Polovragi

[dżek]

Przed wjazdem na Transalpinę zaplanowaliśmy nocleg w Polovragi. Czekając na zamówiony obiad a czekanie przedłużało się w nieskończoność (chociaż byliśmy jednymi z nielicznych gości w pensjonacie) postanowiłem zrobić parę fotek, jeszcze w promieniach zachodzącego powoli słońca.

Widok z balkonu na wąwóz trochę przypominający wąwóz w Turdzie:


Zoom na wąwóz:


I jeszcze widok z okna na wprost:


W oczekiwaniu na obiad taki miły starterek:


Pies przyjacielem człowieka. W Rumunii te słowa mają podwójną moc:


Pensiunea Castania w pełnej krasie. Można ten nocleg polecić. Poza kuchnią gdyż na zamówienie czekaliśmy coś ponad godzinę. Ze śniadania zrezygnowaliśmy:


Na pierwszym planie widoczny klasztor Mănăstirea Polovragi:


Wchodzimy na teren klasztorny taką oto drewnianą bramą:




Wąwóz z bliska wygląda jeszcze ładniej:



CDN

[egon]

Alez piekna jest ta drewniana brama

[dżek]

Wchodzimy na teren klasztoru. Tłumów o tej porze dnia już nie ma. Jesteśmy sami i trochę onieśmieleni poruszamy się po terenie klasztornym. Mniszki, bo klasztor jest kobiecy pięknie zadbały o każdy zakątek. Wszystko jest dopieszczone i prezentuje się okazale. Nie wiem jak to wyglądało w czasach komunizmu ale dziś wszystko jest na "wysoki połysk". Zabytki zadbane również:





















CDN

[dżek]

Następnego dnia z samego rana zamierzamy eksplorować Pestera Polovragi czyli lokalną atrakcję - Jaskinię Polovragi. Niestety jest jeszcze zamknięta a i na tablicy informacyjnej czytamy, że wpuszczane grupy są tylko z przewodnikiem i gdy uzbiera się grupa bodajże 10 osób. Także nie czekamy na skompletowanie załogi gdyż jesteśmy po prostu sami.

Wąwóz oświetlony promieniami porannego słońca w pełnej krasie:


Kramy z pamiątkami jeszcze pozamykane:


Idziemy do jaskini:








I to jest ta jaskinia???


Wejście zamknięte na cztery spusty:


A porządku pilnuje ten oto strażnik:


Wracamy trochę niepocieszeni. Ale zaraz jedziemy na Transalpinę. Nie ma tego złego...


Na chwilę zachodzimy jeszcze do klasztoru:





I po chwili wyruszamy w dalszą drogę...