Witaj, Gość
Musisz się zarejestrować przed napisaniem posta.

Użytkownik
  

Hasło
  





Szukaj na forum

(Zaawansowane szukanie)

Statystyki
» Użytkownicy: 1,659
» Najnowszy użytkownik: LukaszGierszewski
» Wątków na forum: 1,219
» Postów na forum: 97,485

Pełne statystyki

Użytkownicy online
Aktualnie jest 41 użytkowników online.
» 1 Użytkownik(ów) | 40 Gość(i)
Masodi

Ostatnie wątki
Dojazd przez Rumunię - in...
Forum: Dojazd
Ostatni post: coffe
3 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 73
» Wyświetleń: 9,784
Tour de France 2026
Forum: Jeśli nie Bułgaria i Bałkany to...
Ostatni post: dżek
15.11.2026 15:57:12
» Odpowiedzi: 176
» Wyświetleń: 14,760
Aktualne utrudnienia i re...
Forum: Dojazd
Ostatni post: coffe
10.11.2026 14:00:56
» Odpowiedzi: 721
» Wyświetleń: 490,362
Muzyka - czego słuchamy, ...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: dżek
01.11.2026 09:30:12
» Odpowiedzi: 2,210
» Wyświetleń: 839,915
Co przywozicie z Bułgarii...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: napoleon
26.10.2026 19:15:48
» Odpowiedzi: 209
» Wyświetleń: 102,369
W poszukiwaniu Trolli i t...
Forum: Jeśli nie Bułgaria i Bałkany to...
Ostatni post: dżek
25.10.2026 14:37:55
» Odpowiedzi: 3
» Wyświetleń: 362
Aheloy w czerwcu.
Forum: Relacje z pobytu i podróży
Ostatni post: dżek
21.10.2026 08:11:46
» Odpowiedzi: 15
» Wyświetleń: 2,462
Koncerty, widowiska, spek...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: dżek
17.10.2026 11:06:02
» Odpowiedzi: 372
» Wyświetleń: 46,869
Jaka u Was temperatura, b...
Forum: Hyde Park
Ostatni post: ew-cia
17.10.2026 10:39:44
» Odpowiedzi: 1,271
» Wyświetleń: 441,159
Książki - co czytamy
Forum: Hyde Park
Ostatni post: bateniki
15.10.2026 00:00:20
» Odpowiedzi: 427
» Wyświetleń: 191,520

 
Video Bułgarska armia na starej fotografii
Napisane przez: mastika_fan - 04.02.2016 22:29:45 - Forum: Historia - Brak odpowiedzi

Mali chłopcy lubią małe zabawki, duzi chłopcy nieco większe. Dzisiaj obejrzyjmy trochę fotografii bułgarskich pancerniaków. Jak wiadomo Bułgaria była satelitą osi, więc wyposażenie z czasów II Wojny raczej oczywiste.

Ale zacznijmy od czasów trochę wcześniejszych. Rok 1918, żołnierze i podoficerowie przy drewnianej, szkolnej wersji czołgu. Ciężko mi stwierdzić co to za model, ale po braku wieżyczki sądząc, jest to coś na kształt czołgu Mark IV, z tym że nie pasuje całkowicie płaski choć pod skosem pysk maszyny. Może ktoś wie? Albo to po prostu konstrukcja szkoleniowa i tyle Smile
[Obrazek: 4571.jpg]

Tu jeszcze wcześniej, brytyjska produkcja Austin-2, w służbie Rosjan. Auto zdobyto w czasie walk na froncie dobrudżanskim 17.11.1916. Na tym zdjęciu najprawdopodobniej widzimy dowódcę tego wynalazku i bułgarskiego oficera technika.
[Obrazek: 1542.jpg]

Tu mamy przejazd pojazdów opancerzonych Fiat Ansaldo (model CV33). Te malutkie konstrukcje zawsze wydawały mi się nieco groteskowe, ale koniec końców broń służy do zabijania, więc jak by nie wyglądały, nie są zabawne.
[Obrazek: 2729.jpg]

I jeszcze raz, zdjęcie z południowej Dobrudży, rok 1940
[Obrazek: 1581.jpg]

Rok 1941. Oficerowie wraz z żołnierzami na i przy czołgu Vickers. Ciężko określić, który to dokładnie model, ale wydaje mi się, że to wersja "6 ton"
[Obrazek: 2389.jpg]

Car Borys III w czołgu Skoda LT Vz. 35 - Pz.Kpfw 35(t). Najprawdopodobniej zdjęcie wykonano w czasie manewrów w 1941 roku.
[Obrazek: 4247.jpg]

Oficerowie w czasie manewrów w okolicach Nowej Zagory, rok 1942
[Obrazek: 2492.jpg]

Niemieckie czołgi przejeżdżające przez Bułgarię w czasie kampanii 1940 roku. Krótka lufa sugeruje model PzKpfw III Ausf. G
[Obrazek: 1579.jpg]

Kadeci szkoły wojskowej w Sofii na czołgu Pz.Kpfw. IV, rok 1944
[Obrazek: 4543.jpg]

Kolumna PzKpfw IV / Maybach T-4, Sofia grudzień 1944 roku.
[Obrazek: 4561.jpg]

"Pancerni myśliwi" "Przyczaj się, skocz i zniszcz" zdjęcie z ukończenie szkoła w Shumen, styczeń 1944 roku
[Obrazek: 2134.jpg]

Mam nadzieję, że Was zaciekawiło troszkę Smile

Wydrukuj tę wiadomość

  Melnik i okolice / Мелник
Napisane przez: zdzicho - 04.02.2016 20:54:28 - Forum: Bułgaria mniej znana - Odpowiedzi (10)

Do Melnika jest autobus z Sandanski, jazda trwa 2-3 godzin.
Byliśmy w Melniku w roku 2006.
 Według notatek Małgosi.
Melniska Reka, prawie wyschnięta o tej porze roku, dzieli miasto na pół. Na obu brzegach ze skał i lessowych wzgórz wyrastają domki – twierdze. Murowane wysokie fundamenty i piwnice z nasadzonym lżejszym drewnianym piętrem, zwieńczone spadzistym dachem. Gorące ciemno-żółte słońce.
 
[Obrazek: Wielcy%20Podroznicy%20w%20Bulgarii%20082.jpg]

[Obrazek: Wielcy%20Podroznicy%20w%20Bulgarii%20084.jpg]

[Obrazek: Wielcy%20Podroznicy%20w%20Bulgarii%20087.jpg]

[Obrazek: Wielcy%20Podroznicy%20w%20Bulgarii%20108.jpg]

Zatrzymujemy się w „Rimski Most” – pensjonat i mechana, 25 leva za pokój dla 2 osób. W środku panuje wspaniały chłód. Wybieramy się na miasto zjeść, ale gospodyni, gdy to słyszy, od razu zaciąga nas do swojej mechany. Tu za 14 leva zjadamy pyszne kiufte i kebabcze z frytkami i pomidorami i popijamy domowym delikatnym winem naszych gospodarzy. Na zewnątrz panuje morderczy upał, który postanawiamy przeczekać zamawiając jeszcze piwo i grając w scrabble.

Wydrukuj tę wiadomość

  Sandanski / Сандански
Napisane przez: zdzicho - 03.02.2016 21:36:02 - Forum: Bułgaria mniej znana - Odpowiedzi (2)

Kolejnym miastem, z którego od zachodu można wyruszyć w Pirin jest Sandanski, położony na południe od Kresnej.

Sandanski to bodajże największe uzdrowisko w bułgarskich górach.
Autobus z Sofii do Sandanski jedzie 3 godziny.
Jest rok 2006.
Jesteśmy w Sandanski, gdy już jest ciemno. Trudno o informację ale znajdujemy bardzo przyzwoity, nawet luksusowy hotel Sokol. Za 24 leva dostajemy dość luksusowy pokój 2-osobowy z łazienką i telewizorem.
Rano idziemy na dworzec autobusowy szukać autobusu do wsi Popina Luka, koło schroniska Sandanski – stamtąd mamy iść w góry.

[Obrazek: Wielcy%20Podroznicy%20w%20Bulgarii%20003.jpg]



[Obrazek: Wielcy%20Podroznicy%20w%20Bulgarii%20005.jpg]



W okienku biletowym trudno się porozumieć. Młoda dziewczyna jest niesympatyczna, gdy mówi się po rosyjsku, a usta wykrzywiają jej się w mało wdzięcznym nieśmiałym uśmiechu, gdy słyszy angielski. Różne oblicza i zderzenia lepszych i gorszych światów. Jest bardzo mało pomocna, a przez tę nieśmiałość wręcz niemiła i bezsensowna. Teraz już ledwo podnosi głowę znad gazety, by spróbować udzielić jakiejkolwiek odpowiedzi. Na dworcu nie ma żadnego rozkładu jazdy.
Mamy kłopoty z porozumiewaniem się. Bułgarzy słabo znają, jak się okazuje, rosyjski, a może nie chcą go tylko używać. Deklarują natomiast, że znają angielski. Gdy jednak zaczynam mówić po angielsku, w ogóle nie rozumieją. Staram się wtedy mówić wolno i ‘mniej’ po angielsku, z celowo niepoprawnym akcentem, wyostrzając ‘r’ i wyraźnie wymawiając wszystkie samogłoski. Efekt jest dość komiczny.
W okienku obok pojawia się jakiś mężczyzna, który okazuje się na szczęście uprzejmy i pomocny, w dodatku mówi dobrze po rosyjsku. Za 15 leva oferuje nam transport własnym samochodem, ale będzie wolny dopiero za półtorej godziny. Odpowiada nam to, tym bardziej że po zeszłorocznych przykrych doświadczeniach trzymamy się z dala od taksówkarzy. Niestety tu, w Bułgarii wyglądamy jak bogaci turyści i łatwo możemy stać się ofiarą przygodnych wyzyskiwaczy. Idziemy na kawę. Dobra, parzona, gęsta, w czystym plastikowym kubeczku. Podchodzi do nas jakiś biedny staruszek. Chce papierosa. Nie mamy, częstujemy go za to suchą kiełbasą parmeńską, którą kupiliśmy w Polsce. Niestety nie może jej zjeść, jest zbyt twarda. Siedzący obok młody człowiek zagaduje po angielsku, skąd jesteśmy. Odpowiadamy, że z Polski, okazuje się, że dobrze zna nasz język. Ładna polszczyzna w ustach innego Słowianina brzmi dla nas w tym momencie niemalże jak oksfordzki angielski. Kończymy kawę, idziemy do samochodu człowieka z okienka.



[Obrazek: Wielcy%20Podroznicy%20w%20Bulgarii%20001.jpg]



W drodze opowiada nam, że jest właścicielem firmy autobusowej, w której dowiadywaliśmy się o transport. Firma jest prywatna, wziął kredyt. Mówi, że to tak samo jak w Holandii, Niemczech, czy Austrii. Pyta, czy w Polsce można już płacić w sklepach w euro. Dziwi się, że nie, bo przecież jesteśmy już w Sojuzie, jak to nazywają Bułgarzy. Kapitalizm, Europa – te słowa brzmią tu zupełnie inaczej niż już w samej „Europie” czy w Polsce. Wciąż jeszcze przywoływane są jako „certyfikat jakości”. Na wszelkie skargi zresztą Bułgarzy lubią odpowiadać „To nie Europa, to Bułgaria”.
Jedziemy asfaltową drogą przez las. Asfalt momentami jest tak wykruszony, że wąski pasek, który pozostał na środku, nie starcza na szerokość samochodu. Nasz kierowca pyta też o Wałęsę. Co on teraz robi? Bez Wałęsy, jak mówi, nie byłoby tych wszystkich zmian na wschodzie.

Wydrukuj tę wiadomość

  Caravaning ,Camping W Bułgarii
Napisane przez: Dux69 - 03.02.2016 18:21:25 - Forum: Dojazd - Odpowiedzi (47)

Witam,Nie bardzo wiem gdzie zapytać czy dobry temat dział wybrałem.Chodzi nad morzem w które mógłbym się wybrać z namiotem lub Caravaningiem.Czy jest tu jakaś już informacja bo szukałem ale nic nie znalazłem

http://pozdrozeciwroze.blogspot.com/

Wydrukuj tę wiadomość

  1997, czyli sproketa bułgarskie różne dziwne przypadki ;)
Napisane przez: sproket - 03.02.2016 04:33:29 - Forum: Relacje z pobytu i podróży - Odpowiedzi (30)

jest dział "bułgarskie produkty w polsce" to może dla odmiany polskie produkty w bułgarii? Tongue

mazdamer z mlekovity na pewno widziałem. a żem człowiek hołdujący zasadzie "dzień bez kanapki z serem, to dzień stracony" pewny właściwości własnoocznie widzianego towaru, zanabyłem ów drogą kupna. kaszkawału nie trawię. chociaż ostatnio serowy rozrzut gatunkowy pod nazwą "kaszkawał" jest olbrzymi i właściwie to już nie jest tylko kaszkawał "kaszkawał" jak drzewiej. coś jak u nas z nazywaniem wszystkich możliwych butów sportowych adidasami. niestety kiedyś było inaczej.

[ i tu się odetnę, bo się nieco rozpisałem. od sklepu na mładost się tu zaczęło i do niego wracam]

sruuu... studentski grad, sofia, marzec 1997. po spożyciu tego wynalazku zakupionego w paru punktach, doszedłem do wniosku, że to nie może tak być, żeby porządnej kanapki z serem nie można było zjeść. obryty w odmianę słowa "kaszkawał" przez wszystkie przypadki* oraz nauczony przypadkiem koleżanki, usiłującą kupić "30 dekagrama sirene", że wagę należy podawać w gramach (bo jak się zacznie z dekagramami kombinować, to popatrzą na człowieka, jak na kosmitę) ruszyłem na poszukiwania żółtego sera z prawdziwego zdarzenia po co większych sklepach. i tu pierwsza konsternacja. niestety polska socjalistyczna myśl urbanistyczna nad morze czarne chyba za bardzo nie dotarła i na osiedlach mieszkaniowych nie ma co za bardzo szukać co większych sklepów. nawet jak już się jakiś trafił, to o sposobie robienia zakupów poprzez wzięcie koszyka i ruszenia między półki na polowanie też można było zapomnieć. kontuar, po kasie na dział i stój kliencie w każdej kolejce z osobna za pieczywem, wędliną, serem itp. samoobsługowy? a co to? po objechaniu chyba wszystkich sklepów po trasie autobusu linii nr 280 z domu do centrum i znalezieniu w tychże sklepach wyłącznie tego serożółtopodobnego wynalazku w kolorze margaryny w desperacji skierowałem kroki do CUM - centralen uniwersalen magazin. taki król wśród pedetów. może mają spożywczy. mieli. jak na centralny dom towarowy przystało towary na dziale spożywczym były bardzo wyeksponowane. tak bardzo, że następny stał parę centymetrów dalej a za nim w głąb półki stało przeważnie nic. deja vu. ja to już gdzieś widziałem. albo raczej nie widziałem, bo nie było za bardzo na co popatrzeć. w końcu znalazłem pierwszy sklep, który faktycznie wyglądał tak, jak w dramatycznych prasowych opisach z polskich gazet o przymierających głodem bułgarach stojących w kilometrowych kolejkach za chlebem (przypominam, początek 97 - wtedy co kryzys, hiperinflacja i takie tam. w praktyce jak u nas po uwolnieniu cen przy zmianie ustroju). po raz kolejny okazało się, że jak masz problem, to się nim podziel. na mładost 1 obok chałupy koleżanki stał sobie blaszany pawilonik rozmiarów słusznego sklepu osiedlowego, pomalowany na fioletowo milkowy kolor, z wejściem przez szklaną piramidę, o równie pasującej do wejścia nazwie "oazis". do tego samoobsługowy. w środku haj lajf, łutszyj sort i w ogóle ewropa. i niestety kaszkawał. ale nie... gdzieś w tej przeszklonej ladzie chłodniczej majaczyło coś innego znajomego kształtu. okrągła, w kółko golona, oryginalna holenderska gouda. w równie oryginalnej cenie, którą jak zobaczyłem, to się prawie udławiłem. 14500 lv. słownie: czternaście i pół tysiąca lewa za kilogram. prawie 10 zielonych. ale czego się nie robi dla kanapki z serem. odżałowałem lewów na 200 gram i kolację miałem tego dnia wyborną. parę dni później dokwaterowali mi węgra. cudowny człowiek. pomny własnych doświadczeń z poprzedniego swojego wyjazdu, a gusta w temacie robienia kanapek jak się okazało mieliśmy podobne, przywiózł z domu chyba ze dwukilogramowy blok porządnego węgierskiego żółtego sera i nawet się nim podzielił. i jak tu bratanków nie kochać? Wink

* taki ten, no, zabieg stylistyczny Wink

Wydrukuj tę wiadomość

  Kresna / Кресна
Napisane przez: zdzicho - 01.02.2016 21:39:57 - Forum: Bułgaria mniej znana - Odpowiedzi (3)

My byliśmy tam w roku 2008.

Autobusem z Sofii jedzie się do Kresnej 2 i pół godziny.
Wykorzystam notatki Małgosi.
Na pierwszy rzut oka jest to po prostu miejscowość przylepiona do szosy. Na ulicach nie ma nikogo, więc wchodzimy do pierwszego budynku w zasięgu wzroku, w poszukiwaniu noclegu. Trafiamy do biblioteki rejonowej.



[Obrazek: 14%20kresna.jpg]



Przeciskając się z wielkim plecakiem między regałami pełnymi książek Tata podchodzi do bibliotekarki i pyta, czy przypadkiem nie wie, gdzie tu można dostać nocleg. Oczywiście, że wie, odpowiada bez cienia zaskoczenia na twarzy, prosi tylko byśmy trochę poczekali. I w spokoju kończy układać książki. Po ok. 10-ciu min. wychodzi do nas i w milczeniu prowadzi kilka ulic do znajomych gospodarzy. Ci, nieco zaskoczeni, że bibliotekarka (swoją drogą o urodzie tejże złego słowa powiedzieć nie można) się do nich fatygowała odpowiadają, że u nich jest akurat remont. Jesteśmy w tej komfortowej sytuacji, że niewiele rozumiemy z ich rozmowy po bułgarsku, więc po prostu obserwujemy, co się wydarzy, mając nadzieję, że wszystko potoczy się po naszej myśli, innymi słowy, że gospodarze remontowanego gospodarstwa i traktująca niezbyt frasobliwie swą pracę bibliotekarka sami znajdą nam jakąś kwaterę. I rzeczywiście, zaczynają wydzwaniać po sąsiadach. Wreszcie gospodarz kiwa na nas i zaprasza do swojego samochodu. Cały czas nie do końca wiemy o co dokładnie chodzi, ale wierzymy w dobre intencje mieszkańców Kresnej, pod których opieką chwilowo się znaleźliśmy. Z garażu, którego dach gęsto oplata dojrzewające kiwi,



[Obrazek: P7210003.JPG]



z olbrzymim wysiłkiem próbuje wydostać się na światło dzienne na oko 30 letni Opel. Za piątym razem zapala, choć jeszcze na chwilę gaśnie, ale już po chwili jest gotowy do jazdy. Niezmiernie miły gospodarz dowozi nas do pensjonatu, gdzie zostajemy przyjęci.



[Obrazek: 16%20kresna.jpg]



Jest cały czas strasznie gorąco i duszno. Gospodyni pensjonatu zaprasza nas do stolika w ogrodzie, każe odpocząć, nie ma się dokąd spieszyć, mówi . Dopiero gdy z oczu naszych znika otępienie a pojawiają się oznaki lekkiego zniecierpliwienia, gospodyni podnosi się i prowadzi nas do naszego pokoju. Na powitanie dostajemy talerz pomidorów.

Wydrukuj tę wiadomość

  Razlog / Разлог
Napisane przez: zdzicho - 31.01.2016 18:50:25 - Forum: Bułgaria mniej znana - Odpowiedzi (2)

Razłog leży na granicy Riły i Pirinu .
Wylądowaliśmy w Razłogu jadąc autobusem z Belicy, bo Razłog leży między Belicą a Banskiem.
Tak wspomina Małgosia.
Z dworca autobusowego szukamy wzrokiem jakiegoś informatora. Dostrzegamy znowu samochód policyjny, więc nie zastanawiając idziemy do nich. Tata podchodzi do samochodu i mówi dzień dobry. Policjanci zaczynają się śmiać i pytają, czy Tata wie że są z policji. Tata mówi, że lubi policję i nie zrobił nic złego. Pytają więc czego chce. Tata pyta o podstawowe sprawy topograficzne czyli: w którą stronę do centrum i gdzie można dobrze i tanio zjeść., Jeden z policjantów wysiada i sympatycznie udziela informacji. Tu na rogu jest dobry i niedrogi bar, a do centrum tam, pokazuje subtelnym lecz wprawionym gestem. Język ciała Bułgarów, podobnie jak Greków i Włochów to prawdziwe arcydzieło. Wskazany bar okazuje się świetny. Najadamy się smacznie po uszy za około 10 lewa.

[Obrazek: 100_0827.jpg]

Potem jeszcze spacerujemy po mieście, które inaczej niż sugerował podręcznik jest naprawdę rozwiniętym, zachodnim i turystycznym miastem z mnóstwem tawern i ładnym deptakiem.

[Obrazek: 100_0832.jpg]

[Obrazek: 100_0833.jpg]

[Obrazek: 100_0835.jpg]

Wydrukuj tę wiadomość

  Стара Загора / Stara Zagora
Napisane przez: arka - 30.01.2016 21:31:40 - Forum: Hotele, pensjonaty, kwatery, biura podróży. - Odpowiedzi (9)

Hotel w STZ

Mój ulubiony Hotelik w STZ to Военен Клуб, zatrzymywałem się w nim zawsze kiedy jezdziłem do Mileny. Czysto całkiem+klima.Na dole przy wejściu knajpeczka z wyszynkiem piwa. Było nie drogo. Polecam! Hotelik umiejscowiony w centrum miasta blisko parku Ajazmo. Od Hotelu Voenen Klub nie daleko znajduje się basen publiczny.

link- http://tour.starazagora.bg/bg/%D1%85%D0%...D0%B1.html

Wydrukuj tę wiadomość

  Bansko / Свети Влас
Napisane przez: arka - 30.01.2016 21:11:30 - Forum: Hotele, pensjonaty, kwatery, biura podróży. - Brak odpowiedzi

Kwatera prywatna u Georgija Kaiheeva (Kwaterę można sobie obejrzeć w wątku Банско-Bułgaria mniej znana)
tel. +359 887 503 788

ul. Car Ivan Asen II-gi /Цар Иван Асен II-ги .

Wydrukuj tę wiadomość

  Jadę /Zabiorę się/mogę przyjąć/-Bułgaria i nie tylko.
Napisane przez: arka - 30.01.2016 17:00:37 - Forum: Dojazd - Odpowiedzi (90)

Taki wątek chyba był ale się gdzieś zbył?! Więc ponawiam temat! Pewnie się jeszcze przyda?! Przeca lato blissko!!!  Smile

Wydrukuj tę wiadomość