawsze szukamy miejsc z ogródkiem - z dała od ulicznego zgiełku. Pewnie dlatego do Rodopskie Specjalite ciagle nam nie po drodze... W Czenger jest urokliwie - małe oczko wodne, tradycyjny wystrój, wszystko czyste i zadbane. Bardzo smacznie i wcale nie drogo.
to akurat zapiekane ziemniaki z boczkiem i kaszkawałem za 5 lv. Obiad Oskara to tradycyjnie frytki i pierś z kurczaka za 2,60 +7 lv

A dziś przed nami kolejne niespodzianki...
już się nie mogę doczekać....bo właśnie przestało padać


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[myszabe]

22.08.2017 - wtorek - ranek zapowiada się nieciekawie. Pogoda zupełnie nie bułgarska. Temperatura 17-19 stopni i leje jak z cebra. To znak, że już niedługo wrócimy do rzeczywistości - czytaj: do domu.
Na dziś zaplanowana jest wycieczka do Pismenovo. To pakiet, jaki zaproponowała nam dar.iva. Dojazd autokarem do Pismenovo, skansen, cerkiew, a potem zwiedzanie muzeum. Wszystko to z tłumaczem. Cena 12 lv od osoby. Kiedy usłyszałam, że to Pismenovo zorganizowałam swoją grupę - zresztą powiększoną o dodatkowe 2 Polki spotkane w Beglik tash. Mała wioska oddalona jakieś 8 km od Primorska ma dla nas dodatkowe znaczenie. Możemy tutaj uczcić pamięć Diko Shurelovi, który gościł nas w swoim hotelu i opiekował się nami dwukrotnie. Zawsze odbierał nas z lotniska i przyjmował u siebie w hotelu jak w domu. Niestety na początku tego roku miał ciężki wypadek samochodowy i zginął. Kilka dni przed Jego śmiercią zdążyłam puścić naszą rezerwację,... a potem szły już tylko złe wiadomości: było ślisko...., Diko miał wypadek....., jeśli przeżyje to będzie jak roślina,... samochód zmasakrowany, ... jakiś lekarz podjął się operacji kręgosłupa... operacja się nie powiodła...
20 stycznia 2017 roku Diko zmarł....
Przez cały ten czas byłam w kontakcie z Miro - synem Diko. Mieli od nas wsparcie, choć dzieliło nas tysiące kilometrów.
Odpowiedź na rezerwację przyszła kilka dni po pogrzebie. Żałowałam bardzo, że nie zdążyłam powiedzieć Diko, że takiego hotelarza jak On nie ma na całym wybrzeżu.... Powiedziałam to Miro - synowie przejęli obowiązki ojca, papierologią zajęła się synowa Diko - Daniela. Żona Diko przyjeżdża co rano autobusem z Pismenovo, by pomóc rodzinie, choćby w opiece nad dziewieciomiesiecznym wnukiem. Tu cała rodzina trzyma się razem.
Jak zwykle czujemy się dobrze zaopiekowani...
Dlatego byliśmy Mu to winni...
Cmentarz znajduje się na końcu wsi w lesie. Wyglada zupełnie inaczej niż w Polsce. Małe, skromne groby. Na niektórych butelka . Tradycja prawosławna każe zrobić znak krzyża przelewając wino i wodę.
My zapalamy świeczki... Cześć Jego pamięci...

---

Wejście na cmentarz



Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[myszabe]

Wizyta w Pismenovo miała na celu przede wszystkim zapoznanie się z kulturą bułgarskiej wsi. Zbiórkę mamy przed muzeum w Primorsku przed 15:00. Grupa liczy 28 osób. 20 osób ode mnie i 8 gości Dariny. Wśród oczekujących jest tez znana mi od kilku dni Roma - Polka na stałe zamieszkała w Primorsku która na ul. Iglika prowadzi punkt informacyjny oferujący wynajem kwater i wycieczki. Zapoznaje mnie ze swoją córką Marianną. Marianna jest już urodzona w Bułgarii i dziś zaproszona została jako tłumacz. Autokar wiezie nas przez MMC i Mangi. To tutaj niegdyś wydobywano węgiel drzewny. Tak tez się mówi na Romów w Bułgarii. Mangi, bo są czarni jak węgiel. W okolicach Strandzy przeważają raczej drzewa liściaste ale tez znajdują się plantacje kokicze - przebiśniegów, które kiedyś były pod ochroną. Często stosowano je na paraliż dziecięcy. Okazało się ze powietrze w Pismenovo sprzyja chorobom płuc i dróg oddechowych. Przemysł jest oddalony od Primorska około 60 km, wiec powietrze tutaj jest bardzo czyste. Wioska Pismenovo oddalona jest około 8 km od Primorska. Po lewej stronie drogi z dała widoczne jest pasmo gór Strandza. Wioska ma wiele zabudowań także na użytek turystów. Niektóre wille nawet z basenem. Wyglądem przypomina mi nieco Bieszczady.
Kiedy dojeżdżamy do skansenu już w progu wita nas gospodyni w tradycyjnym stroju ludowym. W jej dłoniach pitka i szarena sol, czyli witani jesteśmy chlebem i solą. Chleb w smaku przypomina chałkę.

W dali widzimy pozostałe gosposie które wdrażają nas w bułgarskie życie sprzed jakiś 200 lat.
Kobiety zajmowały się pozyskiwaniem wełny od owiec, z której potem tkały tkaniny na ubrania i dywany.


Mieszkańcy wsi zimą zbierali się na tzw. siedankach, kiedy to jeden drugiemu pomagał. Przy tym panie dużo śpiewały, a panowie popijali rakiję. Zajęcia z wełna czy kukurydza śpiewali Do barwienia owczych nici uzywano cebuli, trawy, orzechów.
Kiedy była muzyka i rakija musiało być i horo - tradycyjny bułgarski taniec.
Spróbowaliśmy także swoich sił w każdej z w/w konkurencji...


Film z horo uzupełnię ...
Podczas pobytu w skansenie swoją twórczość zaprezentował tez Svetoslav Rusev, kaletnik który ze skory na naszych oczach zrobił portmonetkę. Wszystkie wyroby dostępne są w sprzedaży na miejscu


Jest tez małe stoisko z rękodziełem Ljuby. Piękne krzyżykowe medaliony można sobie zakupić na pamiątkę.


Na zakończenie zobaczyliśmy jak wyrabia się ciasto kori na banice. Swoich sił spróbowali najmłodsi.



Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[myszabe]

Teraz czeka nas poczęstunek: Banica popijana ajranem. Prawdziwym ajranem bo ten ze sklepu w smaku ma niewiele wspólnego z oryginałem. Zawsze kupowałam w sklepie lub baniczarni, dopiero w tym roku zaczęłam zamawiać w knajpie. To kisielo mleko rozrobione z wodą z dodatkiem przypraw, jednak są one niewyczuwalne w smaku i co najważniejsze w ogóle niesłone.


Wizytę w Pismenovo kończymy w cerkwi Sv. Dymitar

Cerkwie w Bułgarii zazwyczaj budowane były poniżej poziomu ulicy, tak aby budynek był niższy niż Turek jadący na koniu. Bez krzyża i oznak wiary, bez okien - wszystko to w związku z tureckimi wpływami. Skromny ikonostas przedstawia carskie wrota przez które przechodzi pop i jego pomocnicy - nie mogły być to kobiety. W cerkwi tej brak tradycyjnego tronu dla władyki. Wiele cerkwi było podpalanych, ta liczy 200 lat. W cerkwi pali się cienkie świece - te na dole w piasku za zmarłych, zaś te wysoko w świecznikach za żywe osoby za zdrowie i powodzenie. W kościele prawosławnym nie ma opłatka sle jest właśnie chleb i sól. 15 sierpnia Goljama Bogurodzica - to dzień kiedy zanosi się do kościoła dary dla osób potrzebujących. W każdą sobotę chodzi się na cmentarz. Tradycją jest rozdawka - poczęstunek z wina i wody. Syn Diko mówi, że jeden kieliszek wylewa się na ziemię - za Diko. Taki obyczaj...
Wracamy do Primorska do muzeum.

Grupa jest liczna a miejsca przy gablotach mało. Muzeum prezentuje efekty wykopalisk archeologicznych z okolic plaży perła i Stamopoly. Część wsi Primorsko jest pod wodą. Cywilizacja tu powstała jest starsza niż cywilizacja egipska. W skarbcu pokazane jest najstarsze złoto w Bułgarii pochodzące z Warny. Miało być "Sezamie otwórz się" ale skarbiec był już otwarty.

W muzeum przedstawiono tez wykopaliska z Beglik Tash. Beglik Tash to nazwa miasta, a nie świątyni. Znaleziono tu grobowiec wodza trackiego - szamana z początku 2 wieku pne. Zresztą w muzeum przedstawione jest tez krótkie interaktywne zaproszenie do zwiedzania pozostałości kamiennej trackiej świątyni.

Wśród eksponatów muzeum znajdują się także monety z muzeum w Ruse umieszczone w specjalnych samoobsługowych gablotach.

Może samo zwiedzanie muzeum było już nużące, szczególnie dla dzieci - ale była to wspaniała odskocznia od typowego plażingu oraz doskonałe wypełnienie pochmurnego dnia. Dziękujemy dar.iva. To było naprawdę niezapomniane przeżycie, a i rakija mamy nieźle rozgrzała nas do horo ...


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[myszabe]

24.08 czwartek - nadszedł kres naszych tegorocznych wakacji. Pobudka o 5:00, gdyż już o 6:00 przyjeżdża po nas bus Franguleva. Porządna firma, która wiozła nas już parę razy po Primorsku i okolicach. Tym razem w sześcioro z bagażami jedziemy do Avtogara Jug Burgas. Cena 80 lv. Na miejscu jesteśmy przed 7:00. Do Union Ivkoni do Sofii mamy jeszcze pół godziny. Podziwiamy nowy dworzec za dnia... Burgas się zmienia ma korzyść
Ciekawe rozwiązanie dla rowerów...



Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

---

Autobus rusza 7:30. Klimatyzowany, choć w Sofii rano 8 stopni. Bilet powrotny online 38,88 lv ale dla Radka kupiony w jedna stronę Burgas-Sofia za 24 lv. Wydaje się być mniej wygodny niż ten sprzed dwóch tygodni, pewnie dlatego ze wiezie nas do domu a nie na wakacje. 9:40 jesteśmy w Starej Zagorze. Postój 20 minut na fast-śniadanie i toaletę. O 10:00 odjazd. 11:20 Plovdiv ale dworzec mi nieznany - swoją drogą myślałam ze jest tylko ten jeden w centrum. W Sofii przy Centralna Avtogara mamy być o 13:10. Mijam właśnie rogatki miasta. Do odlotu mamy jeszcze sporo czasu. Celowo kupiliśmy najpóźniejszy dzisiejszy lot. LO634 wylot 17:55, lądowanie 18:50....


Wysłane z iPhone za pomocą Tapatalk

[myszabe]

Melduję się z metra do lotniska. Na następnej stacji Lotnisko i wysiadamy ..

[myszabe]

Dziewczyny szykują się do boardingu. Bilety kupiliśmy na stronie lot z zaznzczoną opcją automatycznej odprawy. Zatem wczoraj wieczorem na adres e-mail przyszły nasze karty pokładowe. Nie drukowałam ich, a do stoiska podeszłam z wydrukowaną rezerwacją. Nie było żadnego problemu - w aplikacji Lot karty się nie wiedzieć czemu nie otwierały. Tuż przy rękawie spotykamy dziecięcą reprezentację Legii. Chłopcy przyjechali chyba na jakieś rozgrywki w piłce nożnej. Już siedzimy w samolocie. Do zobaczenia na Okęciu.