Od Vidina po Vrah Botev 2376 m n.p.m. Sezon 2016.

[arka]

Właściwie owa Simeria chyba się niczym nie wyróżnia, ot miasto jak miasto. Cicho raczej czysto, lumpów żadnych nie dostrzegłem! Było 2 godziny lub więcej wolnego czasu to trzeba było się przejść co by gnaty rozruszać. Sklepów i lumpeksów było dużo. No to jadę z kolejnymi JPG-ami co by nie zanudzać konia  

Okolica raczej górzysta tam:

---

Widok na wązęł żelieznodarożnyj!

---

W Simerii:

---

---

Jeden z wielu lumpeksów.

---

Osiedle w Simerii:

[arka]

Placyk nieopodal dworca kolejowego. No nic ciekawego tu ja nie pokazałem jeszcze a i też nie było dużo czasu co by okolice z eksplorować tak jak należy. Prosto relacja co do widoków zastanych w danym momencie. No ale jakoś ta moja recka z każdą odsłoną będzie nabierać rozpędu i szmocy        

---

Rumunii to bardzo mili i sympatyczni ludzie! Jak się dowiedzą,że jesteście z Polski to stają się jeszcze bardziej mili.

Ten starszy jegomość częstował nas piwkiem co chwila i powtarzał na głos "Lefffandofffski"       Razgowor oczywiście z Nim po niemiecku! A to ponoć dlatego,że w Rumunii mieszka całkiem nie mało narodu o korzeniach niemieckich.

[arka]

A piwkami to takimi nas ugaszczał ......

---

---

---

Co do posiłku to w Simerii jedliśmy na coś w rodzaju kiQfte z dużą ilością białego chleba +plus piwo lane w duży kufel.
Ten Jegomość chciał nas zabrać do siebie na obiad ale no niestety za mało czasu miałem aby przyjąć zaproszenie.
Pociąg zapowiedzieli i trzeba było pakować się w nocny pociąg do Craiova.

No to raz jeszcze parę nudnych ujęć/:

[arka]

Ta fotka całkiem mi się podoba tyle ,że szkoda,że korytarzu nic się nie działo,np jakiś zawiany kolo mógł by tam sobie leżeć w swoich ekskrementach?! Takie fotki a'la turpizm by się przydały tyż    

---

I ostatnie na dziś ujęcie przedstawiające poniekąd bohaterów tej ekskapady-czyli mnie i syna.
Fotka była zrobiona jakoś o trzeciej w nocy,cosik mnie spać ze zmęczenia mi się zachciało! Czytelnik nawet sobie nie wyobraża jak męczy mnie rozmowa po niemiecku-tfffuuuuy          

[arka]

Witajcie f ten cudowny ciepły dzień! /dżdży i piździ jak na Botevie /

Wracając do opowiastki pociągowej to po wyjściu z pociągu a,że jeszcze było trochu czasu do następnej przesiadki do Celofat więc pojechaliśmy z Szoraną do centrum Craiova! Było cieplutko i przyjemnie mimo,że noc. W nocy za wiele się nie zobaczy ot ale miasto robi raczej miłe wrażenie mimo,że Szorana ostrzegała przed żyjącymi w tym mieście Cyganami. To może bym wrzucił jakieś ujęcia z fociaka tak co by nie paplać po próżnicy zwłaszcza,że nie ma o czym!

---

---

---

---

[arka]

A to powyżej to stacja kolejowa chyba! Jeśli by ktoś by przyjechał w Craiovej do stacji to kibelek jest zakitrany tak wstydliwie na samym dole budynku stacyjnego! Z początku nie było go łatwo znaleźć. Ale wreszcie Go znalazłem.   Właściwie te powyższe ujęcia to taki zdeko bezsens ,ale to jest relacja podróży dokądś tam dokądś-tzn do BG

Zresztą za dnia jasnego mieliśmy już przekroczyć granicę RO-BG więc to co bardziej interesujące zbliżać się będzie małymi lub średnimi kroczkami -a po co się spieszyć?! :-) :-))))

[aekzal]

Ba do lata jeszcze daleko.

[arka]

Witajcie w ten wilżasty dzionek znowuż!

Wracając do tematu to będę nadal drążył lub ciągnął owyż temat!

Na stejszyn się wróciliśmy tak około 3 lub czwartej by noszta bo ile można się wałęsać po nieznanym mieście.
Właściwie pociąg do Celofat miał być o coś tam o ósmej z rańca, więc przyszło czekać jeszcze tych parę godzin.
Właściwie pora około świtu to chyba najbardziej wredna pora by na coś oczekiwać! Godziny i minuty jak by na złość nie chcą bystrzej przeskakiwać do przodu a i gały zaczęły się kleić niemiłosiernie tak,że dobrze,że dworcowych lumpów za wielu nie było przez co nadarzyła się okazja aby zalegnąć na ławeczce nie bacząc czy coś pije w plery lub nie ....

Do d.... z takim charczeniem,gnaty napierdzielać zaczęły a i jeszcze natura wołała aby sobie ulżyć! Mogę powiedzieć,że ostatnie momenty przebywanie w Craiovej spędziłem na poszukiwaniu sraczyka jakiegoś./Papier w okienku na twarz -10cm! Miałem na szczęście swój/ A już napominałem, ,że to takie łatwe nie było. Ale zawsze to było jakieś zajęcie i czas jak by bardziej dygnął wtedy do przodu! Dobrze ,że mnie aż tak bardzo nie piliło.

Wreszcie przyszła godzina Wu odpowiednia aby zainteresować gdzie stoi nasza bana. Na tablicy z przyjazdami i odjazdami było jak byk ,że z toru bodaj 42-giego lub coś w ten deseń. No dowiedziałem się gdzie ten tor od jednego umundurowanego kolejarza który sam jechał w tym naszym do Celofata pociążku.
Pociążek stał na tym torze j/w, tor był zdeko z widoku zakitrany ponieważ znajdował się ciut po za zasięgiem wzroku od głównego wyjścia w perony w prawo na skos.
Dawno,żem już taką ruiną nie jechał! Te wagony jak je wyprodukowano to chyba nikt się nimi nie opiekował! Zero bieżących remontów, co za masakryczny turpizm to był!!! Coś dla mnie. Jak ja nie lubię jednak podróżować samolotami,niby no prędzej ale jak dużo po drodze idzie przepuścić.

Spać się już chciało konkretnie,to wyciągnąłem sobie karimatę i pod dekiel podłożyłem nie pomny czy to tam śmierdzi od tych siedzeń a czy może tam zainstalowało się całe świerzbowisko jakieś./Umiem z doświadczenia walczyć ze świerzbem/ Bąknąłem tylko coś do syna  aby wyjął swojego po mniejszego mordochwyta i aby sfotkał to co tam zastaliśmy i wykorkowałem w błogi sen na parę błogich chwil nie zawracając sobie uwagi kiedy siedzenia w tym przedziale czy w ogóle były czyszczone i jaka z nich woń się wytaczała w moje nozdrza. Kiedy człowiek padnięty to na wszystko kładzie ch...      

Linia Żelieznodarożna od Craiova do Celofat to taki typ-relikt bardzo starej linii z technologią sprzed drugiej wojny światowej. Co róż można było ujrzeć stare semafory kształtowe czy tam inne znaki rodem z kolejki H 0 od firmy piko. Kolejarze u nas w kraju nazywają takie linie typem "drewniana kolej".
Pociąg tak czy siak jechał może 40 km/h w porywach i to z wiatrem. Wreszcie dojechaliśmy do tegoż Celofata!
Po wyjściu z pociągu przywitało nas już rozrzażone rumuńskie powietrze! Granica z BG była już tylko o kroczek no niby, miałem też nadzieję,że może będzie jakieś stałe autobusisko z Celofat do Vidinia doginało?! No niestety po dojściu na jakiś plac z którego jechały busiki w różne strony, dowiedziałem się,że takiego busa bolsze niet!  Kiedyś było takie połączenie ale teraz to się nie opyla taki geszeft aby w tamtym kierunku zaiwaniać bo niby mała frekwencja nooo . Chcąc nie chcąc a,że w nogach był jeszcze kawał mocnego prądu, trza było ruszyć z buta w kierunku południa! Tzn do Vidin przez drogę szybszego ruchu a może to była autostrada?!Nie pamiętam tak już dobrze. Po kilku krokach w kierunku właściwym zaczepiłem jakiś ludzi którzy krzątali się przy samochodzie aby podpowiedzieli czy w dobrym kierunku idę,a,że wszystkie wi-fi zony były closed to wolałem nie iść na wyczucie,zwłaszcza,że żar stawał się zdeka uciążliwy. Jakie to szczęście,że towarzystwo prze ze mnie zaczepione było tak spoko,że zawieźli  nas do samej granicy z BG!

Odczułem,że na słowo Polonia Rumunom jak by ktoś nasikał do kieszeni! Stają się jeszcze bardziej mili
Rumunii są ok. Miałem kiedyś w Austrii funfli Rumunów! Do tej pory umie bluzgać po Rumuńsku!

To może jakieś fotki ja bym wytaszczył tera na wierch co by potencjalnego czytacza nie zanudzać ?! Aaaaa

[arka]

---

Na stacji Celofat

---

Celofat

---

Budynek Dworca w Celofacie

[arka]

Ba do lata jeszcze daleko.

Aekzal .... no do lata to no raczej tego tematu ciągnąć raczej nie będę! Ale no tak się ślimaczyć za bardzo nie będę bo myślę,że przynajmniej z kilka osób są ciekawi jak u mnie było tym razem .....

No dobra skrobnę jak tam dalej było. Zwłaszcza,że włazimy już do BG! No nie wiem który to już raz!

Od lub za granicą rumuńską skierowałem(liśmy) się poprzez pas ziemi niczyjej do mostów naddunajskich które to prowadziły do Vidin. Przeszliśmy to na piechtę robiąc odrazu sobie skrót za mostem z niebieską tablicą BUŁGARIA,przecinając nich wbrew wszelkim przepisom drogowym! I na lewo a potem na wprost jak by z kałacha strzelał. Pogoda była jak na pieszą wędróweczkę trochu do d..... ,żar lał się z nieba/ A woda mineralna została w bagażniku samochodu nowo zapoznanych Rumunów/! Myślałem wtedy o takich miejscach jak morze ale przeczuwając raczej bardziej co nas czeka w najbliższych dniach to ani na chwilę nie żałowałem,że wybrałem taką drogę!          

To pokaże z jeszcze parę byle jakich jpg-ów co by relację przyspieszyć! Nie będzie mnie Arek "opierdalał" ,że się ociągam ......          

Droga poprzez sympatyczne miasteczko Celofat do mostu w BG

-Jakaś filing stejszyn

---

---

---

Centrum w Celofat

---

A tutaj to pogląd na granicę Rumuńską od strony Dunaju. Lub od strony z kierunku bułgarskiego.

---

Fotka powinna się nazywać "samotność automobila"

---

Nad pięknym i modrym Dunajem