Podróż tam gdzie białe noce i gdzie dni gorące 2024

[dżek]

Miasto ma europejski wygląd, centrum, starówka i zwiedzane przez nas obiekty są zadbane. W sklepach walutą jest euro, wszędzie można płacić kartą. Ceny skrojone dla polskiego turysty. Nie wydaje nam się, że jest tu drogo. Jest środek tygodnia, ludzie leniwie spacerują w promieniach lipcowego słońca. Wtapiamy się w tą spokojną atmosferę.

[dżek]

Pałac prezydencki z okresu międzywojennego kiedy Litwa cieszyła się niepodległością:











Ratusz i plac przed ratuszem. Trwa tu lekka przebudowa. 











Po zwiedzeniu centrum miasta, starówki udajemy się na pieszą wycieczkę wzdłuż rzeki Niemen. Po litewsku to Nemunas, jest to najdłuższa rzeka na Litwie, wypływająca z terenu Białorusi. Tereny nad rzeką są dobrze zagospodarowane i stanowią miejsca sportu i rekreacji dla mieszkańców. Po kilkudziesięciu minutach dochodzimy do urokliwego miejsca gdzie rzeka Wilia (lit. Neris) wpada do Niemna.
















Teraz już wzdłuż Wilii idziemy w stronę Zamku Kowieńskiego. Dochodzimy do zamku już wieczorową porą. Z samego zamku została tylko baszta gdzie mieści się muzeum. Reszta to mniej lub bardziej udane próby rekonstrukcji. Obok zlokalizowany jest pomnik Pogoni Litewskiej przedstawiający jeźdźca na koniu będącego uosobieniem odwiecznego dążenia Litwinów do niepodległości. Jako ciekawostkę dodam, że miasto Puławy ma w swoim herbie właśnie takiego rycerza.










Dzień powoli się kończy, kończy się nasze zwiedzanie Kowna. Pozostaje tylko jeszcze wzdłuż Wilii dojść do hotelu. Uwierzcie, że kolejne dni będą jeszcze ciekawsze a zwiedzanie Kowna to mały pikuś w porównaniu z tym co nas czeka w dnik kolejne.

CDN

[dżek]

Dzień 2:

W drodze do Rygi korzystając z okazji że miejsce jest po drodze zajeżdżamy i zwiedzamy Górę Krzyży. Miejsce znajduje się w pobliżu litewskiego miasteczka Szawle. Pod linkiem możecie zapoznać się z historią i informacjami o tym ciekawym miejscu. Podjeżdżamy pod parking, płacimy za niego i udajemy się na niewielkie wzniesienie. Już z dala widać, że miejsce jest bardzo często odwiedzane przez pielgrzymów. Jak się można domyślać każdy krzyż stawiany jest w jakiejś intencji. Liczbę krzyży szacuje się na ok. 200 tysięcy.
Na miejscu jesteśmy około godziny spacerując ścieżkami i oglądając podpisy na krzyżach. Są ze wszystkich zakątków świata.




























Po kilku dniach podróży czytamy, że w okolicach Szawle wystąpiła trąba powietrzna.

[dżek]

Około godziny 15 dojeżdżamy do Rygi i w pierwszej kolejności idziemy na obiad. Po drodze mijamy nowoczesny budynek Biblioteki Narodowej Łotwy. Na 7 piętrze znajduje się tu taras widokowy na miasto. Nie zachodzimy tu. Idziemy dalej w stronę centrum.





Idziemy Mostem Kamiennym na Dźwinie. Rowery nie mają wyznaczonej części po której się poruszają i momentami jest niebezpiecznie.





W oddali majaczy budynek podobny do naszego Pałacu Kultury. Jest to wieżowiec Łotewskiej Akademii Nauk ufundowany przez ZSRR.



Pomnik, spuścizna po ZSRR, nierozebrany.





Obiad był pyszny ale i tani. Ja piłem kwas. Chlebowy.

[dżek]

Największe wrażenie w Rydze robi budynek Domu Bractwa Czarnogłowych. Dla zainteresowanych udostępniam link. W budynku znajduje się muzeum. Wejście to koszt 18€, możliwe wypożyczenie audiobooka i degustacja lokalnych trunków. 








Płaskorzeźba św. Maurycego przy wejściu do budynku:



Dalej oglądamy Dom Kotów. Nazwa pochodzi od rzeźb dwóch kotów z wygiętymi grzbietami i podniesionymi do góry ogonami. 

Z rzeźbami kotów wiąże się legenda, zgodnie z którą wizerunki tylnej części ciała kotów były pierwotnie zwrócone w kierunku biur Wielkiej Gildii - ekskluzywnego klubu bogatych niemieckich przemysłowców, niedostępnego dla innych nacji. Taka lokalizacja rzeźb miała być swego rodzaju zemstą właściciela domu, Łotysza Plume, za odmowę przyjęcia go w poczet członków klubu. Obrażony prezydent gildii (w kręgu kulturowym Niemców bałtyckich tego rodzaju przekaz, znaczący mniej więcej „pocałuj mnie pod ogon”, był wyraźnie obraźliwy) wytoczył proces sądowy, który trwał podobno dziesięć lat i zakończył się wyrokiem nakazującym odwrócenie kotów ogonem. Być może również z tym zdarzeniem wiąże się znane polskie powiedzenie [wikipedia]








Trzej Bracia to zespół trzech kamieniczek z XV - XVII wieku. Kamieniczki są odnowione i są jednym z kilku symboli Rygi, można kupić widokówki, magnesy z nimi. 

Najstarszy budynek znajdujący się z prawej strony zbudowany został w XV wieku i nosi wyraźne cechy późnego gotyku. Jest nieznacznie cofnięty względem pozostałych dwóch. Jest najstarszym zachowanym budynkiem mieszkalnym w Rydze. Środkowy "Brat" został zbudowany w 1646 roku. Data zakończenia została oznaczona metalowymi cyframi na wysokości drugiego piętra. Został zbudowany w stylu charakterystycznym dla XVII wiecznej Rygi. Najmłodszym z "Braci" jest wąski budynek z lewej strony kompleksu. Został zbudowany w XVII wieku jako kamienica czynszowa. Budynki zostały odnowione w latach pięćdziesiątych XX wieku. Obecnie w kompleksie mieści się siedziba Muzeum Architektury Łotwy. [wikipedia]







XIV - wieczny zamek krzyżacki, siedziba prezydenta Łotwy:



Na murze zamku polonica:



W drodze do hotelu podsumowujemy to co zobaczyliśmy. Ryga, owszem jest ładnym miastem, natomiast nie jest to "petarda" jakiej oczekują turyści. Nie jesteśmy rozczarowani bo wiedzieliśmy czego się spodziewać natomiast do zachwytów sporo zabrakło. Zabytki są zadbane, muzea ciekawe ale zabrakło tego czegoś. Może jeszcze jeden dzień spokojnego zwiedzania spowodowałby lepszą ocenę. Bo ona jest dość wysoka ale nie najwyższa. Oczywiście zachęcam do czytania kolejnych wpisów w naszym podróżnym pamiętniku. Skandynawia już niedługo! A w zasadzie na początku Finlandia, która nie leży w Skandynawii. Jeszcze Estonia i skok przez Zatokę Fińską!

CDN

[dżek]

Dzień 3:

Wyjeżdżając z Rygi zjeżdżamy z głównej drogi i zajeżdżamy do miasteczka Saulkrastii, kurortu leżącego na peryferiach Rygii. Chcieliśmy pomoczyć nogi i powdychać trochę jodu z Zatoki Ryskiej. Kąpiel raczej nie wchodzi w grę. Niebo jest zachmurzone a woda nadaje się do morsowania. Ehh, przywołujemy w tym momencie czarnomorskie plaże! Gdzie nam przyszło wypoczywać!
Kilka osób pluska się w wodzie, my tylko spacerujemy, odpoczywamy na ławeczce i zbieramy się w dalszą podróż.












Jedziemy na północ wygodną drogą Via Baltica. Bezproblemowo przekraczamy granicę z Estonią, wszak to Strefa Schengen. Krótką podróż po krajach nadbałtyckich kończymy w Estonii. Hotel mamy zabukowany w Tallinnie, w pobliżu portu promowego do Helsinek. W hotelu proces automatycznego check in`u. Szybko się odświeżamy i udajemy się na eksplorację miasta. W pobliżu hotelu znajduje się pomnik minionej epoki Linnahall, miejsce gdzie w 1980 roku rozgrywano regaty żeglarskie olimpiady która miała miejsce w Moskwie. Od tego czasu wiele się pozmieniało a obiekt z roku na rok niszczeje i czeka na...















A tutaj w oddali widoczny poski jacht Dar Młodzieży, który zacumował w Tallinnie gdzie mają miejsce regaty żeglarskie.





Obok Muzeum Morskiego znajduje się instalacja przypominająca katastrofę morską i zatonięcie promu Estonia, podczas której zatonęło 852 osoby. Była to jedna z większych katastrof w żegludze cywilnej. Uratowano jedynie 138 osób.












CDN

[dżek]

Ryga ma Trzech Braci a Tallinn Trzy Siostry - gotyckie kamienice należące do bogatego kupca, który zbudował je dla swoich córek. Próbując wydać swoje córki za mąż w odpowiednim czasie, w domu najstarszej córki wstawiono duże piękne drzwi i okna, aby przyciągnąć potencjalnych zalotników, w domu starszej córki – były one mniejsze, a dom najmłodszej – był pozbawiony drzwi. Opowieść opowieścią natomiast kamieniczki są naprawdę urocze i znowu można nabyć magnesy i ich wizerunkiem:











Po obiedzie nogi same niosą, temperatura oscyluje pomiędzy 20 a 25 stopni. Jest idealnie do zwiedzania. Tallinn ma swój urok, jest miastem portowym, mieszają się tu wpływy wielu kultur, religii.











Przed ambasadą Rosji. Widać, że ich tu lubią.



W dalszej kolejności oglądamy z zewnątrz budynek cerkwi prawosławnej podlegającej, niestety, patriarchatowi moskiewskiemu.







CDN

[dżek]

Zamek Toompea, miejsce obrad parlamentu Estonii. Zamek powstał w XIII wieku, później wielokrotnie przebudowywany.








Piękni i młodzi:


Brama Viru, symbol Tallinna, wybudowana w XIV wieku. Aby dostać się na starówkę trzeba ją przekroczyć. My idziemy w stronę przeciwną:







Pasaż św. Katarzyny, jedna z bardziej znanych uliczek miasta. Przechodząc przez nią można odbyć swego rodzaju wędrowkę w czasie. My przechodząc dodatkowo poczuliśmy zapachy dochodzące z pobliskiej piwiarnii. Wrażenia niezapomniane:



Przechodzimy obok naszego hotelu. W pobliżu, korzystając z sąsiedztwa portu powstaje cała nowa dzielnica związana z bliskością portu. Nasz hotel godny polecenia:



Marina prezentuje się całkiem okazale:



W porcie odbywają się imprezy towarzyszące regatom The Tall Ships Races 2024. Jest kilka żaglowców, kolejne mają dopłynąć:





Chwilę słuchamy występów lokalnego jazzbandu:







Zmęczeni (ale tylko fizycznie) udajemy się do hotelu. Tuż po przekroczeniu drzwi pokoju hotelowego zaczyna nieźle lać. A przecież jutro płyniemy promem!


CDN

[dżek]

Dzień 4:

O godzinie 11.00 wypływamy promem z Tallinna w stronę Helsinek. Odprawa i załadowanie samochodów odbywa się bardzo sprawnie. Trzygodzinny rejs upływa w miłej atmosferze. Na promie słychać głównie język fiński, jest trochę osób mówiących po polsku. Większość czasu upływa nam w restauracji ponieważ wykupiliśmy za ok. 100 zł za osobę bar śniadaniowy. Można jeść do oporu a wybór jest olbrzymi. Trochę czasu spędzamy na pokładzie zewnętrznym, jest chłodno, wieje wiaterek ale nie pada.

Widok na wjeżdżające na pokład promu samochody, załadunek trwał około 40 minut:



A tu już pokład promu, z ławeczkami na zewnątrz. Można wypić kawę, piwo, coś zjeść:





A tu dzielnica portowa w Tallinnie z licznymi hotelami:



Kierunek Finlandia!





CDN

[dżek]

Dopływamy do Helsinek. Im bliżej tym pogoda coraz ładniejsza. Niebo przeciera się i powoli wychodzi zza chmur słońce. Przepływamy w pobliżu charakterystycznych dla wybrzeża Finlandii szkierów. Powoli wyłania się cel naszej podróży, stolica Finlandii Helsinki. Nasz plan to zaparkowanie samochodu i zwiedzanie miasta. Niestety, nasze miejsce noclegowe leży po północnej stronie miasta i to komplikuje nam szybki przejazd do centrum.