| Użytkownicy online |
Aktualnie jest 36 użytkowników online. » 0 Użytkownik(ów) | 36 Gość(i)
|
| Ostatnie wątki |
Dojazd przez Rumunię - in...
Forum: Dojazd
Ostatni post: coffe
4 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 73
» Wyświetleń: 9,786
|
Tour de France 2026
Forum: Jeśli nie Bułgaria i Bałkany to...
Ostatni post: dżek
15.11.2026 15:57:12
» Odpowiedzi: 176
» Wyświetleń: 14,765
|
Aktualne utrudnienia i re...
Forum: Dojazd
Ostatni post: coffe
10.11.2026 14:00:56
» Odpowiedzi: 721
» Wyświetleń: 490,368
|
Muzyka - czego słuchamy, ...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: dżek
01.11.2026 09:30:12
» Odpowiedzi: 2,210
» Wyświetleń: 839,940
|
Co przywozicie z Bułgarii...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: napoleon
26.10.2026 19:15:48
» Odpowiedzi: 209
» Wyświetleń: 102,370
|
W poszukiwaniu Trolli i t...
Forum: Jeśli nie Bułgaria i Bałkany to...
Ostatni post: dżek
25.10.2026 14:37:55
» Odpowiedzi: 3
» Wyświetleń: 362
|
Aheloy w czerwcu.
Forum: Relacje z pobytu i podróży
Ostatni post: dżek
21.10.2026 08:11:46
» Odpowiedzi: 15
» Wyświetleń: 2,464
|
Koncerty, widowiska, spek...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: dżek
17.10.2026 11:06:02
» Odpowiedzi: 372
» Wyświetleń: 46,875
|
Jaka u Was temperatura, b...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: ew-cia
17.10.2026 10:39:44
» Odpowiedzi: 1,271
» Wyświetleń: 441,167
|
Książki - co czytamy
Forum: Hyde Park
Ostatni post: bateniki
15.10.2026 00:00:20
» Odpowiedzi: 427
» Wyświetleń: 191,522
|
|
|
| Goce Delchev / Гоце Делчев |
|
Napisane przez: zdzicho - 13.02.2016 11:53:24 - Forum: Bułgaria mniej znana
- Odpowiedzi (15)
|
 |
Gdy zbliżamy się do Rodopów, robi się coraz dziwniej. Dość trudno to opisać. Jakbyśmy zaglądali do jakiegoś nieco bardziej niż na co dzień diabelskiego i prymitywnego świata. Jakbyśmy byli goszczeni przez złe plemiona barbarzyńskie, krwiożercze i jednocześnie jakieś magiczne.
W centrum Goce Dełczew zaraz przy dworcu przy ul. Kabała jest synagoga.
|
|
|
| Czy ktoś rezerwował kwatery przez Bg Stay? |
|
Napisane przez: jagababa - 12.02.2016 12:28:12 - Forum: Hotele, pensjonaty, kwatery, biura podróży.
- Odpowiedzi (16)
|
 |
Witam.
Czy ktoś korzystał z ww. "pośrednika"? Chodzi mi o możliwość oszustw. Ostatnio dużo się mówi o "fikcyjnych" adresach , pod które wpisują się oszuści, aby wyłudzić zaliczkę. Spotkało coś podobnego znajomych wyjeżdżających do Ustki. Ja wiele razy byłam w Achtopolu, ale zawsze jechałam " w ciemno" i szukałam na miejscu. W tym roku jadę większą grupą i muszę coś fajnego wyszukać wcześniej. Ktoś na FORUM polecał wyszukiwarkę BG Stay, znalazłam na niej stancję, która by mnie interesowała, napisałam do nich ( po ang.), odpowiedzieli, że owszem mają jeszcze wolne apartamenty. Jak można zweryfikować, czy to nie jest oszust podszywający się pod istniejący dom (ale nie jego) . Zaznaczam , że podany tel nie odpowiada?
Za wszelkie sugestie będę wdzięczna.
Pozdrawiam.
Jagoda
|
|
|
| Дъждовница - tracka świątynia i najbardziej niedostępne nisze |
|
Napisane przez: pamela.kaczmarek - 11.02.2016 17:29:59 - Forum: Bułgaria mniej znana
- Odpowiedzi (1)
|
 |
Miejscowość Дъждовница [Dyżdownica] położona jest wśród gór - wschodniego pasma Rodopów - nad sztucznym i zarazem przepięknym jeziorem Кърджали [Kyrdżali]. Mieszkają tutaj i Pomacy, i rodowici Turcy. W centrum tej malutkiej wioski króluje minaret, a gdy weszliśmy z rana do sklepiko-kawiarni, gdzie miejscowi pili wspólnie kawę, po czym przyjechał żółty busik i zabrał wszystkich do pracy – od razu zwróciliśmy na siebie uwagę. Od razu też ustąpiona nam miejsca, żebyśmy mogli usiąść ze wszystkimi przy stoliku 
![[Obrazek: DSC05679.jpg]](https://4.bp.blogspot.com/-MVt2y0XwMMU/VrpFd8BfzJI/AAAAAAAAIqc/5zc5HWMnztM/s1600/DSC05679.jpg)
![[Obrazek: DSC07363a.jpg]](https://2.bp.blogspot.com/-aERLeTMFmOQ/VrpHIATp8UI/AAAAAAAAIq4/ZBcYMR74F_Q/s1600/DSC07363a.jpg)
Nad miejscowością piętrzą się owiane tajemnicą skały, w które boją zapuszczać się miejscowi, a wszystko przez historię o magicznych istotach, które je zamieszkują. Wszędzie indziej rejon ten znany jest z najbardziej niezwykłych i niedostępnych nisz skalnych w całej Bułgarii! W niektórych miejscach znajdują się nawet na wysokości 70m i to pod ogromnym przewieszeniem, przez co nawet współcześnie, z pomocą sprzętu alpinistycznego (przeprowadzano takie eksperymenty wielokrotnie), nie można się do nich w ogóle dostać! Więc jak zrobili to ludzie żyjący w epoce żelaza, a być może nawet neolitu (5 tyś. lat temu)?
![[Obrazek: DSC07401c.jpg]](https://3.bp.blogspot.com/-MFC_wKXbzQ8/VrpGNRBi91I/AAAAAAAAIqk/H9zzH4kldXk/s1600/DSC07401c.jpg)
![[Obrazek: DSC07361C.jpg]](https://2.bp.blogspot.com/-9MKhO8eyHNI/VrpGfICEwtI/AAAAAAAAIqs/YGm0b4-NcSA/s1600/DSC07361C.jpg)
Ujrzenie ich jednak w skałach nad Dyżdownicą jest nie lada wyzwaniem. Podejście jest bardzo ciężkie – po ciężkiej zimie w zeszłym roku - na naprawdę - stromą ścieżkę zwaliło się wiele potężnych drzew. Wejście zajęło nam ok 2,5 godziny. Ale musicie mi uwierzyć – WARTO ! Widok zwala z nóg… Rozciągają się tutaj skały o bardzo dziwnych kształtach – igły, grzybki, skalne mosty, a nawet dolmeny! Wielkie, skamieniałe, starożytne miasto. Wszędzie można napotkać шарапани [szarapani] czyli okrągłe otwory skalne, w których gromadzono krew sakralnych ofiar i wino. Oczywiście i nisze – tych najbardziej znanych najlepiej wypatrzyć tu przez lornetkę – znajdują się na ogromnych wysokościach gładkich, kruchych skał. Wszyscy w trójkę zastanawialiśmy się, jak Trakowie byli w ogóle w stanie tam dotrzeć. Miejsce jest niesamowite i panuje w nim naprawdę dziwna, tajemnicza atmosfera. Wszędzie też, gdzie się nie spojrzy, widoczne są rozkopane miejsca przez „poszukiwaczy skarbów”…
![[Obrazek: DSC07644a.jpg]](https://2.bp.blogspot.com/-yF4IF_itXT4/VrpJzhO6MmI/AAAAAAAAIro/lPr_kIjXQRo/s1600/DSC07644a.jpg)
Duchowy świat Traków przepełniony był nimfami, duchami i demonami, a echo tych wierzeń przetrwało do dziś dzień. Miejscowi opowiedzieli nam, że w skałach tych można spotkać magiczne istoty, które w dzień przesiadują cicho na skalnych turniach, a w nocy wędrują szukając zabłąkanych podróżników. Jeśli podasz im rękę, zabiorą cię wtedy do paralelnego świata i pokażą jaki będzie twój los. Nazywają je - Dżinawis Pendżeri.
Więcej zdjęć znajdziecie na moim blogu o podróżach przez BG: http://podroz-z-fantazja.blogspot.com/20...rakow.html
Opisałam tam też teorie dlaczego Trakowie w ogóle robili skalne nisze i jak złoto tej potężnej cywilizacji jest w Bułgarii rozkradane... A przez to tak mało o nich wiemy i ich nie doceniamy..
|
|
|
| Gdzie jechać? |
|
Napisane przez: toudi158 - 10.02.2016 12:16:52 - Forum: Regiony, miasta, miejscowości
- Odpowiedzi (89)
|
 |
Witam,
Od kilku dni obserwuje forum i postanowiłem się przywitać oraz zadać pytanko.
Chciałbym wyruszyć w tym roku do Bułgarii na wschodnie wybrzeże. Podróż będzie odbywała się samochodem przez Rumunię(tam nocleg - Gilau?).
Poszukuję miasta/miasteczka w którym nie tylko są klub nocne i plaże ale także coś do zwiedzenia. Myślę o Święty Włas ponieważ jeżeli znudziło by się małe miasteczko można ruszyć na Słoneczy brzeg. Jednak chciałbym żeby można było znaleźć jakiś klub do zabawy.
Wchodzi w grę również Primorsko albo inna nieznana mi miejscowość.
Chciałbym wynająć 2 pokoje/mieszkanie w pensjonacie/kwaterach na 4-5 osób. Ważna jest dla mnie odległość od morza i klimatyzacja :-)
Poszukuję kwater na airbnb (w Chrowacji z łatwością można tak znaleźć) jednak serwis chyba nie jest popularny w Bułgarii.
W poprzednim roku byłem w Chorwacji-Omis i były to najlepsze moje wakacje, smażing na plaży przeplatany z aktywnym wypoczynkiem (rafting, wspinaczka) był strzałem w 10.
|
|
|
| Kemping Bor |
|
Napisane przez: zdzicho - 10.02.2016 09:13:24 - Forum: Bułgaria mniej znana
- Odpowiedzi (4)
|
 |
Dla tych wszystkich, którzy z różnych powodów nie nocują w Rilskim Monastyrze są dwa kempingi Zodiak i Bor.
One są mniej więcej w tej samej cenie.
Zodiak ma lepszą restaurację i ma lepszy parking, ale w Borze jest więcej przyrody. Mnie się bardziej podoba Bor i dlatego go wybierałem w 2008 i 2009 roku.
Rok 2008
To jeszcze Rilski Monastyr
Po drodze mijamy hotel Carew Wrh.
To już domki kempingu Bor
Cała droga trwa 10 -15 minut.
Siadamy w barze i zamawiamy po piwie. Kelnerka obsługująca nas nie może sobie poradzić z czkawką, mimo to nie przerywa pracy. Na jedzenie niestety nam już nie starcza pieniędzy, mieliśmy odliczone lewa tylko na ostatni toast i małą rezerwę na podróż. Ale mamy jeszcze trochę zapasów: zupki chińskie, sporo kiełbasy i paczkę chleba, część zjadamy na kolację, resztę zostawiamy na podróż do Warszawy. Widząc jak odliczamy na dłoni pieniądze grupa Polaków podróżujących z dziećmi (głównie po Grecji) przysiada się do nas i stawia nam wino. Zamawiają też dodatkową porcję sera i częstują nas, rozumiejąc najwyraźniej że jesteśmy turystami u kresu podróży. Przy stoliku siedzi też para Francuzów z Bretanii. Palą papierosa za papierosem, rozkoszując się niskimi cenami tytoniu w Europie wschodniej. Gdy jedno z polskich dzieci zwraca uwagę, że Francuz właśnie wypala czwartego, ten prosi, żebym małemu Polakowi wytłumaczyła, że we Francji jest drogo i wreszcie się może do woli napalić. I tak skleconą brygadą spędzamy porządnie zakrapianą ostatnią, zieloną noc. Sympatyczni Polacy stawiają kolejne kolejki rakiji, która wyśmienicie wlewa się w gardło, Francuzi częstują tanimi papierosami. Dzieci już dawno poszły spać, a my wszyscy… umacniamy przyjaźń polsko-francuską, jakżeby inaczej. Pijemy za Rewolucję i Napoleona, choć za tego ostatniego Francuzi z większą rezerwą niż Polacy.
|
|
|
| Рилски манастир / Rylski Monastyr |
|
Napisane przez: zdzicho - 07.02.2016 09:48:33 - Forum: Bułgaria mniej znana
- Odpowiedzi (5)
|
 |
Nocleg kosztuje tu 20 lewa od osoby w pokoju bez łazienki. Pokoje gościnne utworzone są z dawnych cel, w których mieszkali mnisi. Są więc bardzo skromnie urządzone i wyposażone jedynie w niezbędne sprzęty: łóżko, szafa, stół. Żadnych obrazków na ścianach, w całym klasztorze nie ma też ani jednego lustra. Mnisi pilnują, żeby w celach nie mieszkały ze sobą pary które nie są rodziną bądź małżeństwem, jesteśmy nawet świadkami gdy odmawiają gościny dziewczynie i chłopakowi z Francji.
To w tym mrocznym pokoju zapadł wyrok – podejrzenie o cudzołóstwo.
Monastyr jest monumentalny, robi ogromne wrażenie: 4 – kondygnacyjne krużganki otaczają ogromny dziedziniec, w którego centrum znajduje się cerkiew bogato zdobiona złotymi detalami i kolorowymi freskami.
Mnisi, których mieszka tu już dziś tylko dziewięciu, są jednak dość zarozumiali, przez docierających tu z dala bułgarskich pielgrzymów traktowani niemalże jak święci. Sami zaś zdają się patrzeć na wszelkich „nieumundurowanych” jak na zło konieczne.
W roku 2007 przybywamy tu z hiży Sedemte Ezera. Po umyciu się – co jest możliwe jedynie w ogólnodostępnych umywalkach na korytarzu – i przebraniu w stosunkowo czyste rzeczy, wybieramy się wraz z poznanymi w hiży Belgami na kolację. Ponieważ jest to miejsce oblegane przez turystów, z których większość dojeżdża tu samochodami i autokarami, zamiast tanich knajpek dla wędrowców są jedynie dosyć drogie restauracje. Wybieramy jedną z nich. Gdy tak siedzimy przy elegancko zastawionym stole w spodenkach, tiszertach i zakurzonych butach, z białą serwetką rozłożoną na kolanach, myślę sobie jak dalekie jest to od naszych dotychczasowych górskich doświadczeń. Kiedy jeszcze w czasie rozmowy Ives, sam będący historykiem sztuki, z zainteresowaniem zaczyna mnie wypytywać o szczegóły mojego doktoratu, a ja, odpowiadając, skupiam się na układaniu okrągłych i zgrabnych zdań po angielsku, zabawność tej całej sytuacji uderza mnie ze zdwojoną siłą.
|
|
|
|